IV SA/Gl 328/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki Sędziowie Sędzia WSA Beata Kozicka (spr.) Sędzia WSA Bożena Miliczek – Ciszewska Protokolant st. sekr. sąd. Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2016 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia A w N. na pismo Zarządu Województwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie negatywnego rozstrzygnięcia protestu dotyczącego oceny formalnej wniosku aplikacyjnego oddala skargę. Pismem z dnia 12 kwietnia 2016 r. strona skarżąca – Stowarzyszenie A z N. złożyła skargę na negatywne rozpatrzenie jej protestu w przedmiocie wniosku o dofinansowanie realizacji projektu: [...] pt.: "Wdrożenie oprogramowania opierającego się na rozwiązaniach chmury, które pozwolą na wymianę zdigitalizowanych księgozbiorów pomiędzy sześcioma [...] szkołami" przez Zarząd Województwa [...] – Instytucję Zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2014–2020 (dalej także: Zarząd, IZ ROP WSL lub IZ), który na podstawie art. 58 ust. 1 w związku z art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014–2020 (tekst jedn. Dz.U. z 2014 r., poz. 1146 z późn. zm., dalej także ustawa), w związku ze złożonym protestem dotyczącym negatywnej oceny tegoż wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014–2020 – nie uwzględnił protestu. Argumentując podjęte rozstrzygnięcie Zarząd przybliżył dotychczasowy przebieg postępowania, według chronologii zdarzeń, wskazując przy tym prawne regulacje przedmiotu. W tych ramach na wstępie odniósł się do Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014–2020 (K., Czerwiec 2015 r., dalej: SZOOP), wskazując jego poszczególne części, w tym m.in.: jego części II. Szczegółowy opis poszczególnych osi priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014–2020, II.2.1 Wsparcie rozwoju cyfrowych usług publicznych, jej pkt 19 Pomoc publiczna i pomoc de minimis (rodzaj i przeznaczenie pomocy, unijna lub krajowa podstawa prawna), w którym – na co zwrócił uwagę –ustanowiono warunki dofinansowania projektu podlegającego przepisom dotyczącym pomocy państwa, zgodnie z właściwymi przepisami prawa unijnego i krajowego dotyczącymi zasad udzielania tej pomocy, obowiązującymi w momencie udzielania wsparcia, w szczególności przytoczył: a) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu; b) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis. Równocześnie Zarząd zaakcentował, że zgodnie z Regulaminem konkursu dla działania 2.1 Wsparcie rozwoju cyfrowych usług publicznych w ramach II osi priorytetowej Cyfrowe [...] Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014–2020 (K., czerwiec 2015 r.) uregulowano: 1) w § 2 Postanowienia ogólne, w których zawarto: a) pkt 4 stanowiący, że wybór projektów do dofinansowania następuje m. in. na podstawie i w zgodzie z regulacjami zawartymi w: (...) SZOOP. b) pkt 11 stanowiący, że w konkursie będzie udzielana pomoc de minimis na podstawie Rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 19 marca 2015 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014–2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 488). 2) w § 3 Przedmiot konkursu i warunki dostępu pkt 2, unormowano, że o dofinansowanie mogą się ubiegać następujące typy podmiotów: a) Jednostki samorządu terytorialnego, ich związki i stowarzyszenia, b) Jednostki sektora finansów publicznych, c) Podmioty, w których większość udziałów lub akcji posiadają jednostki samorządu terytorialnego lub ich związki i stowarzyszenia, d) Osoby prawne i fizyczne będące organami prowadzącymi szkoły i placówki oświatowe, e) Organizacje turystyczne, f) Organizacje pozarządowe prowadzące działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, g) Państwowe i samorządowe instytucje kultury, h) Uczelnie / szkoły wyższe, i) Służby ratownicze i bezpieczeństwa publicznego, j) Jednostki naukowo–badawcze, posiadające osobowość prawną lub zdolność prawną, k) Podmioty wykonujące zadania w zakresie publicznej radiofonii i telewizji, pkt 3. Wymienione powyżej podmioty – na co zwrócił uwagę – mogą realizować przedsięwzięcia w ramach projektów partnerskich w rozumieniu art. 33 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014—2020, jak również w ramach projektów hybrydowych w rozumieniu art. 34 ww. ustawy; 3) w § 6 zasady dokonywania oceny wniosków o dofinansowanie. W jego poszczególnych punktach unormowano z kolei zasady oceny wniosków i zasady finansowania. I tak zacytował, że w pkt 1 określono, że ocena wniosków dokonywana jest w oparciu o kryteria wyboru projektów zatwierdzone przez Komitet Monitorujący RPO WSL 2014–2020, stanowiące zał. 3 do regulaminu. Z kolei w pkt 2, że ocena wniosku o dofinansowanie składa się z dwóch etapów: etapu pierwszego – oceny formalnej oraz etapu drugiego – oceny merytorycznej, dokonywanej przez Komisję Oceny Projektów (dalej: KOP); 4) w § 6a uregulowano natomiast sposób dokonywania oceny formalnej wniosków, w jego poszczególnych jednostkach redakcyjnych ujęto: a) w pkt 1, że ocena formalna wniosku o dofinansowanie dokonywana jest metodą zerojedynkową przez co najmniej dwóch pracowników IOK (tj. instytucji organizującej konkurs), b) w pkt 2, że ocena dokonywana jest w oparciu o kryteria wyboru projektów zatwierdzone przez Komitet Monitorujący RPO WSL 2014–2020, stanowiące zał. 3 do Regulaminu; c) pkt 3, że w pierwszej kolejności prowadzona jest ocena wniosku o dofinansowanie pod kątem kryteriów formalnych dopuszczających (...), d) w pkt 5, że projekt, który spełnił wszystkie kryteria dopuszczające, poddawany jest dalszej ocenie pod kątem pozostałych kryteriów oceny formalnej, e) w pkt 7, że w przypadku stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie braków formalnych lub oczywistych omyłek IOK wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Uzupełnienie lub poprawa wniosku o dofinansowanie w wyznaczonym terminie nie może prowadzić do jego istotnej modyfikacji. Dopuszczalne jest jednokrotne dokonanie uzupełnień lub poprawy wniosku w zakresie wskazanym przez IOK, f) w pkt 11, że usuwając uchybienia formalne, wnioskodawca powinien stosować się do wskazówek zawartych w otrzymanym z IOK wezwaniu oraz przestrzegać reguł dotyczących przygotowywania dokumentacji konkursowej opisanych w Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie, g) w pkt 12, że po uzupełnieniu/poprawie wniosku o dofinansowanie ocena formalna jest kontynuowana. Niespełnienie któregokolwiek z kryteriów oceny formalnej powoduje odrzucenie wniosku o dofinansowanie, na skutek czego projekt nie może być skierowany do kolejnego etapu oceny. Ponadto Zarząd zacytował regulacje Regulaminu procedury odwoławczej dla IZ RPO WSL – Zasady wnoszenia i rozpatrywania protestów. Tym samym przypomniał, że w § 1 "Podstawa prawna" ustanowiono, że podstawę prawną do wniesienia protestu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2014–2020 (dalej: RPO WSL) stanowi ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014–2020 (Dz. U. 2014 poz. 1146, z późn. zm., dalej: ustawa wdrożeniowa). W § 3 "Środek odwoławczy" zawarto, że w przypadku negatywnej oceny projektu Wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Następnie zaznaczył, że zgodnie z Załącznikiem nr 3 do SZOOP (projekt) Kryteria wyboru projektów dla poszczególnych osi priorytetowych, działań, poddziałań (K., czerwiec 2015 r.), w części I. określono kryteria wyboru projektów Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Wskazano w niej m.in., kryteria wyboru projektów w ramach działań wdrażanych przez Wydział Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz kryteria oceny formalnej. Wyjaśnił przy tym w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie braków formalnych lub oczywistych omyłek IZ RPO wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Uzupełnienie lub poprawa wniosku o dofinansowanie w wyznaczonym terminie nie może prowadzić do jego istotnej modyfikacji. Po uzupełnieniu/poprawie wniosku o dofinansowanie projektu kontynuowana jest ocena pod kątem spełnienia kryteriów oceny formalnej. Niespełnienie w ramach oceny któregokolwiek z kryteriów oceny formalnej powoduje, że projekt otrzymuje ocenę negatywną, na skutek czego nie może być skierowany do kolejnego etapu oceny. W dalszej kolejności przytoczył treść kryterium nr 8 i 12. Podkreślając, że kryterium nr 8 reguluje właściwe przygotowanie wniosku o dofinansowanie projektu. Zaznaczył, że jest to kryterium formalne dające możliwość uzupełnienia/poprawy wniosku. W trakcie oceny projektu weryfikowane jest to, czy wniosek i załączniki są przygotowane zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu. Załączniki – jak wytłumaczył – są aktualne, zgodne z prawem unijnym i krajowym, właściwe zakresem. Kryterium nr 12 to regulacje dotyczące zgodności projektu z zasadami pomocy publicznej lub pomocy de minimis. Jest to kryterium formalne dające możliwość uzupełnienia/poprawy wniosku. Jeśli wsparcie nie stanowi pomocy publicznej lub pomocy de minimis weryfikowane jest to, czy wnioskodawca dokonał właściwej analizy projektu pod kątem przesłanek wynikających z art. 107 TFUE. Jeśli wsparcie stanowi pomoc publiczną lub pomoc de minimis weryfikowane jest, czy projekt podlega zasadom pomocy publicznej (lub pomocy de minimis) i kwalifikuje się do jej otrzymania. Projekt spełnia kryteria wynikające z właściwego programu pomocowego, w tym zasady dotyczące kwalifikowalności wydatków. Argumentując podał także, że art. 107 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.Urz. UE 2012 C 326 z 26.10.2012, dalej: TFUE) stanowi, że – z zastrzeżeniem innych postanowień przewidzianych w Traktatach – wszelka pomoc przyznawana przez Państwo Członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi. Zgodna z rynkiem wewnętrznym jest: a) pomoc o charakterze socjalnym przyznawana indywidualnym konsumentom, pod warunkiem że jest przyznawana bez dyskryminacji związanej z pochodzeniem produktów; b) pomoc mająca na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi; c) pomoc przyznawana gospodarce niektórych regionów Republiki Federalnej Niemiec dotkniętych podziałem Niemiec, w zakresie, w jakim jest niezbędna do skompensowania niekorzystnych skutków gospodarczych spowodowanych tym podziałem. Pięć lat po wejściu w życie Traktatu z Lizbony, Rada, na wniosek Komisji, może przyjąć decyzję uchylającą niniejszą literę. Nadto wskazał, że za zgodną z rynkiem wewnętrznym może zostać uznana: a) pomoc przeznaczona na sprzyjanie rozwojowi gospodarczemu regionów, w których poziom życia jest nienormalnie niski lub regionów, w których istnieje poważny stan niedostatecznego zatrudnienia, jak również regionów, o których mowa w artykule 349, z uwzględnieniem ich sytuacji strukturalnej, gospodarczej i społecznej; b) pomoc przeznaczona na wspieranie realizacji ważnych projektów stanowiących przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania lub mająca na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce Państwa Członkowskiego; c) pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem; d) pomoc przeznaczona na wspieranie kultury i zachowanie dziedzictwa kulturowego, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej i konkurencji w Unii w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem; e) inne kategorie pomocy, jakie Rada może określić decyzją, stanowiąc na wniosek Komisji. Jednocześnie wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie miał Komunikat Komisji w sprawie stosowania reguł Unii Europejskiej w dziedzinie pomocy państwa w odniesieniu do rekompensaty z tytułu usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (2012/C 8/02), pkt. 2 Przepisy ogólne dotyczące pojęcia pomocy państwa. W dalszych motywach scharakteryzował pojęcie przedsiębiorstwa i działalności gospodarczej, i podniósł, że zgodnie z art. 107 ust. 1 Traktatu reguły pomocy państwa zasadniczo mają zastosowanie jedynie wtedy, gdy beneficjent jest "przedsiębiorstwem". Dlatego do celów stosowania reguł pomocy państwa kluczową kwestią jest ustalenie czy dany podmiot świadczący usługę w interesie ogólnym należy uznać za przedsiębiorstwo. Wskazał przy tym, że Trybunał Sprawiedliwości niezmiennie definiuje przedsiębiorstwa jako podmioty prowadzące działalność gospodarczą, niezależnie od ich statusu prawnego i sposobu ich finansowania. A zatem zakwalifikowanie określonej jednostki jako przedsiębiorstwa zależy całkowicie od charakteru jej działalności. Ta ogólna zasada ma – na co zwrócił uwagę – trzy ważne konsekwencje: 1) nie jest decydujący status podmiotu na podstawie prawa krajowego. Na przykład podmiot zaklasyfikowany zgodnie z prawem krajowym jako stowarzyszenie lub klub sportowy może jednak zostać uznany za przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. Jedynym istotnym pod tym względem kryterium jest fakt, czy podmiot ten prowadzi działalność gospodarczą, 2) o stosowaniu reguł pomocy państwa jako takich nie decyduje to, czy dany podmiot utworzono po to, aby przynosił zyski. Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości i Sądu wynika, że podmioty nienastawione na zysk mogą także oferować na rynku towary i usługi. Jeżeli tak nie jest, to podmioty nienastawione na zysk pozostają oczywiście całkowicie poza zakresem kontroli pomocy państwa. 3) klasyfikacja podmiotu jako przedsiębiorstwa zawsze odnosi się do konkretnej działalności. Podmiot, który prowadzi zarówno działalność gospodarczą, jak i niegospodarczą, uznaje się za przedsiębiorstwo jedynie w odniesieniu do działalności gospodarczej. W zakresie pojęcia kształcenia podkreślił, że w orzecznictwie Unii ustanowiono, że kształcenie publiczne organizowane w ramach krajowego systemu kształcenia finansowanego i nadzorowanego przez państwo może być uznane za działalność niegospodarczą. W tej kwestii Trybunał Sprawiedliwości wskazał, że państwo, "ustanawiając i utrzymując taki system kształcenia publicznego, finansowany w całości lub w większości ze środków publicznych, a nie przez uczniów lub ich rodziców (...) nie ma zamiaru angażować się w działalność za wynagrodzeniem, lecz realizuje swoje zadanie wobec ludności w dziedzinie społecznej, kulturalnej i edukacyjnej". Na niegospodarczy charakter kształcenia publicznego zasadniczo nie ma wpływu fakt, że uczniowie lub ich rodzice muszą czasem płacić czesne za nauczanie lub opłaty wpisowe, które stanowią wkład w koszty operacyjne systemu. Takie wkłady finansowe pokrywają często jedynie ułamek prawdziwych kosztów usługi, a zatem nie można ich uznać za wynagrodzenie za świadczoną usługę. Nie zmieniają one zatem niegospodarczego charakteru usługi kształcenia powszechnego finansowanej głównie ze środków publicznych. Zasady te mogą dotyczyć usług kształcenia publicznego, takich jak szkolenia zawodowe, prywatne i publiczne szkoły podstawowe i przedszkola, działalność dodatkowa w zakresie nauczania w szkołach wyższych oraz kształcenie w szkołach wyższych. W kolejnych wywodach podkreślił, że należy odróżnić takie publiczne świadczenie usług edukacyjnych od usług finansowanych głównie przez rodziców lub uczniów lub z przychodów komercyjnych. Na przykład – jak podał – przedsiębiorstwo komercyjne oferujące kształcenie wyższe finansowane w całości przez studentów wyraźnie kwalifikuje się do tej ostatniej kategorii. W niektórych państwach członkowskich instytucje publiczne mogą także oferować usługi edukacyjne, które ze względu na swój charakter, strukturę finansowania i istnienie konkurencyjnych podmiotów prywatnych, należy uznać za gospodarcze. Zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach EFRR (dalej: Instrukcja), jego pkt B.13. Pomoc publiczna w projekcie – należy określić, czy projekt podlega regułom pomocy publicznej (czy jego realizacja narusza bądź zagraża naruszeniu wspólnego rynku w rozumieniu TFUE). Projekt może podlegać częściowo pomocy publicznej (poszczególne zadania) lub być usługą w ogólnym interesie gospodarczym. Dla projektu/zadań należy wskazać właściwą podstawę prawną udzielenia pomocy publicznej (właściwe rozporządzenie/a wraz z uzasadnieniem jego/ich wyboru lub decyzję KE). W celu prawidłowego wypełnienia tej części wniosku o dofinansowanie niezbędna jest znajomość regulacji unijnych i krajowych dotyczących pomocy publicznej i/lub pomocy de minimis. Zasadne jest w szczególności zapoznanie się z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Rozwoju w sprawie udzielania pomocy de minimis oraz pomocy publicznej w ramach programów operacyjnych finansowanych z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego na lata 2014–2020 (dalej: rozporządzenie de minimis). W pkt B.13.1 Test pomocy publicznej, określono, że wynik testu pomocy publicznej uznaje się za negatywny w przypadku udzielenia co najmniej jednej negatywnej odpowiedzi. Z kolei w B.13.2 Zakres pomocy publicznej i/lub de minimis ustanowiono, że "dla projektów podlegających zasadom pomocy publicznej (lub podlegających w części), należy wybrać z listy właściwe rozporządzenie (a) MIR (listę rozporządzeń tworzą wszystkie rozporządzenia MIR, wyszczególnione ze względu na zakres jak i różne poziomy intensywności pomocy). Wybór przez wnioskodawcę podstawy prawnej udzielenia pomocy publicznej wymaga uzasadnienia. W tym kontekście wskazał, że w rubryce: Czy projekt podlega zasadom pomocy publicznej? – należy wskazać, czy w ramach projektu udzielona zostanie pomoc publiczna, wybierając opcję "TAK" lub "NIE". Wybranie opcji TAK, na co także zwrócił uwagę, powoduje konieczność zaznaczenia właściwej podstawy prawnej/podstaw prawnych udzielenia pomocy publicznej z uwzględnieniem jej/ich rodzaju i intensywności. W dalszej kolejności należy uzasadnić wybraną/wybrane podstawy prawne udzielania pomocy publicznej oraz określone intensywności danego rodzaju pomocy, wskazując m.in. odbiorców pomocy, wielkość przedsiębiorstw objętych danym wsparciem, innych niż wnioskodawca oraz inne znaczące, z punktu widzenia danego rodzaju pomocy, informacje. W ramach jednego projektu możliwe jest udzielanie różnych rodzajów pomocy publicznej. Istnieje jednoczesna możliwość wyboru kilku podstaw prawnych. Z kolei w rubryce – Czy projekt podlega zasadom pomocy de minimis? –należy wskazać, czy w ramach projektu udzielona zostanie pomoc de minimis. Tym samym także należy wybrać opcję "TAK" lub "NIE". Przy czym – jak wyeksponował –wybranie opcji TAK powoduje konieczność uzupełnienia pola Uzasadnienie podstawy prawnej. W polu tym należy umotywować objęcie danego wsparcia regułami pomocy de minimis, wskazując m.in. odbiorców pomocy, wielkość przedsiębiorstw objętych danym wsparciem, innych niż wnioskodawca, oraz inne znaczące, z punktu widzenia danego rodzaju pomocy, informacje. Pomoc de minimis w ramach projektów finansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach RPO WSL na lata 2014–2020 udzielana jest na podstawie rozporządzenia de minimis. Otwarty katalog jej przeznaczeń został wskazany w rozdziale 1 ww. rozporządzenia. Pomoc de minimis jest zgodna ze wspólnym rynkiem oraz art. 107 TFUE i dlatego jest zwolniona z wymogu notyfikacji zgodnie z art. 108 TFUE. Następie wskazał na pola: a) czy Wnioskodawca jest Beneficjentem pomocy publicznej? W tym polu należy wskazać czy zakres przedmiotowy projektu był do tej pory objęty innym dofinansowaniem podlegającym zasadom dotyczącym pomocy publicznej. Weryfikacji podlegać będzie czy projekt spełnia "efekt zachęty"; b) wielkość przedsiębiorstwa (w przypadku udzielenia odpowiedzi TAK na którekolwiek z powyższych pytań). W tym polu należy określić wielkość przedsiębiorstwa, jakim jest wnioskodawca zgodnie z załącznikiem nr I do Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1, dalej: Rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014). Jednocześnie przypomniał, że podane na zaproponowanej liście kategorie przedsiębiorstw, wynikają z klasyfikacji jaką wprowadziło Rozporządzenie Komisji. Toteż przyjęto następujące rozróżnienie przedsiębiorstw oraz ich definicje: a) mikroprzedsiębiorstwo – przedsiębiorstwo, które zatrudnia mniej niż 10 pracowników i którego roczny obrót lub roczna suma bilansowa nie przekracza 2 milionów euro; b) małe przedsiębiorstwo – przedsiębiorstwo, które zatrudnia mniej niż 50 pracowników i którego roczny obrót lub roczna suma bilansowa nie przekracza 10 milionów euro; c) średnie przedsiębiorstwo – przedsiębiorstwo, które zatrudnia mniej niż 250 pracowników i którego roczny obrót nie przekracza 50 milionów euro lub roczna suma bilansowa nie przekracza 43 milionów euro. Z kolei w kolejnych motywach Zarząd wyjaśnił, że ważną kwestią przy ustalaniu statusu Wnioskodawcy jest jego pozostawanie w relacji przedsiębiorstw/podmiotów partnerskich/powiązanych. W sytuacji, gdy wnioskodawca pozostaje w relacji przedsiębiorstw/podmiotów powiązanych/ partnerskich przy określeniu statusu uwzględnia się także odpowiednie dane dotyczące zatrudnienia oraz dane finansowe przedsiębiorstw/podmiotów partnerskich/powiązanych. W załączniku nr 1 do Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014, wskazanym powyżej, określono niezbędne informacje na temat sposobu ustalania statusu przedsiębiorstwa. Następnie podniósł, że w polu C.2.2 – Koszty kwalifikowane (bez ryczałtów) – ujęto, że koszty i wydatki kwalifikowane stanowią budżet projektu, który przedstawiany jest w formie budżetu zadaniowego. Szczegółowy budżet projektu jest podstawą do oceny kwalifikowalności i racjonalności kosztów/wydatków i powinien bezpośrednio wynikać z opisanych wcześniej zadań i ich etapów, a także założonych celów projektu. (...) Dla każdego z zadań wymienionych w polu C.2.1 należy podać koszty/wydatki, określając w poszczególnych kolumnach. I tak – jak wyjaśnił – pomoc publiczną, jeżeli w projekcie występuje pomoc publiczna i/lub pomoc de minimis, należy wybrać właściwą odpowiedź z zaproponowanej listy. W polu należy wybrać rodzaj pomocy publicznej lub pomocy de minimis, w zależności od tego, jaką pomocą objęty będzie dany wydatek. Na zaproponowanej liście znajdą się te rodzaje pomocy publicznej, które zostały wybrane w punkcie B.13.2 wniosku o dofinansowanie i/lub pomoc de minimis, w związku z zaznaczeniem opcji Tak przy pytaniach: Czy projekt podlega zasadom pomocy publicznej? i/lub Czy projekt podlega zasadom pomocy de minimis? Zaś w D.2. Montaż finansowy i budżet projektu – wartości są automatycznie wyliczane w kolumnach: "Wydatki ogółem", "Wydatki kwalifikowalne", "Dofinansowanie", "Procent dofinansowania", "Procent dofinansowania UE" i "Wkład własny". Tymczasem – co jest istotne dla przedmiotu postępowania – w rubryce dane stosowne do określenia statusu przedsiębiorstwa, wymaganą do wypełnienia przez wnioskodawcę, który w polu B.13.2 wybrał odpowiedź "TAK" przy pytaniu: czy projekt podlega zasadom pomocy publicznej i/lub de minimis? przy określeniu wielkości przedsiębiorstwa – należy określić – zgodnie z załącznikiem nr 1 do Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 – jakiej wielkości przedsiębiorcą jest wnioskodawca. Podane na zaproponowanej liście kategorie przedsiębiorstw, wynikają z klasyfikacji jaką wprowadziło Rozporządzenie Komisji. Ważną kwestią przy ustalaniu statusu Wnioskodawcy jest także, jak wskazano powyżej, jego pozostawanie we wzajemnej podmiotowo – przedmiotowej relacji przedsiębiorstw/podmiotów partnerskich/powiązanych. W sytuacji, gdy wnioskodawca pozostaje w relacji przedsiębiorstw/podmiotów powiązanych/ partnerskich. Przy określeniu statusu uwzględnia się, co przymomniał, także odpowiednie dane dotyczące zatrudnienia oraz dane finansowe przedsiębiorstw/podmiotów partnerskich/powiązanych. W załączniku nr 1 do Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014, znajdują się wszystkie niezbędne informacje na temat sposobu ustalania statusu przedsiębiorstwa. W podsumowaniu wywodów prawnych przypomniał także treść, art. 9 ust. 2, art. 39 ust. 2, art. 41 ust. 1 i ust. 2 a także art. 53 ust. 1 i 2 oraz art. 57 ustawy wdrożeniowej. Podając tym samym, że: a) art. 9 ust. 2: Do zadań instytucji zarządzającej należy w szczególności: (...) pkt 2) wybór projektów do dofinansowania (...), b) art. 39 ust. 2: Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów (...), c) art. 41 ust. 1: Właściwa instytucja (tutaj: Instytucja Zarządzająca RPO WSL na lata 2014– 2020, dalej: IZ RPO WSL, instytucja organizująca konkurs – IOK) przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu, d) art. 41 ust. 2: Regulamin konkursu określa w szczególności: (...) pkt 7) kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (...), e) art. 53 ust. 1: Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów, f) art. 53 ust. 2: Negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której: 1) projekt (...) nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny (...), g) art. 57: Właściwa instytucja, o której mowa w art. 55 (tutaj: IZ RPO WSL, instytucja rozpatrująca protest), rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 (tutaj: w proteście zawierającym wskazanie kryteriów wyboru projektów lub zarzutów o charakterze proceduralnym, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem). Wskazując na dokonane ustalenia faktyczne podał, że Wnioskodawca, A, w dniu 30 września 2015 r., złożył wniosek o dofinansowanie projektu pn. "Wdrożenie oprogramowania opierającego się na rozwiązaniach chmury, które pozwolą na wymianę zdigitalizowanych księgozbiorów pomiędzy sześcioma [...] szkołami", któremu nadano nr [...]. Pismem z dnia 27 listopada 2015 r. o sygn. [...], IZ RPO WSL poinformowała Wnioskodawcę, że w wyniku oceny formalnej złożonego wniosku aplikacyjnego wraz z załącznikami, zaistniała konieczność poprawy i uzupełnienia dokumentacji. Zakres zmian, jakich należy dokonać wraz z instrukcją dotyczącą złożenia uzupełnionego/poprawionego wniosku o dofinansowanie, przedstawiono w załączniku do niniejszego pisma, w którym to, w zakresie kryterium formalnego nr 12 Zgodność projektu z zasadami pomocy publicznej lub pomocy de minimis, m. in. Zarząd zawarł prośbę o uzupełnienie pkt B.13.1 a poprzez odniesienie się nie tylko względem lidera (A), ale także partnerów, w kontekście zapatrywań KE w zakresie kształcenia wyrażonych w pkt 26–28 Komunikatu Komisji w sprawie stosowania reguł Unii Europejskiej w dziedzinie pomocy państwa w odniesieniu do rekompensaty z tytułu usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym. W szczególności Zarząd wniósł o ustosunkowanie się względem partnera projektu będącego organem prowadzącym Liceum Ogólnokształcące im. [...] Studium Przedsiębiorczości [...], będącego placówką niepubliczną. Jednocześnie zaznaczył, że "Wnioskodawca w pkt B.13.2 udzielił odpowiedzi "tak" na pytanie, "Czy projekt podlega zasadom pomocy de minimis?" co jednocześnie jest sprzeczne z przedstawionym uzasadnieniem, gdzie wskazano, że "Lider nie jest przedsiębiorstwem i nie prowadzi działalności gospodarczej zorientowanej na zysk. Prosił zatem o korektę, mając na względzie również uwagę dotyczącą statusu organu prowadzącego Studium Przedsiębiorczości [...] oraz statusu Wnioskodawcy (A)". Wnioskodawca zobowiązany został do przesłania skorygowanego wniosku o dofinansowanie wraz z załącznikami w terminie 10 dni licząc od momentu otrzymania pisma z uwagami, tj. od dnia 2 grudnia 2015 r. Pismem z dnia 10 grudnia 2015 r., Wnioskodawca zwrócił się do IZ RPO WSL z prośbą o przedłużenie terminu na złożenie uzupełnionego wniosku do dnia 21 grudnia 2015 r. W związku z wyrażeniem przez IZ RPO WSL zgody na wydłużenie terminu złożenia dokumentów aplikacyjnych (pismo z dnia 14 grudnia 2015 r. o sygn. [...]), w dniu 21 grudnia 2015 r., Wnioskodawca złożył skorygowany wniosek o dofinansowanie, któremu nadano nr [...]. Instytucja zarządzająca pismem z dnia 12 stycznia 2016 r. o sygn. [...], poinformowała Wnioskodawcę, że złożony skorygowany wniosek aplikacyjny wraz z załącznikami, wymaga ponownej poprawy i uzupełnienia. Zakres zmian, jakich należy dokonać wraz z instrukcją dotyczącą złożenia uzupełnionego/poprawionego wniosku o dofinansowanie, przedstawiono w załączniku do pisma, w którym w ramach kryterium formalnego nr 12 wskazano, że "Wnioskodawca odnosząc się do przedmiotowej uwagi wskazał m.in., że "jeden z Partnerów oferuje usługi jako przedsiębiorstwo (Liceum Ogólnokształcące im. [...] Studium Przedsiębiorczości [...], dalej: Studium Przedsiębiorczości [...])", zaznaczając odpowiedź "tak" w pkt 13.1.a wniosku. Jednocześnie – na co zwróciła uwagę – nie przedstawiono, tak jak na to wskazano w uwadze, analizy działalności w świetle pkt 26–28 Komunikatu Komisji w sprawie stosowania reguł Unii Europejskiej w dziedzinie pomocy państwa w odniesieniu do rekompensaty z tytułu usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, gdzie KE wskazała na okoliczności pozwalające na uznanie kształcenia za działalność niegospodarczą. Tym samym poprosił ponownie o wyjaśnienie i ewentualną korektę dokumentacji, mając na względzie zawarte w piśmie uwagi. Wnioskodawca – w odpowiedzi -wskazał, że "zmieniono zaznaczenie, że projekt nie podlega pomocy de minimis". Jednocześnie jednak – jak uznał Zarząd – potwierdził, iż jeden z Partnerów oferuje usługi jako przedsiębiorstwo (Studium Przedsiębiorczości [...], co uprzednio stanowiło uzasadnienie dla pozytywnej odpowiedzi na pytanie: Czy projekt podlega zasadom pomocy de minimis?). Wskazał, że jeśli działalność jednego z partnerów (Studium Przedsiębiorczości [...]) ma charakter gospodarczy, tak jak to deklaratywnie określono w pkt B.13.1a wniosku, wówczas, jak wskazano w Instrukcji, przyjmuje się, że przesłanki, o których mowa w pkt B.13.1 b i c są spełnione, tymczasem Wnioskodawca pozostawił w tym przypadku odpowiedzi "nie". W tym stanie zauważył, że zgodnie z motywem 3 preambuły rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis, pomoc tą uważa się za niewywierającą wpływu na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi, niezakłócającą konkurencji ani niegrożącą jej zakłóceniem (zatem w pkt B. 13 d i e wniosku mogą zostać oznaczone odpowiedzi "nie"). W jego opinii w stosunku do tego partnera dofinansowanie powinno stanowić pomoc de minimis. Wskazał przy tym, że K.B., zgodnie z rejestrem RSPO jest organem prowadzącym tę szkołę, a zgodnie z Systemem Harmonogramowania Rejestracji i Monitorowania Pomocy otrzymywała już pomoc publiczną. Jego zdaniem organ prowadzący Studium Przedsiębiorczości [...] powinien ubiegać się o pomoc de minimis, tym bardziej, że ogólna kwota dofinansowania dla tego partnera, zgodnie z pkt. C.2.5 wynosi 172 332,90 zł, a zatem mieści się w limicie pomocy de minimis. Wnioskodawca jednak, na co zwrócił uwagę, wskazał, że "zmieniono zaznaczenie, że projekt nie podlega pomocy de minimis", nie przedstawiając przy tym żadnych dodatkowych wyjaśnień, które uzasadniałyby takie poczynanie. W tym kontekście przyjął, że nieprawidłowo wypełniono pkt B.13.2 wniosku. Zaakcentował, że z dostępnych informacji wynika, iż w tym zakresie wsparcie stanowić będzie pomoc de minimis. Dlatego też – jak uznał – należałoby również dokonać korekty pozostałych części dokumentacji aplikacyjnej w zakresie wynikającym z objęcia części projektu pomocą de minimis (w szczególności, zgodnie z Instrukcją, konieczne było dołączenie dodatkowych załączników, w tym: a) oświadczenia wnioskodawcy/partnera dotyczące pomocy de minimis oraz b) formularza informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis. W związku z tym wniósł o korektę wniosku wraz z załącznikami poprzez dostosowanie go do wymogów wynikających z objęcia części projektu pomocą de minimis. Wnioskodawca zobowiązany został do przesłania skorygowanego wniosku o dofinansowanie wraz z załącznikami w terminie 7 dni licząc od momentu otrzymania przedmiotowego pisma z uwagami, tj. od dnia 20 stycznia 2016 r. Pismem z dnia 25 stycznia 2016 r., Wnioskodawca zwrócił się do IZ RPO WSL z prośbą o przedłużenie terminu na złożenie uzupełnionego wniosku do dnia 1 lutego 2016 r. W odpowiedzi na powyższe, IZ RPO WSL nie wyraziła zgody na zaproponowany termin. Jednocześnie, IZ RPO WSL poinformowała Wnioskodawcę, że w związku z zaistniałą w dniach 27–28 stycznia 2016 r., w godzinach 22:31 do 09:30 przerwą techniczną w funkcjonowaniu systemu LSI, IZ RPO WSL wydłuża termin złożenia skorygowanej dokumentacji do dnia 29 stycznia 2016 r. Natomiast brak zgody na zaproponowany przez Wnioskodawcę termin podyktowany jest tym, iż zastosowano już wobec Wnioskodawcy wszelkie działania umożliwiające mu złożenie skorygowanej dokumentacji poprzez wydłużenie terminu pierwszego uzupełnienia dokumentacji aplikacyjnej. Dodatkowo umożliwiono również ponowną poprawę skorygowanego już wniosku po dokonaniu kolejnej oceny formalnej. Pismem z dnia 28 stycznia 2016 r., Wnioskodawca odnosząc się do pisma IZ RPO WSL z dnia 20 stycznia 2016 r., poinformował IZ RPO WSL o tym, że przygotował niezbędne poprawki w systemie [...].pl i chciał wysłać wniosek w terminie przewidzianym w piśmie z dnia 20 stycznia 2016 r. jednakże błąd aplikacji [...].pl, spowodował zablokowanie wniosku do edycji i uniemożliwił mu wygenerowanie wniosku i wysłanie go do IZ RPO WSL przez platformę SEKAP w wymaganym terminie. Dlatego też zwrócił się z prośbą o przedłużenie terminu na wnoszenie poprawek formalnych do wniosku, wskazując przy tym, że konieczna stała się analiza, czy przez przerwę w dostępie do edycji, wniosek zachował wprowadzone zmiany i czy wprowadzone zostały inne zmiany bez intencji Wnioskodawcy. Ostatecznie, kolejnym pismem z dnia 28 stycznia 2016 r., Wnioskodawca przesłał skorygowany wniosek o dofinansowanie, (któremu został nadany nr [...]) wraz z wyjaśnieniami, w których odnosząc się do uwag dotyczących kryterium formalnego nr 12 poinformował, że przeanalizował działalność Studium Przedsiębiorczości [...] w świetle pkt 26–28 Komunikatu Komisji i nie może jednoznacznie wykluczyć wystąpienia konieczności uznania działalności Studium Przedsiębiorczości [...], jako działalności gospodarczej, gdyż Podmiot ten może uzyskiwać przychody inne niż z działalności oświatowej. Dlatego też, jak poinformował, dopisano w pkt 13.1 a), b) c) d) e) opis, że zgodnie z motywem 3 preambuły rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu (...) do pomocy de minimis, pomoc tę uważa się za niewywierającą wpływu na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi, niezakłócającą konkurencji ani niegrożący jej zakłóceniem. Okoliczność, że pomoc dla Studium Przedsiębiorczości [...] podlega pomocy de minimis powoduje, że w projekcie wystąpi pomoc de minimis. Zaś w pkt B.13.2 Czy projekt podlega zasadom pomocy publicznej i lub de minimis zmieniono zaznaczenie na TAK w przypadku pytania: Czy projekt podlega zasadom pomocy de minimis? oraz dodano uzasadnienie: Projekt podlega częściowo pomocy de minimis w kontekście partnera Studium Przedsiębiorczości [...], zgodnie z właściwymi przepisami prawa unijnego i krajowego dotyczącymi zasad udzielania tej pomocy, obowiązującymi w momencie udzielania wsparcia. Równocześnie Wnioskodawca podniósł, że lider nie jest przedsiębiorstwem i nie prowadzi działalności gospodarczej zorientowanej na zysk. Dodatkowo, dołączył załączniki, tj.: a) oświadczenie partnera dotyczące pomocy de minimis oraz b) formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis. W dniu 29 stycznia 2016 r., Wnioskodawca drogą e–mail poinformował IZ RPO WSL, że w związku z problemami technicznymi, nie mógł złożyć wyjaśnień do wniosku w wymaganym terminie, tj. do dnia 27 stycznia 2016 r. Jednocześnie, pismem z dnia 29 stycznia 2016 r. Wnioskodawca poinformował, że w dniu 28 stycznia 2016 r. "odebrał pismo zawierające zgodę na przedłużenie terminu (...). W momencie uzyskania zgody na przedłużenie terminu (...) poprosił o odblokowanie wniosku do edycji. Niestety w momencie, kiedy Wnioskodawca kliknął ikonę "wycofaj" wniosek całkowicie "zniknął" z tabelki. (...) W związku z zaistniałą sytuacją przesyłamy przez e–PUAP wyjaśnienia do wniosku oraz wykaz dokonanych zmian oraz załączniki, które powinny zostać dodane do wniosku – na potwierdzenie gotowości Wnioskodawcy do skorygowania wniosku w terminie. Złożymy wniosek jak tylko system to umożliwi. W związku z zaistniałą sytuacją prosimy o wydłużenie terminu (...)". Równocześnie, w piśmie z dnia 29 stycznia 2016 r. Wnioskodawca przesłał wyjaśnienia, w których odnosząc się do uwag dotyczących kryterium formalnego nr 12 poinformował, że "przeanalizował działalność Studium Przedsiębiorczości [...]w świetle pkt 26–28 Komunikatu Komisji (...), gdzie KE wskazała na okoliczności pozwalające na uznanie kształcenia za działalność niegospodarczą i nie może jednoznacznie wykluczyć wystąpienia konieczności uznania działalności Studium Przedsiębiorczości [...] jako działalności gospodarczej, gdyż podmiot ten może uzyskiwać przychody inne niż z działalności oświatowej. Dodatkowo otrzymywał już w przeszłości pomoc de minimis". Dlatego też, zmianie uległ pkt B.13.1 Test pomocy publicznej (zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosków). Wnioskodawca