IV SA/Gl 28/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Adam Mikusiński Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Nowacka-Brzeźniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2010 r. sprawy ze skargi J. R. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 marca 2008 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 262/07 ze skargi na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie funkcjonariuszy straży pożarnej postanawia: odrzucić skargę. Wyrokiem z dnia 17 marca 2008 r., sygn. akt IV SA/Gl 262/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J. R. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie funkcjonariuszy Straży Pożarnej w sprawie wydania opinii o służbie. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 17 czerwca 2008 r. Pismem z dnia [...] J. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyżej powołanym wyrokiem. W skardze skarżący wskazał, że w oparciu o art. 270 w zw. z art. 273 § 2, art. 277, art. 278 i art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaskarża w całości wskazane rozstrzygnięcie. Jako podstawę żądania wznowienia postępowania wskazał art. 273 § 2 ustawy zaznaczając, że zaistniały nowe okoliczności faktyczne mające wpływ na wynik sprawy. W obszernym uzasadnieniu skargi J. R. argumentował, że decyzją Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w W. z dnia [...] nr [...] stwierdzono nieważność decyzji nr [...] Komendanta Rejonowego Państwowej Straży Pożarnej w G. z dnia [...] w sprawie przeniesienia skarżącego na stanowisko starszego instruktora do spraw kontrolno – rozpoznawczych. W ocenie skarżącego wyrokiem objętym skargą o wznowienie postępowania Sąd błędnie uznał, że stanowisko organu w sprawie związanej z opinią o służbie było prawidłowe. Zaznaczył ponadto, iż wyrok z dnia 17 marca 2008 r. oparty został na ostatecznej decyzji nr [...] Komendanta Rejonowego Państwowej Straży Pożarnej w G. z dnia [...] na mocy której został on przeniesiony na niższe stanowisko służbowe, a która to decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją z dnia [...], nr [...] Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w W. mocą której uchylono wskazaną decyzję w całości oraz stwierdzono jej nieważność. Powyższa okoliczność, w ocenie skarżącego miała istotny wpływ na treść skarżonego rozstrzygnięcia. Odnosząc się do kwestii terminowości wniesienia niniejszej skargi strona wskazała, że o okoliczności stanowiącej podstawę jej żądania dowiedziała się w dniu [...], kiedy to została mu doręczona wyżej opisana decyzja Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w W.. Określając swój interes prawny w żądaniu wznowienia postępowania skarżący wskazał na potrzebę wydania orzeczenia sądowego umożliwiającego wydanie mu nowej, rzetelnej i rzeczowej opinii o służbie oraz potrzebę wykazania przed zakładami pracy opinii sprawiedliwie i rzetelnie oceniającej jego służbę. Mając na uwadze powyższe okoliczności skarżący uznał, że istnieją podstawy do wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 marca 2008 r., sygn. akt IV SA/Gl 262/07. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy zaakcentować, iż instytucja wznowienia postępowania sądowego, której uruchomienia domaga się skarżący, ma charakter wyjątkowy. Opiera się na przysługującej poza tokiem instancji skardze o ponowne przeprowadzenie procesu zakończonego prawomocnym orzeczeniem i zastąpienie zapadłego w sprawie orzeczenia nowym rozstrzygnięciem. Nadzwyczajny charakter tego środka prawnego, skierowanego przeciwko prawomocnemu, a więc niewzruszalnemu w drodze zwyczajnych środków odwoławczych orzeczeniu powoduje, że instytucja ta może być wykorzystana wyłącznie wtedy, gdy znajdzie to oparcie w prawie, a katalog podstaw wznowieniowych jest katalogiem zamkniętym, nie zezwalającym na rozszerzającą wykładnię wymienionych w nim przesłanek. Zgodnie z treścią art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Art. 273 § 2 powołanej ustawy, który strona wskazała w podstawie swojego żądania, stanowi, że można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Na mocy art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Stosownie natomiast do regulacji art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd właściwy do wznowienia postępowania bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga w tym przedmiocie została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Badanie podstaw wznowienia na posiedzeniu niejawnym polega jedynie na stwierdzeniu, czy skarżący wskazał podstawę wznowienia wymienioną w katalogu przesłanek wznowieniowych. Dodatkowo na rozprawie, zgodnie z art. 281 P.p.s.a. dochodzi do powtórnego badania okoliczności warunkujących dopuszczalność wznowienia postępowania. W pierwszej kolejności sąd administracyjny rozstrzyga o dopuszczalności wznowienia i odrzuca skargę, jeżeli brak ustawowej postawy wznowienia. Bada więc, czy wskazane przez skarżącego podstawy wznowienia zaistniały w rzeczywistości. W rezultacie skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu zarówno wtedy, gdy nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jak i wtedy, gdy zostanie ustalone, że powołana w skardze ustawowa podstawa nie zachodzi (por. wyrok NSA z 23 maja 2006 r., I FSK 30/06, nie publ.). Dodatkowo jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa wznowienia w rzeczywistości nie zachodzi, taka skarga, jako nie oparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu. (por. postanowienie SN z 28.10.1999 r., II UKN 174/99, OSNAP 2001, nr 4, poz. 133). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy na wstępie, że rozpoznawana skarga o wznowienie postępowania sądowego została wniesiona w dniu [...]. Wskazana natomiast przez skarżącego, jako nowy dowód, decyzja Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w W. nr [...] z dnia [...] została mu doręczona w dniu [...]. Tym samym skarżący zachował trzymiesięczny termin, o którym mowa w art. 277 P.p.s.a. Niedopuszczalne było zatem, zgodnie z art. 280 P.p.s.a. odrzucenie skargi na posiedzeniu niejawnym Dokonując oceny, czy rozpoznawana skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia stwierdzić należy, iż wbrew twierdzeniom skarżącego, powołany przez niego art. 273 § 2 P.p.s.a., który uzależnia dopuszczalność żądania wznowienia postępowania od późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu nie stanowi w rzeczywistości podstawy jego skargi. Powołana przez niego podstawa wznowienia mieściła się w ustawowym katalogu przesłanek wznowienia postępowania, także Sąd również i z tej przyczyny wyznaczył rozprawę w celu ustalenia czy rozpoznawana skarga opiera się w rzeczywistości na ustawowej podstawie wznowienia. Art. 273 § 2 P.p.s.a. statuuje zasadę wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, z których strona nie mogła skorzystać. Dowody te muszą zatem istnieć w dniu wydania orzeczenia sądowego, którego weryfikacji domaga się strona (por. wyrok NSA z 5 maja 2005 r., OSK 1345/04, Lex Nr 168046). Środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku nie stanowi podstawy wznowienia postępowania przewidzianej w art. 273 § 2 P.p.s.a. Za taką wykładnią przemawia również istota wznowienia postępowania z przyczyn restytucyjnych, którego celem jest ponowne przeprowadzenie postępowania z uwagi na fakt wykrycia okoliczności lub środka dowodowego istniejącego w chwili wydania wyroku objętego wznowieniem, a nieuwzględnionego przez sąd z uwagi na fakt, iż do czasu zakończenia postępowania okoliczności te nie były znane, choć istniały. W konsekwencji powoływanie się skarżącego na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w W. nr [...], która zapadła w dniu [...], wobec faktu, iż domaga się wznowienia postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 17 marca 2008 r., nie wyczerpuje przesłanki określonej w art. 273 § 2 P.p.s.a., albowiem decyzja ta nie istniała w chwili wydawania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyroku. W rezultacie, skarżący w skardze o wznowienie postępowania sądowego formalnie wprawdzie powołał ustawowe podstawy wznowienia, to jednak faktycznie, jak już wyżej wskazano, one nie występują. Znajduje to potwierdzenie w samym uzasadnieniu skargi i przedstawionym "nowym" dowodzie w postaci decyzji nr [...]. Na marginesie należy zaznaczyć, iż skarżący podnosił, że wyrok rozstrzygający sprawę, której wznowienia żądał, oparty został na usuniętej z obrotu prawnego decyzji nr [...] Komendanta Rejonowego Państwowej Straży Pożarnej w G.. Tymczasem w wyroku tym nie kontrolowano wskazanej decyzji [...], która dotyczyła przeniesienia na inne stanowisko służbowe. Przedmiotem kontroli w postępowaniu objętym niniejszą skargą o wznowienie była zaś decyzja dotycząca opinii o służbie. W związku z powyższym, na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 273 § 2. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.