IV SA/Gl 319/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys, po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.P. na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę W dniu [...] wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarga A.P. na opisaną wyżej decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych, nadana na adres tego organu w dniu [...]. Decyzja tą odmówiono skarżącej przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego przysługującego osobom deportowanym do pracy przymusowej lub osadzonym w obozach pracy. Zaskarżoną decyzję, zawierającą pouczenie, o przysługujących od niej środkach zaskarżenia, tj. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, doręczono dorosłemu domownikowi skarżącej w dniu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art.3 § 2 ustawy dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Jednakże zakres tej kontroli został przez prawodawcę ograniczony treścią art. 52 § 1 ww. ustawy, zgodnie z którym skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Konsekwencją powołanych wyżej przepisów jest ograniczenie możliwości zaskarżania decyzji administracyjnych do tych decyzji, które jako ostateczne kończą postępowanie w sprawie, a stronie nie przysługuje żaden środek ich zaskarżenia (taki, jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy). Ostatecznymi decyzjami Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych, podlegającymi zaskarżeniu do sądu administracyjnego są decyzje wydane wskutek ponownego rozpoznania sprawy na wniosek strony. Zatem od decyzji tego organu skarga nie przysługuje, zarówno wówczas, gdy nie złożono wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i wtedy, gdy wniosek taki złożono, ale nie został on jeszcze rozpatrzony. W powołanych wyżej przypadkach skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu przez Sąd. W przedmiotowej sprawie skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych dla decyzji Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w art. 127§3 kpa, bowiem nie złożyła w terminie do tego organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, pomimo, iż o uprawnieniu tym została prawidłowo pouczona. Natomiast zaskarżyła decyzję "pierwszoinstancyjną", co jest niedopuszczalne. Niezależnie od tego przyszło zważyć, że uczyniła to po upływie znacznego okresu czasu od doręczenia kwestionowanego rozstrzygnięcia. W związku z powyższym, na podstawie art. 58§ 1 pkt.6 oraz art. 52§1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzucił skargę.