IV SA/Gl 245/13

PostanowienieWSA w Gliwicach2013-11-18

Skład orzekający: Teresa Kurcyusz – Furmanik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny, który oddalił skargę, powinien orzec o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny, który oddalił skargę, ma obowiązek orzec o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu, zgodnie z art. 250 P.p.s.a. oraz przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie. Wynagrodzenie adwokata obejmuje stawkę minimalną powiększoną o podatek VAT.
Stan faktyczny
Pełnomocnik skarżącego, adwokat A.P., ustanowiony z urzędu w sprawie dotyczącej zasiłku stałego, wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej po tym, jak sąd oddalił skargę skarżącego. Sąd rozpoznał wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi A.P. kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi A. P. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu Postanowieniem z dnia 28 marca 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyznał skarżącemu A. Z. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w K. wskazała jako pełnomocnika dla skarżącego adwokata A.P., która uczestniczyła w postępowaniu toczącym się przed tutejszym Sądem. Na rozprawie w dniu 14 listopada 2013r. pełnomocnik wniosła o zasądzenie kosztów udzielonej pomocy prawnej, która w żadnej części nie została opłacona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 14 listopada 2013r., w którym oddalił skargę A.Z. nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez wskazanego wyżej adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 P.p.s.a. w związku z faktycznym udzielaniem pomocy prawnej. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348), zwane dalej rozporządzeniem. Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynoszą 240 zł. Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokatowi A.P. za reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądem I instancji wynagrodzenie w wysokości 240 zł, a więc w stawce minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT. W tym stanie rzeczy, należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło