IV SA/Gl 325/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 5 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. D. na pismo Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o stwierdzenie stopnia niepełnosprawności postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] r. W. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na pismo Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia jego wniosku o orzeczenie stopnia niepełnosprawności bez rozpoznania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie zważyć należy, że w kwestiach związanych z orzekaniem o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz. U. Nr 139, poz. 1328). Tym samym stosownie do § 6 ust. 5 tego rozporządzenia, jeżeli przedłożona wraz z wnioskiem dokumentacja jest niewystarczająca do wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, Przewodniczący Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności zawiadamia na piśmie osobę zainteresowaną o konieczności jej uzupełnienia oraz wyznacza termin złożenia brakującej dokumentacji z pouczeniem, że nieuzupełnienie jej w określonym terminie spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Nie ulega wątpliwości, iż czynność polegającą na pozostawieniu wniosku bez rozpoznania należy uznać za czynność, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na którą przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Jednakże zgodnie z treścią art. 52 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 tej ustawy można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o podjęciu czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzuca skargę Sygn. akt IV SA/Gl 325/09 wniesioną bez uprzedniego wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa, jako niedopuszczalną. W związku z faktem, iż przepisy prawa nie przewidują możliwości wniesienia środków zaskarżenia od pozostawienia wniosku o orzeczenie stopnia niepełnosprawności bez rozpoznania, to skarżący był obowiązany poprzedzić skargę wezwaniem Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w C. do usunięcia naruszenia prawa. Po analizie akt sprawy, w tym akt administracyjnych należało stwierdzić, iż bezspornie skarżący nie dopełnił powyższego wymogu i nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa. Czyni to skargę niedopuszczalną i skutkuje jej odrzuceniem z tej właśnie przyczyny. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. SW