IV SA/Gl 290/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na działalność Sądu Apelacyjnego w K. postanawia: odrzucić skargę. Pan B. K. dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismo, z którego treści pośrednio wynika, iż zaskarża on działalność Sądu Apelacyjnego w G. Zarządzeniem z dnia [...] Sąd zwrócił się do skarżącego o sprecyzowanie treści przedmiotowego pisma oraz wniosków w nim zawartych, w szczególności poprzez wskazanie, czy pismo to stanowi skargę. W odpowiedzi na powyższe skarżący podtrzymał swoje żądania i wnioski z pisma datowanego na dzień [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny władny jest orzekać zasadniczo w zakresie czynności, czy bezczynności organów administracji publicznej, innych organów państwowych, organów samorządowych, wyłącznie w zakresie w jakim działają one w formach władczych lub stanowiących, czyli formach właściwych dla działania administracyjnoprawnego. Stanowi o tym m. in. art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), wedle którego sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości generalnie przez kontrolę działalności administracji publicznej. Z kolei w myśl art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt. 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru na działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4. Nadto w świetle art. 3 § 3 wyżej cytowanej ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Wreszcie zgodnie z art. 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Tymczasem skarżący nie zaczepia żadnego aktu podlegającego kontroli sądowoadministracyjnej. Taki akt nie został bowiem wydany. Nie istnieje też możliwość kontroli działalności sądu powszechnego w ramach kontroli sądowoadministracyjnej w tym możliwość nakazania temuż sądowi działania w określony sposób. Nota bene skarżący zwracając się prośbą o wyjaśnienie jego sprawy do Ministra Sprawiedliwości otrzymał w tej materii stosowaną informację, zgodnie, z którą jedynym organem uprawnionym do rozstrzygania w przedmiocie jego roszczeń jest Sąd Apelacyjny w K. , przy czym może on jako strona postępowania złożyć do tegoż Sądu podanie o ewentualne przyspieszenie wyznaczenia terminu rozprawy apelacyjnej. Z tych przyczyn skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.