IV SA/Gl 23/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Protokolant Izabela Auguścik-Michułka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w G. działający z upoważnienia Prezydenta Miasta G. decyzją z dnia [...]r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 3 ust. 3 i 4, art. 39 ust. 1 i 2, art. 106 ust. 4 i art. 110 ust. 7 i 8 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej ( Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) odmówił przyznania M.S. zasiłku celowego na pokrycie kosztów pobytu w sanatorium w [...]r. W uzasadnieniu tej decyzji wskazał, że odmowa spowodowana została brakiem okoliczności uzasadniających przyznanie takiej formy pomocy jak również z uwagi na ograniczone środki finansowe ośrodka. Nadto organ zaznaczył, że przedłożony rachunek pochodzi z okresu, kiedy nie korzystał on z pomocy społecznej, a zgłoszona potrzeba została zaspokojona z własnych środków finansowych. Dodatkowo organ ten mocą innych decyzji zaspokoił inne bieżące potrzeby skarżącego, natomiast nie stwierdził występowania szczególnej okoliczności uzasadniającej przyznanie zasiłku celowego specjalnego na zaspokojenie wskazanej potrzeby. Pismem z dnia [...]r. skarżący wniósł odwołanie od wskazanej decyzji. W odwołaniu tym wyraził niezadowolenie z otrzymanej decyzji i podniósł, że ze strony organu pierwszej instancji nie otrzymuje należytego wsparcia, jak również zwrócił się o merytoryczne rozpatrzenie sprawy a nie przekazywanie jej do organu pierwszej instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...]r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił w pierwszej kolejności przebieg dotychczasowego postępowania, jak również przywołał treść kluczowych w sprawie przepisów ustawy o pomocy społecznej. W konkluzji organ ten doszedł do przekonania, że potrzeba skarżącego będąca przedmiotem postępowania została w pełni zaspokojona przez skarżącego z własnych środków, a tym samym już nie istnieje, a co za tym idzie nie posiada już przymiotu niezbędnej potrzeby. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję wniósł M.S. W skardze tej wyraził swoje niezadowolenie z otrzymanej decyzji jak również działań podejmowanych przez pomoc społeczną w G. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o oddalenie skargi i przywołało analogiczną argumentację do tej, jaką zamieściło w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...]r. skarżący wystąpił o rozpatrzenie jego skargi i dołączył do akt sprawy [...] załączników, które jego zdaniem uzasadniają uwzględnienie wniesionej przez niego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje; Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) nie wykazała, by zaskarżona decyzja naruszała wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W pierwszej kolejności przyjdzie zauważyć, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zapoczątkowane zostało wnioskiem skarżącego z dnia [...]r. złożonym w trakcie przeprowadzania wywiadu środowiskowego, na użytek innego postępowania dotyczącego przyznania zasiłku celowego na zakup leków i obuwia wiosenno-letniego, którym wystąpił o przyznanie zasiłku celowego na pokrycie kosztów pobytu w sanatorium w [...]r. Zatem przyjąć należy, że wydanie decyzji poprzedzone zostało przeprowadzeniem wywiadu środowiskowego. W przypadku rozpatrywanej sprawy rozważenia wymagają dwie kwestie, czy skarżący spełnia wymogi do otrzymania świadczenia pieniężnego z pomocy społecznej oraz czy zgłoszona potrzeba zgodna jest z celami pomocy społecznej. Pierwsza z nich dotyczy spełniania przez skarżącego wymogów do otrzymania zasiłku celowego z pomocy społecznej. W odniesieniu do tego aspektu rozpatrywanej sprawy to należy stwierdzić, że w okresie ubiegania się o wskazaną pomoc skarżący spełniał wymogi do otrzymania świadczenia pieniężnego z pomocy społecznej, ponieważ jego dochód był niższy od kryterium dochodowego przewidzianego dla osoby samotnie gospodarującej przy jednoczesnym wystąpieniu jednej z przesłanek przewidzianych treścią art. 7 pkt 2 – 15 ustawy o pomocy społecznej a mianowicie – niepełnosprawność. Potwierdzeniem tego faktu jest inna decyzja z dnia [...]r. mocą której skarżącemu przyznano zasiłek celowy na zakup leków i obuwia i odzieży wiosenno-letniej w wysokości [...] zł. W tej sytuacji do rozważenia pozostaje druga z kwestii kluczowych dla niniejszej sprawy, a mianowicie czy zgłoszona potrzeba zgodna jest z celami pomocy społecznej. Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 i 4 ustawy o pomocy społecznej, pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka, a potrzeby osoby i rodziny korzystającej z pomocy społecznej powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Po myśli art. 39 ust. 1 i 2 cytowanej ustawy w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy, zasiłek ten może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. Z treści przywołanych przepisów wynika, że zgłoszona potrzeba przez osobę ubiegającą się o przyznanie świadczenia pieniężnego z pomocy społecznej winna zmierzać do zaspokojenia niezbędnej potrzeby, której dana osoba nie jest w stanie zaspokoić we własnym zakresie i bez jej zaspokojenia nie będzie mogła żyć w warunkach odpowiadających godności człowieka. W tej sytuacji należy podzielić stanowisko organów administracji, że zgłoszona przez skarżącego potrzeba nie należy do niezbędnych potrzeb, bez zaspokojenia, której nie będzie żyła w warunkach odpowiadających godności człowieka. Jak wynika to z wniosku skarżącego ubiega się on o przyznanie świadczenia w formie zasiłku celowego na pokrycie kosztów pobytu w sanatorium w [...]r. W trakcie rozprawy skarżący określał swój pobyt, jako leczenie szpitalne w U. bezpośrednio po [...] i pobycie w szpitalu w R. Jednakże z akt administracyjnych, a w szczególności z faktury VAT dołączonej do tych akt wynika, że wystawiona została ona za pobyt sanatoryjny w pokoju dwuosobowym. W tej sytuacji ustalenia organów administracji dotyczące charakteru pobytu skarżącego w sanatorium w U. należy uznać za prawidłowe i zgodne ze stanem rzeczywistym, a zarazem twierdzenia skarżącego nie znalazły umocowania w materiale dowodowym sprawy. Skarżący opłacił wskazany pobyt w sanatorium z własnych środków, co wynika z faktu wpłacenia kwoty w niej wymienionej do kasy sanatorium. W trakcie wskazanej rozprawy sądowej jak również w trakcie postępowania administracyjnego skarżący utrzymywał, że wpłacone środki nie były jego środkami finansowymi, lecz były to pożyczone pieniądze od kolegi. W tej sytuacji skarżący występuje o przyznanie świadczenia nie na opłacenie pobytu w sanatorium, lecz o przyznanie środków pieniężnych umożliwiających spłatę zaciągniętego długu. Zatem rozważyć należy, czy wskazany cel jest zgodny z celami pomocy społecznej. Na tak postawione pytanie należy udzielić odpowiedzi negatywnej. Otóż pomoc społeczna i przyznawane w jej ramach świadczenia nie mogą być przeznaczane na spłatę zadłużeń, nawet tych, które zaciągnięte zostały na zaspokojenie potrzeb zgodnych z celami pomocy społecznej. W świetle powyższych rozważań przyjdzie stwierdzić, że skarżący ubiega się o zaspokojenie potrzeby, która nie jest zgodna z celami pomocy społecznej. Organ pierwszej instancji w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazał, że odmowa przyznania świadczenia spowodowana została m.in. ograniczonymi możliwościami, jakimi dysponuje gmina, przy czym organ ten wskazał, że mocą innej decyzji przyznał skarżącej świadczenie z pomocy społecznej. Zatem przyjdzie przychylić się do stanowiska organu odwoławczego, że organ pierwszej instancji nie dopuścił się naruszenia granic uznania administracyjnego podejmując decyzję o odmowie przyznania świadczenia na zaspokojenie zgłoszonej potrzeby. W ramach postępowania sądowo administracyjnego skarżący przedłożył szereg dokumentów, które jego zdaniem wskazują na nieprawidłowe funkcjonowanie organów pomocy społecznej i na niezaspokajanie przez nie zgłaszanych przez niego potrzeb. Przyjdzie zauważyć, że Sąd uprawniony jest do przeprowadzenia kontroli ściśle określonego postępowania zakończonego wydaniem kwestionowanej decyzji. Z tego też powodu nie jest władny do podejmowania ocen dotyczących całokształtu działań organów administracji, gdyż w tym zakresie uprawnienia przysługują innym organom państwa, a tym samym nie może wypowiadać się w kwestiach nie będących przedmiotem postępowania. Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić. su.