IV SA/Gl 295/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie renty strukturalnej w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 4 marca 2017 r. K.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. z dnia [...]r. nr [...], na mocy której uchylono decyzję z dnia [...]r. nr [...]oraz zmieniono wysokość renty strukturalnej na kwotę 928,90 zł. W piśmie z dnia 12 czerwca 2017 r. skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie egzekucji administracyjnej w związku z otrzymaniem decyzji o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej. W wykonaniu zarządzenia Sędziego zastępującego sprawozdawcę wezwano skarżącego do wskazania, czy pismo z dnia 12 czerwca 2017 r. jest wnioskiem o wstrzymanie egzekucji administracyjnej, czy też jest wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że stanowi ono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie poinformowano skarżącego, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien zawierać uzasadnienie, czyli wskazanie okoliczności, z których wynikać będzie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oraz uprawdopodobnienie powyższych okoliczności w postaci dokumentów źródłowych. W odpowiedzi na wezwanie K. K. nadesłał pismo z dnia 30 lipca 2017 r., w którym oświadczył, że jego pismo z dnia 12 czerwca 2017 r. jest wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz dodał, iż utrzymuje się z niewielkiej emerytury w wysokości 854 zł, nie posiada żadnej nieruchomości ani wartościowych rzeczy i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, również emerytką. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) zwanej dalej P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Natomiast art. 61 § 5 P.p.s.a. stanowi, iż postanowienie, o którym mowa w § 3, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie skarżący w uzasadnieniu wniosku wskazał, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje u niego znaczną i nieodwracalną szkodę albowiem źródłem jego utrzymania jest niska emerytura, poza którą nie posiada ani nieruchomości ani wartościowych rzeczy. Zdaniem Sądu dokumentacja znajdująca się w aktach sprawy potwierdza trudną sytuację materialną skarżącego. W związku z powyższym w ocenie Sądu została spełniona przesłanka określona w art. 61 § 3 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.