IV SA/Gl 263/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Matan Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2013 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie spraw studentów oddala skargę. Pismem z dnia 31 października 2012 r. A.K. złożył do Dziekana Wydziału Etnologii i Nauk o Edukacji Uniwersytetu [...] wniosek o umożliwienie napisania pracy magisterskiej. W piśmie A.K. podniósł, że zaliczył 10 semestrów studiów dziennych i chciałby je zakończyć napisaniem pracy dyplomowej. A.K. oświadczył jednocześnie, że jest w stanie napisać pracę magisterską oraz uczęszczać na zajęcia seminaryjne. Na koniec wnioskodawca podkreślił, że nie chciałby zmarnować 5 lat poświęconych na naukę, a także że w jego rodzinie wszyscy posiadają tytuł magistra. Decyzją z dnia [...] r. (bez numeru) działając z upoważnienia Dziekana Wydziału Etnologii i Nauk o Edukacji Uniwersytetu [...] Prodziekan Wydziału Etnologii i Nauk o Edukacji ds. Studenckich i Kształcenia, w oparciu o § 27 ust. 4 Regulaminu Studiów na Uniwersytecie [...] uchwalonym w trybie art. 161 ust. 1 z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. nr 164, poz. 1365) przez Senat Uniwersytetu [...], uchwałą nr [...] z dnia [...]r., nie wyraził zgody na pisanie od podstaw pracy magisterskiej. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Prodziekan wskazała, że wydając je wzięła pod uwagę dotychczasowy przebieg studiów A.K., upływ ponad pięciu lat od ich ukończenia oraz dotychczasowy sposób przygotowania do kontynuacji pracy. Powyższe doprowadziło organ do przekonania, że A.K. nie będzie w stanie samodzielnie przygotować pracy dyplomowej. W przekonaniu tym utwierdziła również Prodziekan rozmowa z pracownikiem naukowym Uniwersytetu [...], pod którego kierunkiem A.K. miał pracę pisać. Od powyższej decyzji A.K. wniósł odwołanie do Rektora Uniwersytetu [...] wyrażając swoje niezadowolenie z wydanego orzeczenia. W pierwszej kolejności odwołujący poinformował, że studiował dziennie i nie zdążył się obronić ze względu na chorobę f-20. Jak oświadczył odwołujący w chwili obecnej stan jego zdrowia na tyle uległ poprawie, że pozwala mu na napisanie pracy magisterskiej oraz aktywne uczestnictwo w zajęciach seminaryjnych. Jednocześnie po raz kolejny A.K. podniósł, że w jego rodzinie wszyscy posiadają tytuł magistra. W wyniku wniesionego odwołania decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prorektor ds. Kształcenia i Studentów działający z upoważnienia Rektora Uniwersytetu [...] w K. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja powyższa wydana została na podstawie art. 207 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 161 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. nr 164, poz. 1365 z późn. zm.) i § 27 ust. 1 Regulaminu studiów w Uniwersytecie [...] (uchwała z dnia [...] r. Senatu Uniwersytetu [...] w sprawie uchwalenia "Regulaminu studiów w Uniwersytecie [...]" z późn. zm.) w związku z art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 z późn. zm.). Organ odwoławczy po przedstawieniu dotychczasowego biegu postępowania stwierdził, że nie jest możliwym uczynienie zadość odwołaniu A.K. W pierwszej kolejności Prorektor wskazał, że z przebiegu studiów wynika, iż A.K. rozpoczął studia magisterskie na kierunku pedagogika, specjalność: praca socjalna i opiekuńczo- wychowawcza, prowadzone na Wydziale [...] w roku akademickim 2000/2001. Zgodnie z planem studiów odwołujący winien skończyć je w roku akademickim 2005/2006. Dnia [...] r. Dziekan Wydziału [...] wydał decyzję o skreśleniu A.K. z listy studentów z powodu niezłożenia w terminie pracy dyplomowej. Dnia 31 października 2012 r. odwołujący złożył wniosek o możliwość jej napisania, co w konsekwencji stanowiło podanie o ponowne przyjęcie na studia, w celu napisania pracy magisterskiej i przystąpienie do egzaminu dyplomowego. Następnie organ odwoławczy stwierdził, że przedstawiony w odwołaniu A.K. fakt poważnych problemów zdrowotnych stanowi podstawę do przesunięcia terminu na złożenie pracy magisterskiej i złożenia egzaminu dyplomowego, pod warunkiem że student przedłoży takowe przed wyznaczonym terminem w sesji egzaminacyjnej, a nie podstawę do ponownego przyjęcia na studia. Organ II instancji zaakcentował również, że w przypadku ważnych okoliczności życiowych student zgodnie z § 28 ust. 1 pkt c Regulaminu może ubiegać się o udzielenie