IV SA/Gl 248/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: 1. ustanowić adwokata dla skarżącego; W treści skargi z dnia 19 stycznia 2013 r. Z.M. wniósł o ustanowienie adwokata. Wobec faktu, iż powyższe żądanie nie zostało wyrażone w wymaganej przepisami formie, pismem z dnia 14 marca 2013 r. skarżącego wezwano do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru. Z.M. złożył rzeczony formularz w dniu 29 marca 2013 r. potwierdzając, iż zakres jego żądania obejmuje ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata. W uzasadnieniu wnioskodawca powołał się na brak wiedzy prawniczej oraz na swoją trudną sytuację materialną. Oświadczył bowiem, że gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości (zamieszkuje w wynajmowanym lokalu o powierzchni 37,4 m2) i utrzymuje się z dodatku mieszkaniowego, w kwocie 182,72 zł oraz ze zbieractwa surowców wtórnych, z którego uzyskuje miesięcznie 150 zł. Nadto dodał, że jest osobą długotrwale bezrobotną, bez prawa do zasiłku, ma wyłączony prąd i gaz oraz obciążają go zaległości z tytułu kar "za jazdę bez biletu". Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 4 kwietnia 2013 r.), skarżący przedłożył decyzję administracyjną o przyznaniu mu dodatku mieszkaniowego w kwocie 195,44 zł miesięcznie oraz aneks do umowy najmu zamieszkiwanego lokalu, w którym określono wysokość należności za to mieszkanie (czynsz oraz opłaty za wodę, kanalizację i wywóz nieczystości) w kwocie ogółem 238,58 zł. Równocześnie wnioskodawca nadesłał pismo procesowe datowane na 27 kwietnia 2013 r., w którym podał, iż na jego miesięczne koszty utrzymania, poza wspomnianym czynszem składają się wydatki na wyżywienie, w kwocie 105 zł miesięcznie. Powtórnie bowiem podkreślił, że do jego mieszkania od dłuższego czasu nie jest doprowadzana energia elektryczna dodając, iż nie kupuje leków, z kolei niezbędną odzież otrzymuje z "tzw. wystawek". Nadto strona raz jeszcze wskazała, że oprócz dodatku mieszkaniowego pozyskuje środki finansowe ze zbieractwa surowców wtórnych. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku Z.M. należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 §3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) jest wykazanie niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika, iż jest on osobą bezrobotną, nie posiadającą żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie - co potwierdzają dokumenty znajdujące się w aktach niniejszej sprawy - pobiera dodatek mieszkaniowy, który obok środków pozyskiwanych ze zbieractwa surowców wtórnych stanowi dlań zasadnicze źródło utrzymania. W tym stanie rzeczy uznano, że wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że opłacenie należności związanych z udziałem w sprawie adwokata przekracza jego możliwości płatnicze i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.