IV SA/Gl 288/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński, , po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.B. i R.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżących o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: nakazać wypłacić z sum budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na rzecz adwokat A.M. kwotę 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote 80/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym w zakresie przyznanego prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 26 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J.B. i R.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...], wydaną w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Na rozprawie, adwokat A.M., będąca pełnomocnikiem procesowym skarżących ustanowionym w zakresie prawa pomocy (przyznanego im mocą postanowienia referendarza sądowego z dnia 20 maja 2009 r.) wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Artykuł 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszym przypadku kwestie związane z rzeczonymi należnościami reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Stosownie zatem do treści §19 przywołanego rozporządzenia, koszty ponoszone w przedmiotowym zakresie przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% określonych w nim stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie przy tym z §2 ust. 1 wskazanego aktu wykonawczego, sąd zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę niezbędny nakład jego pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Odnosząc się do żądania adwokat A.M. trzeba podnieść, że zgłoszony wniosek należało rozpoznać w kontekście §18 ust. 1 pkt 1 lit. c) cytowanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. W myśl tego unormowania, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, w sprawie innej niż wymienione w lit a) i b) omawianego przepisu, ustalona została jako 240 zł. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł o przyznaniu pełnomocnikowi strony kosztów zastępstwa prawnego wykonanego w ramach prawa pomocy, w kwocie 292,80 zł stanowiącej wartość należnego wynagrodzenia w wysokości 240 zł podwyższoną - stosownie do §2 ust. 3 przywołanego aktu wykonawczego - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 22 %, wynoszący 52,80 zł. Brak jest natomiast podstaw do rozstrzygnięcia o zwrocie adwokatowi kosztów poniesionych przezeń na uiszczenie opłat skarbowych od udzielonych pełnomocnictw. Trzeba bowiem podkreślić, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 225, poz. 1635 ze zm.), dokumenty stwierdzające udzielenie pełnomocnictwa w sprawach z zakresu świadczeń socjalnych oraz w sprawach załatwianych na podstawie przepisów o pomocy społecznej i przepisów o zatrudnieniu socjalnym, nie podlegają opłacie skarbowej. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja wydana w przedmiocie dodatku mieszkaniowego, którego cel i istota nie pozostawia wątpliwości, że mieści się on w dyspozycji przywołanego art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. c) ustawy o opłacie skarbowej, jako świadczenie o charakterze socjalnym (podobnie: R. Skwarło, "Ustawa o opłacie skarbowej. Komentarz", Oficyna, 2008 - uwagi dotyczące art. 2 komentowanej ustawy). Skoro zatem dokument pełnomocnictwa w niniejszej sprawie nie podlega opłacie skarbowej, to nie można wydatku z tego tytułu, uznać za niezbędny w rozumieniu art. 250 p.p.s.a. i dlatego nie podlega on zwrotowi.