IV SA/Gl 31/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego adw. M. L. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia: przyznać adwokatowi M. L. od Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 369,00 zł (trzysta sześćdziesiąt dziewięć złotych), w tym kwotę 69,00 zł (sześćdziesiąt dziewięć złotych) z tytułu podatku od towarów i usług. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 stycznia 2012 r., sygn. akt IV SA/Gl 31/11 ustanowiono dla skarżącego adwokata z urzędu, którym wyznaczony został przez Okręgową Radę Adwokacką w K. adwokat M. L. Pismem z dnia [...] r. ustanowiony pełnomocnik z urzędu wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 listopada 2011 r., która została odrzucona postanowieniem Sądu z dnia 21 marca 2012 r. jako wniesiona po upływie terminu. Na powyższe postanowienie złożono zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 8 maja 2012 r., sygn. akt I OZ 295/12 je oddalił. Zarówno w skardze kasacyjnej, jak i zażaleniu wyznaczony adwokat wystąpił z wnioskiem o zasądzenie na jego rzecz nieopłaconych kosztów pomocy prawnej świadczonej w ramach prawa pomocy. Jednocześnie złożył oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie ustawą, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady przyznania tego wynagrodzenia w niniejszej sprawie reguluje ww. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. W myśl § 2 ust.1 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia powyższej opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 rozporządzenia. Opłata ta nie może być jednak wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy (§ 2 ust. 2 rozporządzenia). Nadto, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata zostaje przez Sąd podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50 % stawki określonej w pkt 1 ust. 1 tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Tymczasem, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w innej sprawie niż wymienione w pkt 1 lit. a – b powyższego przepisu, 240 zł. Ponieważ w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego z urzędu nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. przysługuje mu wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej, które stanowi 180 zł. Ponadto, w związku z wniesieniem zażalenia na postanowienie z dnia 21 marca 2012 r., pełnomocnikowi skarżącego przysługuje wynagrodzenie w kwocie 120 zł, przewidzianej w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym. W konsekwencji, działając na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b i d oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia, przyznano pełnomocnikowi adwokatowi M. L. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 300,00 zł powiększoną o podatek VAT wg stawki 23 %, tj. o kwotę 69,00 zł,