IV SA/Gl 323/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.K. na decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę E.K. pismem z dnia [...] złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej jako P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Z treści tego przepisu wynika zatem, że skargę można wnieść wyłącznie na orzeczenie organu II instancji. Z treści skargi wynika jednoznacznie, że jej przedmiotem jest decyzja Prezydenta Miasta G. z dnia [...] Nr [...] dotycząca zasiłku celowego, od której zgodnie z pouczeniem zawartym w tym orzeczeniu, skarżącemu przysługiwało prawo wniesienia w terminie 14 dni odwołania do organu II instancji – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. W związku z powyższym przyjedzie stwierdzić, że skoro przedmiotem skargi jest orzeczenie wydane przez organ pierwszej instancji, na które nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, to na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.