IV SA/Gl 289/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać radcy prawnemu T.S. kwotę 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy) obejmującą podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyznał J.C. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych poinformował o wyznaczeniu dla skarżącej pełnomocnika w osobie radcy prawnego T.S., który reprezentował stronę w postępowaniu przed sądem I instancji. Na rozprawie, który odbyła się w dniu 9 listopada 2010r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały w całości ani w części pokryte. Wyrokiem z dnia 9 listopada 2010r. Sąd oddalił skargę J.C. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 P.p.s.a. w związku z faktycznym udzielaniem pomocy prawnej. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349), zwane dalej rozporządzeniem. Stosownie do regulacji § 15 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 4 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. W myśl § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji 240 zł. Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał radcy prawnemu T.S. za reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądem I instancji wynagrodzenie w wysokości 240 zł, a więc w stawce minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 22 % podatku VAT. W tym stanie rzeczy, należało orzec jak w sentencji postanowienia.