IV SA/Gl 23/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie: WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Asesor WSA Beata Kalaga – Gajewska (spr) Protokolant: sekr. sąd. Agnieszka Wita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2005 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: umorzyć postępowanie. Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Kierownik Zespołu Pomocy Środowiskowej MOPS w S. na podstawie art. 163 K.p.a. i art. 43 ust. 2a ustawy o pomocy społecznej z dnia 29 listopada 1990 r. (tj. Dz. U. z 1998 r., nr 64, poz. 414 z późn. zmianami) z uwagi na zmianę wysokości dofinansowania do czynszu zmienił swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...]r. nr [...] i przyznał J. B. zasiłek stały wyrównawczy dla osoby samotnej, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub inwalidztwa w wysokości [...]-zł. od dnia [...] do [...]., a od dnia [...]r. do dnia [...]r. w wysokości [...]-zł. Strona w dniu [...] r. wniosła odwołanie od decyzji pierwszoinstancyjnej domagając się jej zmiany ze względu na swoją trudną sytuację materialną. Organ odwoławczy zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną. W uzasadnieniu wskazał, że strona w oparciu o art. 27 ust. 4 pkt 1 i ust. 6 oraz art. 4 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej spełnia wymogi formalne do otrzymania świadczenia w formie zasiłku stałego wyrównawczego tylko w wysokości wskazanej w decyzji pierwszoinstancyjnej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca domagała się zmiany zaskarżonej decyzji i podniosła, iż przyznana jej kwota zasiłku stałego wyrównawczego jest zbyt niska w stosunku do jej potrzeb. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji oraz powołał się na argumenty zawarte w jej uzasadnieniu. W aktach sądowych sprawy znajduje się odpis skrócony aktu zgonu J. B. z dnia [...]r. wydany z upoważnienia Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w S. Z aktu zgonu wynika, że skarżąca zmarła w dniu [...]r., a w punkcie oznaczenia stanu cywilnego zaznaczone zostało, że była rozwiedziona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego chyba, że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W ocenie Sądu analiza przepisów ustawy o pomocy społecznej z dnia 29 listopada 1990 r. (tj. Dz. U. z 1998 r., nr 64, poz. 414 z późn. zmianami) oraz wydanych do niej aktów wykonawczych prowadzi do wniosku, iż w rozpatrywanej sprawie brak jest osób, których interesu prawnego mógłby dotyczyć wynik niniejszego postępowania, bowiem odnosi się ono wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłą. Dlatego też kierując się wskazanymi wyżej okolicznościami faktycznymi i prawnymi Sąd uznał, że dalsze prowadzenie postępowania sądowego stało się bezprzedmiotowe i na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) i orzekł, jak w sentencji.