IV SA/Gl 233/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Michalik po rozpoznaniu w 30 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać i wypłacić z sum budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na rzecz adwokata M. W. wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie [...] zł ([...]) tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę K.N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego. Następnie postanowieniem z dnia 3 czerwca 2009 r. Sąd uwzględnił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie dla niego adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M. W., który w dniu [...] r. uzyskał stosowne pełnomocnictwo i złożył je do akt sądowych. Ustanowiony w sprawie pełnomocnik pismem z dnia [...] r. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 20 kwietnia 2009 r. Pismem tym pełnomocnik skarżącego wniósł również o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, oświadczając jednocześnie, iż koszty te nie zostały opłacone w części, ani w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady przyznania wynagrodzenia ustanowionym w ramach prawa pomocy adwokatom reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348). W myśl § 2 ust. 1 i 3 tego rozporządzenia zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przyznane stosownie do ust. 1 wynagrodzenie podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania w tym przedmiocie. Zgodnie z brzmieniem § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej adwokatowi przysługuje stawka minimalna w wysokości 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł. Z kolei po myśli § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia w innej sprawie niż wymienione w pkt 1 lit. a lub b stawka w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Stosownie natomiast do § 20 cytowanego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że nie zostały one zapłacone w całości lub części. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i nie był on adwokatem prowadzącym sprawę w pierwszej instancji. Jednocześnie złożył on oświadczenie, że koszty pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu nie zostały zapłacone w całości, ani w części. Zatem wynagrodzenie pełnomocnika wynosi [...] zł, co stanowi 75 % z kwoty [...] zł. Kwota ta została powiększona o podatek od towarów i usług w wysokości 22%, tj. o kwotę [...] zł, co łącznie daje kwotę [...] zł. W tym stanie rzeczy, na podstawie wyżej przytoczonych przepisów, należało orzec jak w sentencji.