dołączył również załączniki: oświadczenie partnera dotyczące pomocy de minimis oraz formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis. W kolejnych motywach Zarząd podał, że Instytucja Zarządzająca pismem z dnia 1 lutego 2016 r. o sygn. [...], nawiązując do pisma nr [...], wystosowanego do Wnioskodawcy w dniu 28 stycznia 2016 r., wydłużyła termin na złożenie skorygowanej dokumentacji aplikacyjnej przedmiotowego projektu do dnia 2 lutego br., z uwagi na zaistniałą w dniu 29 stycznia 2016 r. awarię Lokalnego Systemu Informatycznego IZ RPO WSL. Pismem z dnia 1 lutego 2016 r. Wnioskodawca przesłał skorygowany wniosek o dofinansowanie, któremu, po wcześniejszym wycofaniu wniosku, znów nadano nr [...], wraz z ww. wyjaśnieniami. Pismem z dnia 9 lutego 2016 r. o sygn. [...], IZ RPO WSL poinformowała Wnioskodawcę, że złożony wniosek o dofinansowanie projektu nie przeszedł pozytywnie oceny formalnej z powodu niespełnienia kryterium Zgodność projektu z zasadami pomocy publicznej lub pomocy de minimis. W treści uwagi przesądzającej o wyniku oceny, wskazano: "Wnioskodawca w wyjaśnieniach do wniosku wskazał, że fakt, że pomoc dla Studium Przedsiębiorczości [...] podlega pomocy de minimis powoduje, że w projekcie wystąpi pomoc de minimis". Wnioskodawca dokonał przy tym korekty pkt B.13.2 wskazując odpowiedź "TAK" na pytanie: Czy projekt podlega zasadom pomocy de minimis? Jednocześnie jednak należy zauważyć, że Wnioskodawca podał niespójne informacje dot. wielkości przedsiębiorstwa. O ile w pkt B.13.2 wniosku o dofinansowanie wybrano opcję "inne przedsiębiorstwo". Akcentując przy tym, że: po pierwsze – w uzasadnieniu dla wybranej podstawy prawnej zaznaczono, że "projekt podlega częściowo pomocy de minimis w kontekście partnera Studium Przedsiębiorczości [...]", po drugie – w pkt 6 dołączonego do wniosku formularza informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis wskazano, iż podmiot objęty pomocą de minimis (tj. osoba fizyczna będąca organem prowadzącym Studium Przedsiębiorczości [...]) posiada status średniego przedsiębiorcy. Mając to na uwadze Zarząd uznał, iż w pkt 1.1 wniosku nieprawidłowo wskazano w odpowiedzi na pytanie: czy jest przedsiębiorstwem samodzielnym/ niezależnym? opcję "nie dotyczy", podczas, gdy zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosków, pkt 1.1 "musi zostać wypełnione przez wnioskodawcę, który w polu B.13.2 wybrał odpowiedź "TAK" przy pytaniu: czy projekt podlega zasadom pomocy publicznej i / lub de minimis. Ponadto, jego zdaniem, nie dostosowano wniosku pod kątem objęcia go pomocą de minimis także w zakresie pkt C.2.2 dla zadania. Wnioskodawca wskazał bowiem w polu 5 dla każdej z pozycji kosztowych dotyczących zakupu oprogramowania/sprzętu przeznaczonego dla Liceum Ogólnokształcące im. [...] Studium Przedsiębiorczości [...] (zadanie 1) opcję "nie dotyczy". Tymczasem – zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosków – jeżeli w projekcie występuje pomoc publiczna i/lub pomoc de minimis, należy wybrać właściwą odpowiedź z zaproponowanej listy. W polu należy wybrać rodzaj pomocy publicznej lub pomocy de minimis, w zależności od tego, jaką pomocą objęty będzie dany wydatek. Na zaproponowanej liście znajdą się te rodzaje pomocy publicznej, które zostały wybrane w punkcie B.13.2 wniosku o dofinansowanie i/lub pomoc de minimis. Argumentując podał także, że w związku z zaznaczeniem opcji "Tak" przy pytaniach: Czy projekt podlega zasadom pomocy publicznej? i/lub Czy projekt podlega zasadom pomocy de minimis? Wnioskodawca nie zastosował się jednak do wymogów Instrukcji wypełniania wniosków, w efekcie czego w tabeli D.2. Montaż finansowy i budżet projektu, wykazał, że wartość pomocy de minimis w projekcie wynosi 0 zł, co jest niespójne z informacjami zawartymi w pkt B.13 wniosku. Resumując Zarząd stwierdził, że projekt nie spełnia kryterium "Zgodność projektu z zasadami pomocy publicznej lub pomocy de minimis" jak również "Właściwe przygotowanie wniosku o dofinansowanie projektu". W związku z negatywną oceną formalną wniosku Wnioskodawca pismem z dnia 25 lutego 2016 r., wniósł protest, w którym wyjaśnił, że: a) nie jest przedsiębiorstwem, b) nie prowadzi działalności gospodarczej zorientowanej na zysk i c) nie jest beneficjentem pomocy publicznej i pomocy de minimis. Podkreślił, że partnerzy projektu odpowiadają jedynie za merytoryczną stronę projektu. Dlatego też w pierwotnej wersji wniosku o dofinansowanie punkt B.13.1 został wypełniony tylko dla Wnioskodawcy (A) jako jedynego beneficjenta środków publicznych, który nie otrzymuje ani pomocy publicznej, ani de minimis. Mimo, że żaden z Partnerów nie ponosi wydatków w budżecie, co wynikało wprost z wniosku o dofinansowanie, to IOK nakazało uzupełnienie pkt B.13.1 a) poprzez odniesienie się do sytuacji wszystkich Partnerów. Wnioskodawca zastosował się do zaleceń IOK i faktycznie odnośnie Partnera będącego organem prowadzącym Studium Przedsiębiorczości [...] istniały przesłanki ku temu, by traktować jego działalność w zakresie kształcenia jako działalność gospodarczą. Dlatego też w przesłanej kolejnej wersji wniosku, zaznaczono odpowiedź, że projekt podlega pomocy de minimis, mimo, że nadal Partner [...] nie otrzymuje środków bezpośrednio ze źródeł publicznych. To Wnioskodawca otrzymuje dotację, zakupuje sprzęt oraz WNiP i przekazuje w nieodpłatne użytkowanie Partnerom, tylko i wyłącznie na okres realizacji projektu i jego trwałości, bez możliwości ich komercyjnego wykorzystania. Jednak – jak kontynuował – takie nieodpłatne użytkowanie mogło przysporzyć korzyści na warunkach korzystniejszych niż rynkowe dlatego też zaznaczono, że projekt podlega pomocy de minimis. Zauważył przy tym, że zakres wniosku o dofinansowanie, nie przewiduje sytuacji takiej, że Lider projektu ponosi wszystkie wydatki i wkład własny, a Partnerzy realizują tylko zadania merytoryczne. Dlatego też, jak wyjaśnił, nie mógł zaznaczyć w punkcie C.2.2 dla zadania 1 pozycji objętych pomocą de minimis, gdyż sam Wnioskodawca A nie otrzymuje takiej pomocy, a tylko jego wydatki obejmuje budżet projektu. Skonstatował, że budżet projektu nie obejmuje wydatków objętych pomocą de minimis, mimo, że projekt podlega zasadom pomocy de minimis. Wnioskodawca odwołując się do § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia de minimis, wskazał także, że zgodnie z § 3 pkt 9 wzoru umowy o dofinansowanie projektu – Beneficjent/partner projektu może udzielać w ramach realizowanego projektu pomocy publicznej lub pomocy de minimis przedsiębiorcy zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa unijnego i krajowego. Jego zdaniem "istniały przesłanki ku temu, by Wnioskodawca, który sam nie otrzymuje pomocy de minimis mógł jej udzielić innemu podmiotowi jeśli zaistnieje taka pomoc". W jego ocenie "IOK niesłusznie stwierdza, że projekt jest niezgodny z zasadami pomocy publicznej lub pomocy de minimis". Ponadto wskazał, że rozporządzenie de minimis przewiduje taką sytuację, że Beneficjent udziela pomocy de minimis innemu podmiotowi. Podniósł również, że "opisana wyżej konstrukcja projektu (ponoszenie wydatków tylko przez Lidera projektu, a ustalenie, że może wystąpić pomoc de minimis u jednego Partnera na zasadach otrzymania korzyści na warunkach lepszych niż rynkowe) wygenerowała szereg problemów związanych z zaznaczaniem odpowiednich pól we wniosku". Zaakcentował przy tym, że