IV SA/Gl 248/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. i M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego postanawia: ustanowić dla skarżących radcę prawnego z urzędu; W treści pisma procesowego datowanego na 31 października 2016 r. Mi. G.i M.G. wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu. Wraz z tym pismem skarżący nadesłali zaświadczenie potwierdzające, iż M. G. od października 2015 r. jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, kopię decyzji ZUS ustalającej wysokość renty M. G., w kwocie netto (do wypłaty) 1.432,40 zł, a także dokumenty obrazujące ponoszone przez nich koszty z tytułu czynszu (593,83 zł), opłaty za energię elektryczną (96,67 zł) i wydatków na zakup leków oraz potwierdzające rozmiar zaległości płatniczych, jakie mają wobec Spółdzielni Mieszkaniowej, w wysokości 5.945,31 zł. Następnie, w dniu 19 grudnia 2016 r. skarżący nadesłali do Sądu urzędowe formularze wniosku o przyznanie prawa pomocy, w których sprecyzowali, iż żądają ustanowienia radcy prawnego (odrębnymi pismami z dnia 29 listopada 2016 r. Sąd poinformował ich, że korzystają w niniejszej sprawie z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych). Równocześnie wnioskodawcy oświadczyli, że prowadzą dwuosobowe gospodarstwo domowe i nie posiadają żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości (zamieszkują w lokalu spółdzielczym lokatorskim). Wraz z przedmiotowymi formularzami skarżący ponownie przedłożyli plik dokumentów źródłowych potwierdzających okoliczności, które zobrazowali nadesłanymi wcześniej dokumentami. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku skarżących należy wskazać, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli, zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wnioskujących wynika, iż nie posiadają oni żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie przedłożone przez nich dokumenty źródłowe potwierdzają, że M. G. jest długotrwale bezrobotna, z kolei M. G. to osoba częściowo niezdolna do pracy i jedynym źródłem dochodu jest dla nich pobierana przezeń renta w kwocie netto (do wypłaty) 1.432,40 zł. Zważywszy przy tym obciążające ich koszty utrzymania, w tym fakt, iż mają relatywnie znaczne zaległości płatnicze, stwierdzić przyjdzie, że nie są w stanie wygenerować środków umożliwiających opłacenie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, bez uszczerbku w swoich koniecznych potrzebach. Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.