IV SA/Gl 303/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Sędzia WSA Beta Kalaga-Gajewska, , , po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. (Z.) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego – stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata postanawia ustanowić dla skarżącego adwokata. J. Z. wnioskiem z dnia 4 stycznia 2014 r. (ponowionym na urzędowym formularzu "PPF" – k. 57) wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wskazał, że nie osiąga jakichkolwiek dochodów i pozostaje bez środków do życia. Równocześnie oświadczył, że gospodaruje samotnie i posiada lokal socjalny o powierzchni 17 m2. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Poza tym zgodnie z art. 245 § 3 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący domagał się we wniosku ustanowienia adwokata i w tym kontekście uznano, że spełnił wymóg warunkujący uwzględnienie jego żądania. Z oświadczeń, które zawarł we wniosku wynika bowiem, że jest on osobą ubogą, nie posiada żądnego wartościowego majątku ani nie uzyskuje jakiegokolwiek dochodu, utrzymując się ze świadczeń z pomocy społecznej. Wobec powyższego należało przyjąć, że J. Z. wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że pokrycie kosztów, jakie wiążą się z udziałem profesjonalnego pełnomocnika w niniejszym postępowaniu przekracza jego możliwości płatnicze i dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a.