IV SA/Gl 264/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński, , po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: nakazać wypłacić z sum budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na rzecz adwokata J.F. kwotę 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote 80/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w zakresie przyznanego prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę M.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...], wydaną w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Na rozprawie, aplikant adwokacki M.O. upoważniona do zastępowania adwokata J.F., będącego pełnomocnikiem procesowym skarżącego ustanowionym w zakresie prawa pomocy (przyznanego mu mocą postanowienia referendarza sądowego z dnia 26 maja 2009 r.) wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Artykuł 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszym przypadku kwestie związane z rzeczonymi należnościami reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Stosownie zatem do treści §19 przywołanego rozporządzenia, koszty ponoszone w przedmiotowym zakresie przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% określonych w nim stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie przy tym z §2 ust. 1 wskazanego aktu wykonawczego, sąd zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę niezbędny nakład jego pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Odnosząc się do żądania adwokata J.F. trzeba podnieść, że zgłoszony wniosek należało rozpoznać w kontekście §18 ust. 1 pkt 1 lit. c) cytowanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. W myśl tego unormowania, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, w sprawie innej niż wymienione w lit a) i b) omawianego przepisu, ustalona została jako 240 zł. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł o przyznaniu pełnomocnikowi strony kosztów zastępstwa prawnego wykonanego w ramach prawa pomocy, w kwocie 292,80 zł stanowiącej wartość należnego wynagrodzenia w wysokości 240 zł podwyższoną - stosownie do §2 ust. 3 przywołanego aktu wykonawczego - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 22 %, wynoszący 52,80 zł.