IV SA/Gl 280/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: 1) umorzyć postępowanie w zakresie wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy T. M. wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Motywując wniosek wskazał, że nie posiada żadnych dochodów ani innych środków pieniężnych, które pozwoliłyby mu na opłacenie kosztów postępowania sądowego i usług fachowego pełnomocnika. Jako jedyny składnik swego majątku skarżący wskazał mieszkanie o pow. 34,70 m2. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przede wszystkim zauważyć trzeba, że w myśl art. 239 ust. 1 lit a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) obowiązek ponoszenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie, która skarży działanie lub bezczynność organu w sprawie z zakresu pomocy i opieki społecznej. Ponieważ wniosek T.M. dotyczący zwolnienia go od kosztów sądowych został złożony w sprawie dotyczącej zasiłku celowego, wobec tego jest on bezprzedmiotowy, gdyż skarżący korzysta w tym zakresie z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. W tym więc zakresie postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy należało umorzyć. Rozpoznając wniosek o przyznanie adwokata z urzędu, w pierwszej kolejności wskazać przyjdzie, że aby uzyskać prawo pomocy w tym zakresie strona powinna wykazać, że nie jest że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W omawianym przypadku chodzi o możliwość wygospodarowania kwoty pozwalającej na opłacenie usług adwokata, który reprezentowałby skarżącego przed sądem administracyjnym. Analiza sytuacji materialnej skarżącego, dokonana zarówno w oparciu o informacje zawarte w druku formularza jak również wynikające, ze zgromadzonego w toku postępowania administracyjnego materiału dowodowego wykazała, że T. M. jest osobą, której sytuacja materialna uzasadnia przyznanie prawa pomocy we wskazanym zakresie. Skarżący ma bowiem trudności w pokryciu bieżących należności za opłaty mieszkaniowe, gaz i energię elektryczną. Powyższe w sposób wystarczający potwierdza argumentację skarżącego, za zarazem świadczy o tym, że jego sytuacja jest ciężka, co wyczerpuje przesłanki wskazane w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 3 P.p.s.a. orzeczono o umorzeniu postępowania w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zaś w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. o ustanowieniu adwokata z urzędu.