IV SA/Gl 319/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranego stypendium stażowego postanawia: odrzucić skargę. W.W. pismem procesowym z dnia 22 marca 2016 r., za pośrednictwem Wojewody [...] w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję tego organu z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranego stypendium stażowego. Merytoryczne rozpoznanie skargi jest możliwe, jeżeli skarga ta jest dopuszczalna podmiotowo i przedmiotowo oraz odpowiada wymogom formalnym i została wniesiona w ustawowym terminie. Uchybienie jednemu ze wskazanych wymogów skutkuje odrzuceniem skargi. W niniejszej sprawie skarga jest spóźniona. Stosownie do postanowień art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r, poz. 1270), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z dostarczonych akt sprawy, zaskarżona decyzja została doręczona dorosłemu domownikowi w dniu 17 lutego 2016 r. co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tego pisma. Należy zaznaczyć, że wskazane pismo domownik ten odebrał osobiście. Zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 18 marca 2016 r. Natomiast jak wynika z przekazanych akt skarga została sporządzona w dniu 22 marca 2016 r. a w dniu 23 marca 2016 r. została nadana w urzędzie pocztowym co wynika z datownika znajdującego się na egzemplarzu skargi, czyli pięć dni po upływie terminu do jej wniesienia. Stosownie do postanowień art. 86 § 1 wyżej wymienionej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, przy czym po myśli art. 87 § 1 w wskazanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W rozpatrywanej sprawie skarżąca z takim wnioskiem nie wystąpiła, zatem Sąd nie mógł odnieść się do tego zagadnienia. Stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 wyżej wymienionej ustawy przesłanką odrzucenia skargi jest wniesienie jej z uchybieniem terminu. Wobec powyższego należało stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt. 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji.