IV SA/Gl 252/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w zakresie wniosku o zwrot kosztów postępowania sądowego postanawia: przyznać i wypłacić z sum budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na rzecz adwokata M.W. wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie [...] zł. ([...] złote [...]/100) tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu Postanowieniem z dnia 12 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustanowił skarżącemu A.B. adwokata z urzędu, którym przez Okręgową Radę Adwokacką w K. wyznaczony został adwokat M.W. z Kancelarii Adwokackiej w G. Pismem z dnia [...]r. adwokat M.W. zgłosił się jako pełnomocnik w sprawie, przedkładając stosowne pełnomocnictwo z dnia [...]r. Stający na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 20 stycznia 2009 r. substytut adwokata M.W. - radca prawny K.K. złożyła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, precyzując wyraźnie, że nie zostały one uiszczone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady przyznania tego wynagrodzenia reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.), zwane dalej w skrócie rozporządzeniem. W myśl § 2 ust. 1 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę przyznania powyższej opłaty stanowią stawki minimalne, które - zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia - wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie innej niż wymienione w pkt 1 lit. a i b powyższego przepisu - 240,- zł. Opłata ta nie może być jednak wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy (§ 2 ust. 2 rozporządzenia). Nadto, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata zostaje przez Sąd podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Mając na uwadze powyższe, biorąc pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika skarżącego w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, Sąd orzekł o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane w ramach prawa pomocy w kwocie [...],- zł., podwyższonej ponadto - stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia - o stawkę podatku od towarów i usług, wynoszącą [...]- zł., co łącznie stanowi kwotę [...]- zł.