IV SA/Gl 301/09

PostanowienieWSA w Gliwicach2009-08-31

Skład orzekający: Beata Kalaga - Gajewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowe w sprawie dodatku mieszkaniowego powinno zostać umorzone w związku ze śmiercią strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, ponieważ śmierć strony w sprawie dotyczącej dodatku mieszkaniowego, który jest świadczeniem ściśle związanym z osobą wnioskodawcy i jego indywidualną sytuacją życiową, powoduje zbędność dalszego prowadzenia postępowania. Prawo administracyjne nie przewiduje generalnej zasady następstwa prawnego w odniesieniu do takich praw i obowiązków.
Stan faktyczny
A.Z. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. odmawiającą przyznania dodatku mieszkaniowego. Brat skarżącego poinformował Sąd o śmierci A.Z. i oświadczył, że dalsze postępowanie jest zbędne. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 31 sierpnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: umorzyć postępowanie Prezydent Miasta T. decyzją z dnia [...]r. Nr [...] odmówił A.Z. przyznania dodatku mieszkaniowego z uwagi na niespełnienie przez niego kryteriów określonych w ustawie o dodatkach mieszkaniowych. Na skutek wniesionego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...]r. Nr [...] utrzymało powyższą decyzję w mocy. A.Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach domagając się zmiany decyzji organu odwoławczego i przyznania mu dodatku mieszkaniowego. Pismem z dnia [...]r. brat skarżącego P.Z. powiadomił Sąd o śmierci skarżącego w dniu [...]r. i jednocześnie oświadczył, że w konsekwencji prowadzenie dalszego postępowania jest zbędne. Do pisma został dołączony odpis skrócony aktu zgony sporządzony przez Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w T., który potwierdza wskazaną wyżej datę zgonu skarżącego (k. 42). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego chyba, że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W obrębie zakresu tego pojęcia znajdą się więc takie prawa i obowiązki, które odnoszą się do określonych interesów konkretnej osoby ze względu na jej indywidualną sytuację, a zatem te, które nie przechodzą na następców prawnych, gdyż są związane z określoną osobą. W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji w sprawie odmowy przyznania skarżącemu dodatku mieszkaniowego. W tym miejscu zauważyć przyjdzie, że w prawie administracyjnym nie występuje generalna zasada następstwa prawnego w odniesieniu do praw i obowiązków regulowanych normami tego prawa. Tym samym zważyć należy, iż w niniejszej sprawie kwestia dodatku mieszkaniowego wiąże się bezpośrednio z osobą wnioskującą o przyznanie przedmiotowego świadczenia. Organ orzekający bada bowiem konkretną sytuację życiową i mieszkalną wnioskującego, jest ona indywidualna dla każdego wnioskującego i nie może podlegać procesowi dziedziczenia. Nadto brat skarżącego – P.Z., prowadzący ze zmarłym skarżącym wspólne gospodarstwo domowe uznał prowadzenie dalszego postępowania za zbędne. W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło