IV SA/Gl 277/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.K. na Prezesa Sądu Rejonowego w C. w przedmiocie działania likwidatora Spółdzielni Pracy A p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] K.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę, w której domagał się rozpatrzenia jego "zażalenia w postępowaniu Sądu Rejonowego VIII Wydział Gospodarczy i Upadłości w C. dotyczącego postępowania likwidatora – D.P. Spółdzielnia Pracy A. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 lutego 2016 r. wezwano skarżącego do oznaczenia organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz do wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu. W odpowiedzi na wezwanie pismem z dnia [...] skarżący wskazał, że skarga dotyczy Spółdzielni Pracy A, która jest w upadłości i D.P. powołanego na stanowisko jej likwidatora oraz wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia [...] sygn. akt [...], a także zaświadczenia złożonego przez likwidatora dnia [...] w ZUS C. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 marca 2016 r. wezwano skarżącego do wskazania, czy pismo z dnia [...] stanowi nową skargę, czy też jest odpowiedzią na wcześniejsze wezwanie tut. Sądu. W dniu [...] wpłynęło do siedziby tut. Sądu pismo skarżącego, w którym wyjaśnił, iż pismo z dnia [...] jest odpowiedzią na wcześniejsze wezwanie z dnia 10 lutego 2016 r. Odpowiadając na skargę Prezes Sądu Rejonowego w C. wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że skarżący pismem z dnia [...] zwanym "powiadomieniem" skierowanym do Sądu Rejonowego w C. VIII Wydział Gospodarczy wniósł o rozpatrzenie jego pisma, dotyczącego nieprzestrzegania prawa w postępowaniu o wydanie zaświadczenia o przychodach. Zaświadczenie takie jest skarżącemu niezbędne, zaś likwidator Spółdzielni Pracy A odmawia jego wydania wskazując, że indywidualne kartoteki pracownicze zostały zlikwidowane. Z uwagi na to, że sąd podjął wątpliwość co do treści pisma wezwał skarżącego dwukrotnie do sprecyzowania składanych żądań. Po udzielonych przez K.K. wyjaśnieniach skarga została przekazana do rozpoznania do XII Wydziału Cywilnego jako właściwego i jest w toku rozpoznawania. Prezes Sądu wskazał, że sprawa zainicjowana pismem skarżącego jest sprawą z zakresu prawa cywilnego i jako taka podlega jurysdykcji sądu powszechnego a nie administracyjnego. Natomiast, gdyby intencją złożonej do sądu administracyjnego skargi było zarzucenie sądowi powszechnemu przewlekłości postępowania to skarga także winna być przez sąd administracyjny odrzucona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Zgodnie z regulacją art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądu został unormowany w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. W myśl art. 3 § 2 powołanej ustawy sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5 podejmowane z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z regulacji tej wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na przewlekłe postępowanie w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a zawartych w art. 3 § 2 P.p.s.a. Materia sporu dotycząca prawidłowości wykonywania nałożonych na likwidatora obowiązków nie daje podstaw do wydania decyzji administracyjnej, czy innego aktu lub czynności o charakterze administracyjnoprawnym przez organ administracji publicznej. Brak jest zatem w sprawie aktu administracyjnego, czy czynności organu administracji państwowej z zakresu administracji publicznej, których prawidłowość mogłaby być poddana ocenie w postępowaniu sądowadministracyjnym przed tut. Sądem, czego domaga się K.K. w skardze. Przedmiot żądania skarżącego nie mieści się bowiem w granicach uregulowanych przepisami prawa administracyjnego, lecz jego rozstrzygnięcie należy do sądu powszechnego. Nadto należy zauważyć, że do kompetencji sądu administracyjnego nie należy kontrola prawidłowości i terminowości dokonywania czynności w sprawach toczących się przed sądami powszechnymi. Kwestię skutków naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki reguluje ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2004 r., Nr 179, poz. 1843 ze zm.). Zgodnie z art. 4 ust. 1 i 1a wyżej wymienionej ustawy sądem właściwym do rozpoznania skargi jest sąd przełożony nad sądem, przed którym toczy się postępowanie. A zatem jeżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed sądem rejonowym i sądem okręgowym - właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny. Reasumując stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie skarga nie może zostać poddana kontroli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, ponieważ co wywiedziono powyżej, obowiązujące przepisy prawa wykluczają właściwość sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.