urlopu dziekańskiego lub urlopu zdrowotnego w wypadku długotrwałej choroby (§ 28 ust. 1 lit. a). Zdaniem organu argument odwołującego, iż w jego rodzinie wszyscy posiadają tytuł magistra nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ jest to subiektywne odczucie odwołującego, które w opinii organu opiera się raczej na chęci uzyskania kwalifikacji podobnych do tych jakie mają jego najbliżsi, ale nie znajdujące oparcia w należytym wywiązywaniu się z obowiązków spoczywających na studencie, o czym świadczy między innymi niezłożenie pracy magisterskiej w terminie. Organ odwoławczy oparł się również na stanowisku Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 sierpnia 2011 r. zwanego dalej MNiSW, dotyczącym wznowienia studiów przez osoby, które nie ukończyły studiów jednolitych (a na takie przyjęty został A. K.). W stosunku do osób, które rozpoczęły studia przed dniem 1 września 2005 r. wymaga zastosowania art. 257 ust. 4 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym. Studenci jednolitych studiów magisterskich, którzy rozpoczęli studia przed dniem wejścia w życie ustawy, mogą je ukończyć w tym trybie, albo przenieść się na odpowiednie studia pierwszego stopnia, albo- po spełnieniu wymagań określonych w regulaminie studiów- na odpowiednie studia drugiego stopnia. Zgodnie ze stanowiskiem MNiSW taką możliwość mają jedynie osoby posiadające status studenta. Nie dotyczy to osób wznawiających studia, np. na skutek skreślenia z listy studentów. Idąc dalej osoby, które zaliczyły wszystkie semestry na jednolitych studiach magisterskich, lecz nie przystąpiły do obrony pracy dyplomowej , mogą obecnie wznowić studia jako pierwszego stopnia, a po ich ukończeniu kontynuować studia drugiego stopnia. Uzasadniając wydane przez siebie rozstrzygnięcie Prorektor podkreślił dodatkowo, że nie bez znaczenia pozostaje fakt, iż zgodnie z § 27 ust. 1 Regulaminu studiów w Uniwersytecie [...], student który został skreślony z listy studentów po zaliczeniu co najmniej pierwszego roku studiów, może zostać przyjęty na studia po przerwie nie dłuższej niż 5 lat, licząc od dnia zakończenia niezliczonego semestru. W przypadku A.K. termin ten upłynął dnia 30 września 2010 r. Ponadto organ II instancji zważył, że A.K. nie przedłożył materiałów ani zakresu przyszłej pracy magisterskiej, co w zestawieniu z negatywną opinią dziekana oraz przyszłego promotora poddających w wątpliwość możliwość samodzielnego przygotowania pracy magisterskiej przez A.K., wyklucza możliwość uczynienia zadość jego wnioskowi. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach A.K. podniósł, że studiował dziennie i nie zdążył się obronić, a bardzo zależy mu na ukończeniu studiów. Poinformował również, ze jego problemy wynikały z choroby f- 20, jednakże obecnie czuje się znacznie lepiej i jest w stanie samodzielnie napisać i obronić pracę magisterską. Skarżący zwrócił się o umożliwienie reaktywacji na czas obrony wskazując przy tym, że wszyscy członkowie jego rodziny posiadają tytuł magistra. W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu [...] w K. podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W punkcie wyjścia należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wspomnianego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) wynika natomiast, że w przypadku gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas- uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja nie pozostawia zatem wątpliwości, co do tego że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd związany jest normą prawną odzwierciedlającą wolę ustawodawcy, wyrażoną w treści odpowiedniego przepisu prawa. W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem Sąd- na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi- stwierdził, że przy wydaniu decyzji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, ani też nie zostały naruszone przepisy postępowania, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. nr 164, poz. 1365 z późn. zm., zwanej dalej ustawą) do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 7 i 8, decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu do sądu administracyjnego. W świetle utrwalonego orzecznictwa nie może budzić wątpliwości, że decyzja o odmowie wyrażenia zgody na ponowne przyjęcie na studia jest indywidualnym aktem administracyjnym, do