IV SA/Gl 306/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.Ś., M.K., C.D., G.C., E.B., M.P., E.C., D.A. i J.G. na uchwałę Rady Gminy R. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie regulaminu wynagradzania nauczycieli p o s t a n a w i a: 1) odrzucić skargę C.D.; 2) odrzucić skargę J.G. Pismem z dnia 4 kwietnia 2016 r. J.Ś., M.K., C.D., G.C., E.B., M.P., E.C., D.A. i J.G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę Rady Gminy R. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie regulaminu wynagradzania nauczycieli. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 maja 2016 r. wezwano J.G. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie – w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Korespondencja sądowa zawierająca powyższe wezwanie została doręczona J.G. w dniu 23 maja 2016 r. Tym samym termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie z dniem 30 maja 2016 r. albowiem skarżąca nie podpisała skargi. Ponadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 maja 2016 r. wezwano C.D. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Korespondencja sądowa zawierająca wyżej wymienione wezwanie została doręczona C.D. w dniu 19 maja 2016 r. W zakreślonym terminie, który upłynął z dniem 27 maja 2016 r., wpis nie został uiszczony bowiem skarżąca zapłaciła go dopiero w dniu 30 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia, na podstawie odpowiedniego przepisu art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.;) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów formalnych skargi jest, stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W związku z powyższym należy stwierdzić, że skoro J.G. została wezwana do podpisania skargi i w wyznaczonym terminie nie uzupełniła tego braku formalnego to na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. należało jej skargę odrzucić. Następnie stosownie do treści art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpatrywanej sprawie C.D. uiściła wpis sądowy od skargi dopiero w dniu 30 maja 2016 r. jednakże termin do uzupełnienia braku fiskalnego upłynął już w dniu 27 maja 2016 r. Tym samym skarżąca uiściła wpis po wskazanym terminie i dlatego jej skarga, na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a., została odrzucona. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1) sentencji, natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w pkt 2) sentencji.