IV SA/Gl 295/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.D. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] M.D., reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata T.C., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Policji w C. z dnia [...] Nr [...], którą cofnięto skarżącemu z dniem [...] uprawnienie do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego w wysokości przysługującej policjantowi z rodziną oraz zobowiązano go do zwrotu nienależnie pobranego równoważnika za okres od [...] do [...] w kwocie [...] zł. W treści skargi zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który jednak nie został uzasadniony w żaden sposób. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 61 § 5 P.p.s.a. postanowienie, o którym mowa w § 3, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania danego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. We wniosku należy wskazać w czym miałoby się wyrażać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, nie daje podstaw do pozytywnego dla strony rozstrzygnięcia. Jednocześnie, brak uzasadnienia takiego wniosku nie jest brakiem którego uzupełnienia winien żądać sąd (por. postanowienie NSA z dnia 8 października 2013 r., sygn. akt II OSK 2290/13, LEX nr 1398157). Ponadto sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli skarżący nie przytoczy w tym zakresie żadnych okoliczności (por. postanowienie NSA z 4 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 1522/12 LEX nr 1225721). W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, jednakże nie wskazał jakiejkolwiek okoliczności przemawiającej za wstrzymaniem powyższej decyzji a tym samym nie uzasadnił swojego wniosku. Również w treści skargi z dnia [...] skarżący nie odniósł się już w żaden sposób do powyższego wniosku a jedynie sformułowała zarzuty przeciwko zaskarżonej decyzji, co uniemożliwia dokonanie przez Sąd oceny merytorycznej tego wniosku. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.