którego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżeniu decyzji do sądu administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 5 maja 1989 r. sygn. akt I SA 251/89, OSP 1991 nr 4 poz. 96). Wskazać również należy na art. 160 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym organizację i tok studiów oraz związane z nimi prawa i obowiązki studenta określa regulamin studiów. Ustęp 1 art. 160 ustawy nie tylko formułuje obowiązek unormowania w regulaminie studiów spraw związanych z organizacją i tokiem studiów oraz praw i obowiązków studenta, lecz także wskazuje na znaczenie regulaminu studiów – jako jednego z podstawowych aktów prawa wewnętrznego uczelni tak publicznej, jak i niepublicznej. Jak stwierdził WSA w Lublinie w wyroku z dnia 21 lipca 2011 r., III SA/Lu 106/11(LEX nr 920619) postanowienia regulaminu studiów są przepisami wiążącymi studenta oraz organ uczelni przy wydawaniu przez niego w indywidualnych sprawach decyzji administracyjnych (por. Prawo o szkolnictwie wyższym. Komentarz. Izdebski H., Zieliński J., LEX 2013). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że postanowienia "Regulaminu studiów w Uniwersytecie [...] " są przepisami wiążącymi zarówno skarżącego, jak i organ przy wydawaniu przez niego w indywidualnych sprawach decyzji administracyjnych. Celem ustalenia przesłanek dotyczących możliwości uznania, że w konkretnym przypadku nie doszło do wadliwej odmowy wyrażenia zgody na ponowne przyjęcie na studia A.K. odwołać należy się do regulacji prawnej tego zagadnienia zawartej w art. 104 § 1 k.p.a. w związku z art. 207 ust. 1 ustawy Prawo szkolnictwie wyższym oraz § 27 regulaminu studiów. Stosownie do § 27 ust. 1 Regulaminu student, który został skreślony z listy studentów po zaliczeniu co najmniej pierwszego roku studiów, może zostać ponownie przyjęty na studia po przerwie nie krótszej niż semestr i nie dłuższej niż 5 lat, licząc od dnia zakończenia niezliczonego semestru. Zdaniem Sądu w postępowaniu zakończonym decyzją nie doszło do naruszenia przepisów postępowania w sposób mający wpływ na wynik sprawy. Uczynienie zadość przedstawionym regułom postępowania administracyjnego znalazło wyraz w przedstawieniu motywów podjęcia zaskarżonej decyzji, które odzwierciedlają rację decyzyjną organu i wyjaśniają w sposób prawidłowy jego tok rozumowania. Jak wynika z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji organ wyraźnie wskazał przyczynę podjęcia niekorzystnego dla skarżącego rozstrzygnięcia. § 27 ust. 1 "Regulaminu studiów w Uniwersytecie [...]" wyjaśnia kwestie wymagań stawianych studentom ubiegającym się o ponowne przyjęcie na studia. Bezspornym jest, że skarżący decyzją Dziekana Wydziału [...] Uniwersytetu [...] z dnia [...] r. skreślony został z dniem 2 stycznia 2007 r. z listy studentów piątego roku semestru dziesiątego z kierunku pedagogika (studia jednolite magisterskie, stacjonarne) z powodu niezłożeni w terminie pracy dyplomowej w roku akademickim 2005/2006. Dopiero dnia 31 października 2012 r. A.K. wniósł prośbę o możliwość napisania pracy magisterskiej, co w konsekwencji stanowiło podanie o ponowne przyjęcie na studia, w celu napisania pracy magisterskiej o przystąpienia do egzaminu dyplomowego. Zgodnie z § 27 ust. 1 Regulaminu student, który został skreślony z listy studentów po zaliczeniu co najmniej pierwszego roku studiów może zostać przyjęty na studia po przerwie nie dłuższej niż 5 lat, licząc od dnia zakończenia niezliczonego semestru. W przypadku skarżącego termin upłynął dnia 30 września 2010 r. Problemy zdrowotne skarżącego, na które powołuje się w skardze uzasadniały złożenie wniosku o udzielenie mu urlopu zdrowotnego (§ 28 ust. 1 lit. a "Regulaminu studiów w Uniwersytecie [...]"). Ponadto Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, że podniesiony w skardze argument o posiadaniu przez wszystkich członków rodziny A.K. tytułu magistra nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż jest to subiektywne odczucie, które opiera się na chęci uzyskania kwalifikacji podobnych do tych jakie mają jego najbliżsi, ale nie znajdujące oparcia w należytym wywiązywaniu się z obowiązków studenckich. Mając na uwadze powyższe okoliczności należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada wymogom legalności, dlatego wobec braku podstaw do kwestionowania jej zgodności z prawem Sąd nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.