IV SA/Gl 295/10

PostanowienieWSA w Gliwicach2010-07-14

Skład orzekający: Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżącej, osobie w podeszłym wieku, utrzymującej się z emerytury i posiadającej jedynie mieszkanie, powinno zostać przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów profesjonalnej pomocy prawnej bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata zasługuje na uwzględnienie, jeśli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. W sytuacji, gdy strona utrzymuje się z niskiej emerytury, ponosi znaczące koszty utrzymania (czynsz, kredyt, energia, leki) i nie posiada innych zasobów, a także potrzebuje profesjonalnej pomocy prawnej, należy przyznać jej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Stan faktyczny
Skarżąca F. B. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, wskazując na podeszły wiek, problemy zdrowotne, jedyny dochód w postaci emerytury oraz posiadanie mieszkania jako jedynego majątku. Wcześniejsza skarga skarżącej na pismo Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych została odrzucona. Sąd rozpoznał wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Ustanowiono adwokata dla skarżącej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska, po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. B. na pismo Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej w zakresie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata p o s t a n a w i a ustanowić adwokata dla skarżącej Postanowieniem z dnia 10 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę F. B. na pismo Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej. Wnioskiem z dnia [...] złożonym na urzędowym formularzu "PPF" skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Skarżąca wskazała, że jest osobą w podeszłym wieku i ma kłopoty ze zdrowiem. Jej jedyny majątek stanowi mieszkanie o pow. 46 m2, w którym zamieszkuje sama. Wyłączny dochód skarżącej stanowi natomiast emerytura w wysokości 1500 zł brutto. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Natomiast stosownie do art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) lub w zakresie częściowym (obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego). Wniosek skarżącej obejmuje swym zakresem ustanowienie adwokata, a tym samym należało go rozpoznać w oparciu o normę określoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Z brzmienia tego unormowania wynika, że przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże ona, iż nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy wynika, że prowadzi ona gospodarstwo domowe samodzielnie i utrzymuje się wyłącznie z otrzymywanego świadczenia emerytalnego w wysokości 944,91 zł netto (k. 57). Nadto jest właścicielem mieszkania o powierzchni 46 m2 i nie posiada żadnych dodatkowych zasobów finansowych, ani łatwego do spieniężenia majątku. Skarżąca co miesiąc opłaca czynsz w wysokości - 375 zł (k. 63), ratę kredytu – 305,92 zł (k. 62), koszt dostawy energii elektrycznej – 225,46 zł (k. 59) oraz ponosi wydatki związane z zakupem lekarstw. Dodatkowo F. B. podkreśliła, że w związku ze swoją niepełnosprawnością wymaga opieki. W tym stanie rzeczy należy podkreślić, że sytuacja materialna skarżącej jest trudna, a otrzymywane środki pieniężne z pewnością nie mogą zaspokoić jej wszystkich kosztów utrzymania i nie pozwalają na poczynienie żadnych oszczędności. Tym samym nie budzi wątpliwości, że samodzielne ustanowienie adwokata przekracza możliwości płatnicze skarżącej i mogłoby ją narazić na uszczerbek w koniecznym utrzymaniu. Ponad to z treści pism skarżącej wynika, iż jest ona osobą potrzebującą profesjonalnej pomocy w prowadzeniu sprawy przed sądem. Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło