IV SA/Gl 252/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Adam Mikusiński po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowe. W dniu [...] r. J. K. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia, że zasiłek rodzinny pobierany przez skarżącego na dziecko D. K. w okresie od [...] do [...] w kwocie [...] zł jest świadczeniem nienależnie pobranym podlegającym zwrotowi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o umorzenie postępowania sądowego argumentując, że decyzją z dnia [...] Nr [...] w ramach samokontroli stwierdziło nieważność zaskarżonej decyzji. Powodem stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] r. było stwierdzenie, że treść osnowy tego rozstrzygnięcia odbiega zasadniczo od argumentów podanych w uzasadnieniu oraz podstawy prawnej rozstrzygnięcia, które sugerują potrzebę uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Taka rozbieżność elementów decyzji wyczerpuje przesłankę wskazaną w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. i musi prowadzić do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. poinformowało, że skarżący nie złożył wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w związku z decyzją z dnia [...] Nr [...]. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosuje środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-7 ww. ustawy oraz bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu. Natomiast w myśl z art. 161 § 1 pkt 3 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Sąd administracyjny rozpoznając merytorycznie skargę musi przede wszystkim ustalić fakt istnienia przedmiotu zaskarżenia wskazanego w skardze. Stwierdzenie bowiem, że przedmiot zaskarżenia nie istnieje powoduje, że dalsze prowadzenie postępowania sądowego staje się bezprzedmiotowe. Jak wynika z akt sprawy w dniu [...] organ odwoławczy wydał decyzję stwierdzającą nieważność decyzji z dnia [...] Nr [...] zaskarżonej przez J. K. do tut. Sądu. Skarżący nie złożył wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w związku z czym uznać należy, że zaskarżona decyzja została skutecznie wyeliminowana z obrotu prawnego. Dalsze prowadzenie postępowania sądowego stało się zatem bezprzedmiotowe i dlatego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.s.a. Sąd orzekł o jego umorzeniu.