każdorazowo stosował się do uwag IOK poprawiając punkt B.13.1 i B.13.2. Przy czym w jego ocenie "IOK przy pierwszych uwagach do projektu i wezwaniu do korekty Wniosku niesłusznie nakazał Wnioskodawcy odnieść się przy uzupełnianiu punktów B. 13.1 do wszystkich Partnerów Projektu, mimo, że nie otrzymują oni żadnego dofinansowania, gdyż Budżet projektu obejmował tylko wydatki Lidera". Powtórzył, że przy takiej konstrukcji wniosku należało punkt B.13.2 i B.13.1 wypełnić bez odniesień do Partnerów i traktować projekt jako projekt bez pomocy publicznej i de minimis. Podsumowując uznał, że stosując się do zaleceń IOK nie mógł właściwie wypełnić wniosku o dofinansowanie projektu w odniesieniu do punktów dotyczących pomocy de minimis. Instrukcja wypełniania wniosków wskazuje, że w pkt B.13.2 Wielkość przedsiębiorstwa należy określić wielkość przedsiębiorstwa, jakim jest wnioskodawca, a on – co konsekwentnie podnosił – przedsiębiorstwem nie jest. Dlatego zaznaczył pozycję inne przedsiębiorstwo, gdyż nie mógł pozostawić pola pustego. Punkt 1.1 został prawidłowo wypełniony, gdyż Lider projektu nie jest przedsiębiorstwem, nie prowadzi działalności gospodarczej, dlatego określanie statusu w punkcie 1.1 jego nie dotyczyło. Nie mógł także zaznaczyć pkt C.2.2, że któryś wydatek jest objęty pomocą de minimis, gdyż A, który jako jedyny otrzymujący dotację nie jest objęty pomocą de minimis. W związku z tym – jego zdaniem – nie jest błędem to, że w tabeli D.2 wskazał, że wartość pomocy de minimis to "0", gdyż faktycznie Liderowi nie zostanie ona udzielona. Rozpatrując protest, Zarząd uwypuklił, że Wnioskodawca poinformował, że projekt podlega częściowo pomocy de minimis w kontekście partnera, czyli Studium Przedsiębiorczości [...]. Ponadto poinformował, że lider projektu (tj. Wnioskodawca) nie jest przedsiębiorstwem i nie prowadzi działalności gospodarczej zorientowanej na zysk. Odnosząc się do kwestii zgodności projektu z zasadami pomocy publicznej lub pomocy de minimis wyjaśnił, że w celu identyfikacji pomocy publicznej występującej w projekcie, służy ocena pkt B.13. wniosku, tj. Pomoc publiczna w projekcie. Na ocenę tego aspektu wpływ ma tzw. test pomocy publicznej (pkt B.13.1.). Zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku wynik testu pomocy publicznej uznaje się za negatywny w przypadku udzielenia co najmniej 1 negatywnej odpowiedzi. Taka sytuacja – jak wynika z treści wniosku o dofinansowanie – zachodzi w przedmiotowym projekcie. Wnioskodawca, w ostatecznej wersji wniosku złożonej w dniu 1 lutego 2016 r., udzielił negatywnej odpowiedzi na pytanie: Czy w efekcie tego transferu występuje lub może wystąpić zakłócenie konkurencji?, a także Czy transfer wpływa na wymianę handlową między krajami członkowskimi?). Kolejną kwestią konieczną do określenia przez Wnioskodawcę we wniosku jest wskazanie zakresu pomocy publicznej i/lub de minimis (pkt B.13.2.). W związku z tym, na co zwrócił uwagę – jak wskazał Wnioskodawca we wniosku – projekt podlega zasadom pomocy de minimis, zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku, był on zobowiązany do uzupełnienia pola podstawy prawnej i do umotywowania objęcia danego wsparcia regułami pomocy de minimis, wskazując m.in. odbiorców pomocy, wielkość przedsiębiorstw objętych wsparciem, jednakże innych niż wnioskodawca. Przypomniał, że Wnioskodawca powołując się na rozporządzenie de minimis poinformował, że "projekt podlega częściowo pomocy de minimis w kontekście partnera projektu, tj. Studium Przedsiębiorczości [...]". Wskazał właściwe przepisy prawa unijnego i krajowego dotyczące zasad udzielania pomocy, obowiązujące w momencie udzielania wsparcia, a także, że "zgodnie z Regulaminem konkursu, w konkursie będzie udzielana pomoc de minimis na podstawie (rozporządzenia de minimis"). Jednakże, mimo iż Lider nie jest przedsiębiorstwem i nie prowadzi działalności gospodarczej zorientowanej na zysk, to wbrew postanowieniom Instrukcji: po pierwsze – nie poinformował o wielkości przedsiębiorstwa objętego danym wsparciem, innego niż Wnioskodawca, tj. Studium Przedsiębiorczości [...], po drugie – nie wskazał również innych, znaczących z punktu widzenia rodzaju pomocy publicznej informacji. Podniósł, że w polu dotyczącym wielkości przedsiębiorstwa, w którym to zgodnie z Instrukcją powinien określić wielkość przedsiębiorstwa, jakim jest wnioskodawca (możliwość wyboru spośród przedsiębiorstwa: mikro, małego i średniego, można również wybrać opcję "inny") – wskazał na odpowiedź "inne przedsiębiorstwo". Odwołując się do definicji przedsiębiorstwa, określonej w Załączniku nr 1 do Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Tekst mający znaczenie dla EOG) – wskazał, że za przedsiębiorstwo uważa się podmiot prowadzący działalność gospodarczą bez względu na jego formę prawną. Zalicza się tu w szczególności osoby prowadzące działalność na własny rachunek oraz firmy rodzinne zajmujące się rzemiosłem lub inną działalnością, a także spółki lub stowarzyszenia prowadzące regularną działalność gospodarczą. Ze Statutu Stowarzyszenia A (tekst jedn. Statutu na dzień 28 marca 2015 r.) załączonego do dokumentacji aplikacyjnej wynika, że jednym ze źródeł powstania majątku Stowarzyszenia są wpływy z działalności statutowej, w szczególności z działalności gospodarczej (§ 51 pkt 1). Ponadto, w Statucie wymieniony jest przedmiot działalności gospodarczej (§51 pkt 2), a także znajduje się w nim informacja dotycząca tego, że Stowarzyszenie może tworzyć spółki i fundacje oraz przystępować do już istniejących i korzystać z osiąganych dochodów na cele statutowe (§ 52). Zdaniem Instytucji rozpatrującej protest łączne odczytanie definicji i regulacji statutowych Wnioskodawcy nakazuje traktować go jako przedsiębiorstwo. W związku z tym był on zobowiązany do określenia statusu przedsiębiorstwa, zgodnie z regulacjami zawartymi w Rozporządzeniu Komisji (UE) nr 651/2014, czego nie uczynił. Zarząd podkreślił, że Wnioskodawca w proteście wskazał także, że nie jest beneficjentem pomocy publicznej i pomocy de minimis a jest nim jeden z partnerów (średnie przedsiębiorstwo – Studium Przedsiębiorczości [...], zgodnie z załączonym do wniosku o dofinansowanie Formularzem informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis). W tym kontekście przypomniał, iż w pierwszej wersji wniosku o dofinansowanie (tj. wniosku nr [...] złożonego w dniu 30 września 2015 r.), w pkt B.13. wniosku, Wnioskodawca jako beneficjenta pomocy publicznej wskazał jedynie siebie, nie uwzględnił partnerów projektu. Dopiero wskutek uwagi IOK, w wyniku analizy Komunikatu Komisji w sprawie stosowania reguł Unii Europejskiej w dziedzinie pomocy państwa w odniesieniu do rekompensaty z tytułu usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (2012/C 8/02) (pkt 6 stanu prawnego) – uzupełnił ten pkt wniosku o niepubliczny podmiot, czyli: Studium Przedsiębiorczości [...]