IV SA/Gl 255/13

PostanowienieWSA w Gliwicach2013-03-29

Skład orzekający: Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie dyrektora komunalnego zakładu budżetowego dotyczące norm zużycia wody w lokalach mieszkalnych stanowi akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, podlegającą kontroli sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Zarządzenie dyrektora komunalnego zakładu budżetowego dotyczące norm zużycia wody w lokalach mieszkalnych nie jest aktem należącym do sfery administracji publicznej, lecz kształtuje treść cywilnoprawnych stosunków najmu i należy je oceniać jako regulamin (wzorzec umowny) w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego. W związku z tym sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, co skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Z.W. wniósł skargę na zarządzenie Dyrektora Miejskiego Zakładu Zasobów Lokalowych w S. dotyczące norm zużycia wody w lokalach mieszkalnych nieopomiarowanych. Dyrektor zakładu wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że zarządzenie nie jest sprawą sądowoadministracyjną ani aktem prawa miejscowego, a jedynie reguluje stosunki cywilnoprawne.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 29 marca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.W. na zarządzenie Dyrektora Miejskiego Zakładu Zasobów Lokalowych w S. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie stosowania norm zużycia wody p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia 4 lutego 2013 r. Z.W. wniósł skargę na zarządzenie Nr [...] Dyrektora Miejskiego Zakładu Zasobów Lokalowych w S. z dnia [...]r. w sprawie stosowania norm zużycia wody na jednego mieszkańca w lokalach mieszkalnych nieopomiarowanych usytuowanych w budynkach Gminy i prywatnych. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Miejskiego Zakładu Zasobów Lokalowych w S. wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu wskazał, że przedmiotem skargi nie jest sprawa sądowoadministracyjna, o której mowa w art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dodał również, iż zarządzenia dyrektorów komunalnych zakładów budżetowych nie są aktami prawa miejscowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach ze skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/ inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8/ bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie – jak wynika z jej treści – jest zarządzenie z dnia [...]r. Nr [...] Dyrektora Miejskiego Zakładu Zasobów Lokalowych w S., określające normy zużycia wody na jednego mieszkańca w lokalach mieszkalnych nieopomiarowanych usytuowanych w budynkach Gminy i prywatnych, które zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa nie jest aktem należącym do sfery administracji publicznej. Jak bowiem trafnie podkreślono w odpowiedzi na skargę – akt ten kształtuje treść cywilnoprawnych (a nie administracyjnych) stosunków najmu i należy go oceniać jako regulamin (wzorzec umowny) należący do sfery zobowiązań ustalony zgodnie z art. 384 i nast. Kodeksu cywilnego. Tym samym na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., według którego sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło