IV SA/Gl 323/18
WyrokWSA w Gliwicach2018-07-19
Skład orzekający: Szczepan Prax, Teresa Kurcyusz-Furmanik, Renata Siudyka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ prawidłowo ustalił wysokość odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej, uwzględniając dochód z tytułu sprzedaży mieszkania, pomimo zapłacenia od niego podatku dochodowego?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ I instancji nieprawidłowo obliczył dochód skarżącego ze sprzedaży mieszkania, nie uwzględniając zapłaconego podatku dochodowego. Jednakże, mimo tej nieprawidłowości, sąd stwierdził, że nie miała ona wpływu na ostateczną wysokość ustalonej odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej, ponieważ nawet po uwzględnieniu podatku, dochód skarżącego nadal uzasadniał ustaloną opłatę. W związku z tym, sąd oddalił skargę.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła ustalenia odpłatności za pobyt A.M. w Domu Pomocy Społecznej. Organ I instancji zmienił decyzję ustalającą odpłatność, uwzględniając zmianę średniego miesięcznego kosztu utrzymania mieszkańca oraz zmianę sytuacji dochodowej skarżącego, w tym dochód z tytułu sprzedaży mieszkania i wyrównanie alimentów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy. Skarżący zarzucił błędne ustalenie dochodu ze sprzedaży mieszkania, argumentując, że nie uwzględniono zapłaconego podatku dochodowego.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik (spr.), Sędzia WSA Renata Siudyka, Protokolant Specjalista Magdalena Kurpis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2018 r. sprawy ze skargi A.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej oddala skargę.
Decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną przez działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta B. Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B., zmieniono decyzję nr z dnia [...] nr [...] dotyczącą ustalenia A. M. wysokości odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej dla Dorosłych w B. przy ul. [...] poprzez ustalenie:
- z dniem 1 kwietnia 2017 r. miesięcznej opłaty za pobyt w ww. domu pomocy społecznej w wysokości 2.996,00 zł, stanowiącej kwotę średniego miesięcznego kosztu utrzymania mieszkańca w domu pomocy społecznej w 2017 r.
- z dniem 1 czerwca 2017 r. miesięcznej opłaty za pobyt w ww. domu pomocy społecznej w wysokości stanowiącej nie więcej niż 70% dochodu tj. w kwocie 2.124,47 zł
- z dniem 1 marca 2020 r. miesięcznej opłaty za pobyt w ww. domu pomocy społecznej w wysokości stanowiącej nie więcej niż 70% dochodu tj. w kwocie 2.124,46 zł
- z dniem 1 kwietnia 2020 r. miesięcznej opłaty za pobyt w ww. domu pomocy społecznej w wysokości stanowiącej nie więcej niż 70% dochodu tj. w kwocie 1.829,80 zł
W podstawie prawnej decyzji organ I instancji przywołał art. 8, art. 59 ust. 1, art. 60, art. 61, art. 62, art. 106 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t. j. Dz. U. z 2017, poz. 1769 dalej u.p.s.) oraz art. 104, art. 108, i art. 163 K.p.a.
Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ I instancji wskazał, że nastąpiła zmiana średniego miesięcznego kosztu utrzymania mieszkańca w domu Pomocy Społecznej dla Dorosłych w B.oraz zmiana sytuacji dochodowej strony.
W toku postępowania organ wyjaśnił, że na dochód skarżącego składa się: renta rodzinna wraz z rentą socjalną, zasiłek pielęgnacyjny i alimenty. Ponadto, w miesiącu styczniu 2017 r. skarżący otrzymał wyrównanie alimentów za okres od 1 grudnia 2013 r. do 31 stycznia 2017 r. w kwocie 15.996,46 zł., zaś w maju 2016 r. otrzymał jednorazowy dochód z tytułu sprzedaży mieszkania w kwocie 41.000,00 zł - zgodnie z aktem notarialnym Rep. [...] z dnia [...]
Dochód skarżącego w miesiącu marcu 2017 r. wyniósł 6.456,53 zł (tj. 1661,00 zł renta rodzinna wraz z socjalną, 153 zł zasiłek pielęgnacyjny, 800 zł alimenty, 5 zł rozliczenie podatku za 2016 r., 3.415,67 zł 1/12 dochodu ze sprzedaży mieszkania, 420,96 zł 1/38 oraz wyrównanie alimentów). W miesiącu kwietniu 2017 r. dochód wyniósł 6451,63 zł (tj. 1661,00 zł renta rodzinna wraz z socjalną, 153 zł zasiłek pielęgnacyjny, 800 zł alimenty, 3.415,67 zł 1/12 dochodu ze sprzedaży mieszkania, 420,96 zł 1/38 wyrównania alimentów).
W miesiącu marcu 2017 r. 70% dochodów strony wyniósł 4.519,64 zł, a w miesiącu kwietniu 2017 r. 4.516,14 zł. Mając powyższe na uwadze organ I instancji ustalił od dnia 1 kwietnia do dnia 31 maja 2017 r. opłatę w wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania mieszkańca w Domu Pomocy Społecznej dla Dorosłych w B., przy ul. [...] w kwocie 2.996,00 zł.
W okresie od 1 maja 2017 r. do 31 stycznia 2020 r. miesięczny dochód strony wyniósł 3034,96 zł tj. 1.661,00 zł renta rodzinna wraz z rentą socjalną, 153 zł zasiłek pielęgnacyjny, 800 zł alimenty, 420,96 zł 1/38 wyrównania alimentów) wobec czego od dnia 1.06.2017 r. do dnia 29.02.2020 r. opłata za pobyt w domu pomocy społecznej wynosi 2.124,47 zł (70% x 3034,96 zł). W miesiącu lutym 2020 r. miesięczny dochód strony wyniósł 3.034,94 zł (tj. 1.661,00 zł renta rodzinna wraz z rentą socjalną, 153 zł zasiłek pielęgnacyjny, 800 zł alimenty, 420,94 zł 1/38 wyrównania alimentów) zatem opłata za pobyt w domu pomocy społecznej wynosi 2.124,46 zł (70% x 3034,94 zł).
Natomiast od dnia 1 marca 2020 r. dochód strony wyniósł 2.614,00 r. (tj. 1.661,00 zł renta rodzinna wraz z rentą socjalną, 153 zł zasiłek pielęgnacyjny, 800 zł alimenty) dlatego od dnia 1.04.2020 r. opłata za pobyt w domu pomocy społecznej wynosi 1.829,80 zł (70% x 2.614 zł).
W odwołaniu od wskazanej powyżej decyzji skarżący obszernie opisał swoją sytuację zdrowotną i życiową oraz podniósł, że nadpłatę za zaległości alimentacyjne otrzymał za okres od 1 grudnia 2013 r. do 31 stycznia 2017 r., zaś mieszkańcem Domu Pomocy Społecznej dla Dorosłych w B. jest od października 2015 r. Zdaniem skarżącego nadpłata alimentów za okres od sierpnia 2013 r. do września 2015 r. (czyli za okres kiedy nie przebywał w DPS) nie powinna być uwzględniona przy obliczaniu wysokości dochodu w celu ustalenia wysokości odpłatności za pobyt w tej placówce.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy decyzję organu I Instancji.
W uzasadnieniu decyzji Kolegium powołało się na art. 60 i 61 u.p.s. regulujące zasady ponoszenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej. Wskazało, że zgodnie z regulacją zawartą w art. 106 ust. 5 u.p.s. decyzję administracyjną zmienia się lub uchyla na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa, zmiany sytuacji dochodowej lub osobistej strony, pobrania nienależnego świadczenia, a także można zmienić lub uchylić decyzję, jeżeli wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 11, art. 12 i art. 107 ust. 5.
Przywołano również art. 8 ust. 12 u.p.s., stosownie do brzmienia którego, w przypadku uzyskania jednorazowo dochodu należnego za dany okres, kwotę tego dochodu uwzględnia się w dochodzie osoby lub rodziny przez okres, za który uzyskano ten dochód, a w sytuacji, kiedy po upływie okresu, za który dany dochód przysługiwał, został on następnie wypłacony w formie jednorazowego dochodu kwotę tego dochodu uwzględnia się w dochodzie osoby lub rodziny przez okres, za który uzyskano ten dochód.
Odnosząc się do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy stwierdzono, że na podstawie Zarządzenia Prezydenta Miasta B. nr [...] z dnia [...] w sprawie ustalenia średnich miesięcznych kosztów utrzymania mieszkańca na 2017 rok w domach pomocy społecznej funkcjonujących na terenie miasta B. ustalono średni miesięczny koszt utrzymania mieszkańca na 2017 r. w Domu Pomocy Społecznej dla Dorosłych w B., ul.[...], w wysokości 2.996,00 zł (§ 1 pkt 1). Zarządzenie to weszło w życie z dniem 1 kwietnia 2017 r. Zmieniła się zatem wysokość opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej.
Wskazano nadto, że zmieniła się sytuacja dochowa skarżącego, który w miesiącu styczniu 2017 r. otrzymał wyrównanie alimentów za okres od 1 grudnia 2013 r. do 31 stycznia 2017 r. w kwocie 15.996,46 zł. Dochód ten powinien być rozliczony na kolejne 38 miesięcy poczynając od miesiąca stycznia 2017 r. tj. 37 miesięcy x 420,96 zł oraz 1 miesiąc x 420,94 (do 29 lutego 2020 r.). Stosownie zaś do regulacji zawartej w art. 8 ust. 11 u.p.s. kwotę 41.000,00 zł uzyskaną ze sprzedaży mieszkania w miesiącu maju 2016 r. przekraczającą pięciokrotnie kwotę kryterium dochodowego, wynoszącego w przypadku skarżącego 3.170,00 zł (634,00 x 5), należało rozliczyć na 12 miesięcy, począwszy od miesiąca, w którym został wypłacony tj. od miesiąca maja 2016 r. do 30 kwietnia 2017 r. w kwocie 3.416,67 zł. miesięcznie (41.000,00 zł : 12 = 3.416,67 zł).
W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji prawidłowo obliczył dochód skarżącego i stosownie do jego wysokości oraz treści Zarządzenia Prezydenta Miasta B. nr [...] z dnia [...] ustalił w sposób prawidłowy odpłatność za pobyt skarżącego w DPS.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ewentualnie o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Zarzucił organowi II instancji błędne ustalenie wysokości dochodu uzyskanego ze sprzedaży mieszkania. Wyjaśnił, że zgodnie z aktem notarialnym otrzymał dochód z tytułu sprzedaży mieszkania w wysokości 41 000 zł lecz w styczniu 2017 r. zapłacił podatek w wysokości 6 340 zł, a więc rzeczywisty dochód, jaki osiągnął ze sprzedaży mieszkania, wyniósł 34 6660 zł. Na poparcie swojego stanowiska przytoczył regulację zawartą w art. 8 ust. 3 u.p.s. W jego ocenie organ odwoławczy błędnie ustalił osiągnięty przez niego dochód.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie. Wskazało, że na etapie złożenia skargi wyszła na jaw nowa okoliczność, którą jest uiszczenie przez skarżącego podatku dochodowego od sprzedaży mieszkania. Oceniając zaskarżoną decyzję pod względem kryterium poprawności jej rozstrzygnięcia, przy uwzględnieniu ww. nowej okoliczności stwierdziło, że obniżenie dochodu z tytułu zbycia nieruchomości o kwotę zapłaconego podatku dochodowego nie ma wpływu na wysokość opłaty za pobyt skarżącego w domu pomocy społecznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188)- sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że zadaniem sądu administracyjnego jest jedynie sprawdzenie, czy zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z przepisami prawa materialnego oraz czy przy jej podejmowaniu nie zostały naruszone w sposób istotny przepisy postępowania administracyjnego. W zależności od wyniku kontroli legalności zaskarżonego aktu sąd administracyjny oddala skargę względnie uchyla ten akt (art. 145 § 1 i art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369) – dalej P.p.s.a.
W związku z inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne skargą, kontroli zgodności z prawem poddana została decyzja, mocą której dokonano zmian dotychczasowo ustalonej skarżącemu odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej.
W myśl art. 61 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t. j. Dz. U. z 2017, poz. 1769) – dotychczas - u.p.s.) opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej wnosi mieszkaniec domu, nie więcej jednak niż 70% swojego dochodu, a w przypadku osób małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka, nie więcej niż 70% tego dochodu.
Decyzją z dnia 31 lipca 2015r. wydaną przez Prezydenta Miasta B., odpłatność taka została wobec skarżącego ustalona. Następnie, decyzją własną, organ dokonał ponownego ustalenia odpłatności ze względu zarówno na zmiany jakie zaszły w zakresie wysokości uzyskiwanych przez niego dochodów, jak też ze względu na zmiany prawa, a to wydanie przez Prezydenta Miasta B. nowego zarządzenia określającego średni miesięczny koszt utrzymania mieszkańca domu pomocy społecznej.
Kontrolowana decyzja jest kolejną decyzją, w której dokonano zmiany ustalonej pierwotnie odpłatności za pobyt skarżącego w domu pomocy społecznej, a przyczyny tego są tożsame, co w poprzednich decyzjach.
Jak poprzednio, podstawą materialnoprawną dokonania zmiany decyzji ustalającej odpłatność skarżącego za pobyt w domu pomocy społecznej stanowi art. 106 ust. 5 u.p.s. Zgodnie z jego treścią decyzję administracyjną zmienia się lub uchyla na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa, zmiany sytuacji dochodowej lub osobistej strony, pobrania nienależnego świadczenia, a także można zmienić lub uchylić decyzję, jeżeli wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 11, art. 12 i art. 107 ust. 5.
W rozpoznawanej sprawie wystąpiły dwie, wymienione w art. 106 ust. 5 u.p.s. przesłanki, a to zmiana prawa, jak też zmiana sytuacji dochodowej mieszkańca domu pomocy społecznej.
Zarządzeniem nr [...] z dnia [...] ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego z 2017 r. poz. 1562 Prezydent Miasta B. ustalił średnie miesięczne koszty utrzymania mieszkańca na 2017 rok w domach pomocy społecznej funkcjonujących na terenie miasta B., w tym w Domu Pomocy Społecznej dla Dorosłych w B. przy [...] Odpłatność w tym przypadku wyniosła 2996 zł miesięcznie.
Zmiana sytuacji dochodowej skarżącego była również bezsporna, gdyż po pierwsze, w miesiącu styczniu 2017 r. skarżący otrzymał wyrównanie alimentów za okres od 1 grudnia 2013 r. do 31 stycznia 2017 r. w kwocie 15.996,46 zł.
Stosownie do art. 8 ust. 12 u.p.s. w przypadku uzyskania jednorazowo dochodu należnego za dany okres, kwotę tego dochodu uwzględnia się w dochodzie osoby lub rodziny przez okres, za który uzyskano ten dochód.
Przepis powyższy odnosi się do sytuacji, gdy osoba czy rodzina uzyskuje jednorazowy dochód, który był jej należny w okresie wcześniejszym. Z punktu widzenia istoty tej regulacji jest obojętne czy w tym przypadku chodzi o wynagrodzenie wypłacone po upływie jakiegoś czasu, czy też o wypłacone z mocą wsteczną świadczenie emerytalno-rentowe, czy też jakiekolwiek inne świadczenie periodyczne wypłacone po upływie okresu, za który powinno być wypłacone. Zatem chodzi o sytuację, kiedy po upływie okresu, za który dany dochód przysługiwał, został on następnie wypłacony w formie jednorazowego dochodu. Sąd w pełni podziela stanowisko wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 sierpnia 2017 r., sygn. akt. IV SA/G1 104/17, zgodnie z którym kwotę tego dochodu uwzględnia się w dochodzie osoby lub rodziny przez okres, za który uzyskano ten dochód. Takie brzmienie przywołanego przepisu skłania do uznania, że kwotę tego dochodu uwzględnia się w dochodzie osoby czy rodziny ubiegającej się o świadczenie przez okres. W przepisie tym kluczową rolę odgrywa słowo "przez", ponieważ ono wskazuje nam na okres, za który osoba czy rodzina uzyskała jednorazowy dochód i w jaki sposób dochód ten ma być uwzględniany w dochodzie osoby czy rodziny. Słowo "przez" wskazuje jednoznacznie, że ustawodawca nie miał na myśli okresu, za który dany dochód przysługiwał, lecz jedynie odpowiednie wskazanie, że ten jednorazowy dochód musi być uwzględniany przez taki sam okres, czyli skoro przysługiwał za cztery miesiące to musi być uwzględniany przez cztery miesiące po jego otrzymaniu, gdyby przysługiwał za okres 12 miesięcy musi być uwzględniany przez okres 12 miesięcy.
Wobec powyższego organy prawidłowo rozliczyły dochód w kwocie 15.996,46 zł uzyskany z tytułu 38 miesięcznej zaległości alimentacyjnej na kolejne 38 miesięcy poczynając od miesiąca stycznia 2017 r. tj. 37 miesięcy x 420,96 zł oraz 1 miesiąc x 420,94 zł (do 29 lutego 2020 r.), co nie jest kwestionowane w sprawie.
Po drugie, w miesiącu maju 2016 r. skarżący otrzymał jednorazowy dochód z tytułu sprzedaży mieszkania w kwocie 41.000,00 zł - zgodnie z aktem notarialnym Rep. [...] z dnia [...] Z dołączonego do skargi dowodu wpłaty wynika, że skarżący uiścił podatek dochodowy w kwocie 6.340,00 zł. O podatek ten nie został pomniejszony uzyskany przez skarżącego dochód ze sprzedaży nieruchomości.
Zgodnie z art. 8 ust. 11 u.p.s. w przypadku uzyskania w ciągu 12 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku lub w okresie pobierania świadczenia z pomocy społecznej dochodu jednorazowego przekraczającego pięciokrotnie kwoty:
1) kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, w przypadku osoby samotnie gospodarującej,
2) kryterium dochodowego rodziny, w przypadku osoby w rodzinie
- kwotę tego dochodu rozlicza się w równych częściach na 12 kolejnych miesięcy, poczynając od miesiąca, w którym dochód został wypłacony.
Uzyskaną ze sprzedaży mieszkania kwotę 41.000,00 zł organy rozliczyły na 12 miesięcy, począwszy od miesiąca, w którym został wypłacony tj. od miesiąca maja 2016 r. do 30 kwietnia 2017 r. w kwocie 3.416,67 zł. miesięcznie (41.000,00 zł: 12 = 3.416,67 zł). Obliczenie to było nieprawidłowe albowiem nie uwzględniało zapłaconego przez skarżącego podatku dochodowego w wysokości 6 340 zł.
W odpowiedz na skargę podniesione zostało, że powyższa nieprawidłowość pozostaje bez wpływu na wysokość nałożonej na skarżącego odpłatności.
Sąd dokonał zatem kontroli stanowiska organu.
Zauważył zatem, że po uwzględnieniu zapłaconego przez skarżącego podatku dochodowego uzyskany przez niego dochód wynosi 34.660,00 zł i przekracza pięciokrotnie kwotę kryterium dochodowego, wynoszącego w przypadku skarżącego 3.170,00 zł (634,00 zł x 5). Zatem dochód ten należało rozliczyć na 12 miesięcy, począwszy od miesiąca, w którym został wypłacony tj. od miesiąca maja 2016 r. do 30 kwietnia 2017 r. w kwocie 2.888,33 zł miesięcznie (34.660,00 zł : 12 = 2.888,33 zł). Dochód z tytułu zbycia nieruchomości miał znaczenie dla ustalenia wysokości opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej w miesiącach kwietniu i maju 2017 r.
Jak wcześniej zostało wskazane, wskutek zmiany prawa średni miesięczny koszt utrzymania mieszkańca na 2017 r. w Domu Pomocy Społecznej dla Dorosłych w B. ustalony została w wysokości 2.996,00 zł. Zarządzenie w tej kwestii weszło w życie z dniem 1 kwietnia 2017 r.
Dochód skarżącego w miesiącu marcu 2017 r. wyniósł 5.928,29 zł (tj.1 661 zł - renta rodzinna wraz z socjalną, 153 zł - zasiłek pielęgnacyjny, 800 zł - alimenty, 5 zł rozliczenie podatku za 2016 r., 2.888,33 zł - 1/12 dochodu ze sprzedaży mieszkania(pomniejszona o uiszczony podatek), 420,96 zł - 1/38 wyrównania alimentów). W miesiącu kwietniu 2017 r. dochód ten wyniósł 5.923,29 zł (tj. 1 661,00 zł renta rodzinna wraz z socjalną, 153 zł zasiłek pielęgnacyjny, 800 zł alimenty, 3.415,67 zł 1/12 dochodu ze sprzedaży mieszkania, 420,96 zł 1/38 wyrównania alimentów).
W miesiącu marcu 2017 r. 70% dochodu strony wyniosło 4.149,80 zł, a w miesiącu kwietniu 2017 r. 4.146,30 zł. Mając powyższe na uwadze za okres od dnia 1 kwietnia 2017 r. do dnia 31 maja 2017 r. oplata została prawidłowo ustalona tj. w pełnej wysokości czyli w wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania mieszkańca w Domu Pomocy Społecznej dla Dorosłych w B.
Zatem przyjęcie do obliczeń kwoty dochodu z tytułu zbycia nieruchomości pomniejszonej o podatek dochodowy tj. kwoty 34.660,00 zł. (jak domaga się skarżący), nie miało wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy.
Z kolei w okresie od 1 maja 2017 r. do 31 stycznia 2020 r. miesięczny dochód skarżącego wyniósł 3 034,96 zł ( tj. 1.661,00 zł renta rodzinna wraz z rentą socjalną, 153 zł zasiłek pielęgnacyjny, 800 zł alimenty, 420,96 zł 1/38 wyrównania alimentów) wobec czego od dnia 1 czerwca 2017 r. do dnia 29 lutego 2020 r. opłata za pobyt w domu pomocy społecznej wynosi 2.124,47 zł ( 70% x 3034,96 zł). W miesiącu lutym 2020 r. miesięczny dochód skarżącego wyniósł 3.034,94 zł (tj. 1.661,00 zł renta rodzinna wraz z rentą socjalną, 153 zł zasiłek pielęgnacyjny, 800 zł alimenty, 420,94 zł 1/38 wyrównania alimentów) zatem oplata za pobyt w domu pomocy społecznej wynosi 2.124,46 zł ( 70% x 3034,94 zł).
Natomiast od dnia 1 marca 2020 r. dochód skarżącego wyniósł 2.614,00 r. (tj. 1.661,00 zł renta rodzinna wraz z rentą socjalną, 153 zł zasiłek pielęgnacyjny, 800 zł alimenty) dlatego od dnia 1.04.2020 r. opłata za pobyt w domu pomocy społecznej wynosi 1.829,80 zł ( 70% x 2.614 zł).
Zgodzić się zatem należy ze stanowiskiem organu co do tego, że obniżenie dochodu z tytułu zbycia nieruchomości o kwotę zapłaconego podatku dochodowego nie ma wpływu na wysokość opłaty za pobyt skarżącego w domu pomocy społecznej pomimo nieprawidłowego obliczenia dochodu skarżącego.
W ocenie Sądu naruszenie to nie ma wpływu na wynik sprawy albowiem przy przeprowadzonym jak powyżej prawidłowym obliczeniu dochodu skarżącego, kwoty ustalonej opłaty za pobyt w DPS nie uległyby zmianie.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło