IV SA/Gl 259/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 4 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.Z. (Z.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego postanawia: ustanowić dla skarżącego radcę prawnego z urzędu; W dniu 28 września 2016 r. J. Z. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Skarżący oświadczył, że gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości (zamieszkuje w lokalu komunalnym) i utrzymuje się z renty, w kwocie 1.368 zł, jednak po potrąceniach dokonywanych w ramach zajęcia komorniczego pozostaje do jego dyspozycji kwota zaledwie 806 zł. Nadto wnioskodawca wyszczególnił obciążające go koszty utrzymania wymieniając wśród nich między innymi czynsz (270 zł), opłatę za energię elektryczną (186 zł), składki ubezpieczeniowe (ogółem 80 zł) oraz wydatki na leki (55 zł). Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi J.Z. jest decyzja administracyjna wydana w sprawie specjalnego zasiłku celowego z pomocy społecznej. Wnioskodawca jest więc w niniejszej sprawie objęty zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., a w konsekwencji, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia rzeczonych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i dlatego nie podlega rozpoznaniu (zaprezentowane stanowisko koresponduje z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 września 2016 r. - karta nr 25 akt sprawy). Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy wskazać, że po myśli art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika, iż gospodaruje on samotnie i nie posiada żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie dokumenty dołączone do akt administracyjnych niniejszej sprawy (vide: kwestionariusz aktualizacji rodzinnego wywiadu środowiskowego oraz decyzja o waloryzacji renty - karty nr 9 oraz 15 tych akt) potwierdzają, że jest osobą niepełnosprawną, całkowicie niezdolną do pracy, zadłużoną, a jego dochód nie umożliwia dokonania w zasadzie żadnych oszczędności, albowiem składa się nań jedynie renta w kwocie netto (do wypłaty - po pomniejszeniu o zajęcie komornicze) 806,72 zł oraz dodatek mieszkaniowy. Jakkolwiek przy tym wspomniane dokumenty dotyczą okresu styczeń-marzec 2016 r., to jednak brak jest okoliczności, które mogłyby wskazywać, aby sytuacja materialna i życiowa wyżej wymienionego uległa w międzyczasie poprawie. Mając na względzie powyższe uznano, że wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że uiszczenie należności związanych z udziałem w sprawie radcy prawnego przekracza jego możliwości płatnicze i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.