IV SA/Gl 237/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem datowanym na dzień 4 stycznia 2013 r. A. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta T. przez Dyrektora Miejskiego ośrodka Pomocy Społecznej w T. nr [...] z dnia [...] w sprawie ustalenia nienależnie pobranego świadczenia w postaci zasiłku celowego na zakup posiłku lub żywności w ramach programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" w łącznej wysokości 360 zł za okres od 1 lutego 2012 r. do 31 marca 2012 r. przyznanego decyzją z dnia [...] nr [...] i żądania zwrotu świadczenia nienależnie pobranego w wysokości 360 zł. Pismem z dnia 28 maja 2013 r. A. J. zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek uzasadniony został przez skarżącą jej trudną sytuację materialną i życiową oraz otrzymaniem dwóch upomnień od Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w T. wzywających do zapłaty należności za program dożywiania dzieci na kwoty 704,80 zł i 320,80 zł. Skarżąca oświadczyła, że kwota, której zwrotu żąda Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w T. jest przez nią w chwili obecnej praktycznie nie do zdobycia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012, poz. 270) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z przedstawioną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji może nastąpić zatem jedynie wówczas, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności procesowej. Sąd wydając rozstrzygnięcie w omawianej kwestii powinien je oprzeć na ocenie wniosku strony skarżącej oraz materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie. Ocena ta dokonywana pod kątem wystąpienia lub nie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie skarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta T. przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w T. z dnia [...] nr [...] zobowiązującą stronę do zwrotu kwoty 360 zł tytułem nienależnie pobranego świadczenia w postaci zasiłku celowego. Analiza sytuacji rodzinnej strony skarżącej prowadzi do wniosku, że wykonanie skarżonej decyzji może skutkować znacznymi trudnościami w zaspokajaniu bieżących potrzeb rodziny z uwagi na brak środków finansowych. W konsekwencji w ocenie Sądu uprawnione jest twierdzenie, że wykonanie przez skarżącą obowiązku zwrotu kwoty ustalonej przez organ, jako nienależnie pobrane świadczenia może spowodować dla niej znaczny uszczerbek w zakresie utrzymania koniecznego. Wobec powyższego Sąd uznał, że w sprawie zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z art. 61 P.p.s.a. zachodzi bowiem niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do usunięcia skutków. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.