IV SA/Gl 240/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, , , po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń w zakresie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewoda [...] decyzją z dnia [...]r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...]r. o zwrocie od A.K. nienależnie pobranych świadczeń w łącznej kwocie 8.128,75 zł. Pismem z dnia 9 stycznia 2015r. A.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powołaną decyzję organu odwoławczego. Następnie pismem z dnia 17 kwietnia 2015r. wniósł o wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Stanowisko to znajduje potwierdzenie między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2010r., I OSK 916/10, w którym stwierdzono, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i podanie konkretnych faktów uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Samo sformułowanie wniosku, bez wykazania jego przesłanek nie jest w tym zakresie wystarczające. Również wymaga podkreślenia, że to na stronie ciąży obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących podstawę wniosku. Zdaniem Sądu skarżący w żadnym stopniu nie wykazał możliwości wystąpienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ponadto Sąd nie znalazł podstaw przemawiających za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji, które pozwoliłyby na działanie z urzędu. W tych okolicznościach uznano, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.