. Poza sporem jest – na co także zwrócił uwagę – że podmiot ten nie otrzymuje środków bezpośrednio ze źródeł publicznych. Jednakże § 4 ust. 2 rozporządzenia de minimis przewiduje możliwość udzielenia pomocy przez Beneficjenta, jeżeli możliwość jej udzielenia przewiduje umowa o dofinansowanie projektu. Wzór umowy o dofinansowanie projektu w § 3 pkt 9 wskazuje na możliwość udzielania w ramach realizowanego projektu pomocy publicznej lub pomocy de minimis przedsiębiorcy zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa unijnego i krajowego. Ponadto, w przypadku gdy w ramach kosztów kwalifikowalnych projektu partner otrzymuje dofinansowanie na wydatki objęte zasadami pomocy publicznej podstawa udzielenia pomocy i kwota pomocy została określona w załączniku nr 4 do umowy (na podstawie § 3 pkt 8). Podkreślił, że wzór umowy o dofinansowanie projektu stanowi integralną część Regulaminu konkursu. W związku z tym, iż Wnioskodawca nie jest beneficjentem pomocy de minimis (mimo, że projekt podlega zasadom pomocy de minimis), on sam może udzielić tej pomocy podmiotowi – niepublicznemu zespołowi szkół i placówek systemu oświaty. Ponadto IZ rozpatrująca protest wyjaśniła, że zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosków, jeżeli w projekcie występuje pomoc de minimis we wskazanej kolumnie należy wybrać właściwą odpowiedź z zaproponowanej listy. W polu należy wybrać rodzaj pomocy publicznej lub pomocy de minimis, w zależności od tego, jaką pomocą objęty będzie dany wydatek. Na zaproponowanej liście znajdą się te rodzaje pomocy publicznej, które zostały wybrane w pkt B.13.2. wniosku o dofinansowanie i/lub pomoc de minimis, w związku z zaznaczeniem opcji "Tak" przy pytaniach: Czy projekt podlega zasadom pomocy publicznej? i/lub Czy projekt podlega zasadom pomocy de minimis? Zauważył nadto, że w ramach zadania nr 1, które obejmuje pozycje kosztów kwalifikowanych budżetu projektu przewidzianego dla partnera projektu, tj. Studium Przedsiębiorczości [...] (tj. zakup środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych oraz usług informatycznych) – Wnioskodawca nie wskazał, że w ramach kosztów tego zadania występuje pomoc de minimis (wybór opcji "nie dotyczy"). Tymczasem w pkt B.13.2. wniosku zaznaczył, że projekt podlega zasadom de minimis. W uzasadnieniu poinformował, że projekt podlega częściowo pomocy de minimis w kontekście partnera projektu, tj. Studium Przedsiębiorczości [...]. Dlatego też, mając to na uwadze, IZ rozpatrująca protest stwierdziła, że poza tym, iż informacje zawarte w punktach B.13.2. i C.2.2., wniosku nie są z sobą spójne, to Wnioskodawca nie uzupełnił we właściwy sposób pól dotyczących pomocy publicznej/pomocy de minimis w kosztach kwalifikowanych określonych dla zadania nr 1. Wyjaśniła, że jakkolwiek Wnioskodawca nie jest beneficjentem pomocy de minimis, to zostaną nią objęte wydatki przewidziane w ramach budżetu określonego dla Studium Przedsiębiorczości [...]. Brak właściwego uzupełnienia pozycji dotyczącej pomocy publicznej/pomocy de minimis wpłynął na niewłaściwe sformułowanie montażu finansowego (pkt D.2. wniosku), który wylicza się automatycznie na podstawie danych podanych w pkt C.2., jak również wpłynął na powstanie kolejnej niespójności pomiędzy punktami wniosku (pomiędzy pkt B.13.2., a D.2.). Mając na uwadze wyjaśnienia Wnioskodawcy dotyczące sposobu wypełniania poszczególnych punktów wniosku (zwłaszcza pkt B.13.2 i C.2.2.), instytucja rozpatrująca protest nie zgodziła się ze stanowiskiem, iż zakres wniosku o dofinansowanie nie przewiduje sytuacji, w której lider projektu ponosi wszystkie wydatki, a partnerzy projektu realizują merytorycznie poszczególne zadania. W pkt B.13.2. wniosku, w miejscu dotyczącym wskazania czy projekt podlega zasadom pomocy de minimis, Wnioskodawca mógł wskazać inne, znaczące z punktu widzenia rodzaju pomocy publicznej informacje. Odnosząc się do sposobu wypełnienia pkt 1.1. wniosku, tj. dane stosowne do określenia statusu przedsiębiorstwa, który to punkt zdaniem Wnioskodawcy został prawidłowo wypełniony, instytucja rozpatrująca protest wyjaśniła, że zgodnie z Instrukcją, Wnioskodawca miał wskazać czy jest przedsiębiorstwem samodzielnym/niezależnym (poprzez wybór właściwej dla siebie opcji: tak/nie/nie dotyczy). W związku z tym, iż Wnioskodawca wybrał opcję "nie dotyczy" (ponieważ jak to uzasadnił w proteście nie jest przedsiębiorstwem, nie prowadzi działalności gospodarczej), nie uzupełnił dalszych pól tego punktu wniosku (które są edytowalne przy wyborze opcji: tak/nie), a które dotyczą określenia danych stosowanych do ustalenia kategorii MŚP, czy też określenia relacji przedsiębiorstw (partnerskich/powiązanych). Ponieważ jej zdaniem Wnioskodawcę należy traktować jako przedsiębiorstwo, to – mając na uwadze zapisy Instrukcji – był on zobowiązany do określenia statusu przedsiębiorstwa. Powtórzyła, że Wnioskodawca nieprawidłowo uzupełnił punkty: B.13.2, C.2.2. (i w konsekwencji – D.2) i LI wniosku o dofinansowanie, tj. niezgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku. Poprzez niewłaściwe przygotowanie wniosku o dofinansowanie projektu w zakresie punktów dotyczących pomocy publicznej w projekcie, w konsekwencji nie spełnił zakwestionowanych kryteriów wyboru projektów. W skardze na informację o rozstrzygnięciu protestu strona skarżąca zarzuciła mu naruszenie: 1) art. 27 ust. 2–4 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014– 2020 (Dz.U.2016.217 z dnia 22.02.2016) w zw. z § 4 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju w sprawie udzielania pomocy de minimis w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014–2020 (Dz.U. 2015, poz. 488), a przez to, 2) art. 33 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014–2020, 3) naruszenie zasady równości, przejrzystości i bezstronności procedury oceny wniosków i wyboru projektów do finansowania, o których mowa w art. 37 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014–2020 przez dokonanie negatywnej oceny formalnej wniosku oraz obciążenie wyłącznie strony skarżącej błędami i ograniczeniami formularza wniosku stosowanego w programie Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...]. Formułując powyższe zarzuty autor skargi wniósł o jej uwzględnienie oraz o stwierdzenie, iż oceny projektu oraz rozpatrzenia protestu dokonano w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i rozpatrzenia protestu oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję tj. Urząd Marszałkowski Województwa [...], a także zasądzenie zwrotu od Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W jej motywach przedstawił przebieg zdarzeń począwszy od złożenia w dniu 30 września 2015 r. wniosku o dofinansowanie projektu nr [...] pt. "Wdrożenie oprogramowania opierającego się na rozwiązaniach chmury, które pozwolą na wymianę zdigitalizowanych księgozbiorów pomiędzy sześcioma [...] szkołami". Wniosek złożony został w ramach Osi Priorytetowej: II. Cyfrowe [...], Działanie: 2.1. Wsparcie rozwoju cyfrowych usług publicznych, w którym instytucją organizującą konkurs (IOK) był Urząd Marszałkowski Województwa [...]. Zaznaczył, że w związku z wezwaniami IOK do uzupełnienia wniosku z dnia 2 grudnia 2015 r. oraz z dnia 20 stycznia 2016 r. Wnioskodawca złożył uzupełniony wniosek – zgodnie z wymaganiami IOK – za pośrednictwem platformy ePUAP. Tymczasem, jak przypomniał, pismem z dnia 11 lutego 2016 r. został poinformowany o odrzuceniu wniosku. W informacji o odrzuceniu wniosku Urząd Marszałkowski Województwa [...], z czym nie zgodziła się strona skarżąca, stwierdził, iż przedmiotowy wniosek nie przeszedł pozytywnie oceny formalnej z powodu niespełnienia kryterium (i) "Zgodność projektu z zasadami pomocy publicznej lub pomocy de minimis", dodatkowo w załączniku do ww. pisma wskazano, iż wniosek nie spełnia kryterium (ii) "właściwe przygotowania wniosku o dofinansowanie projektu". Polemizując z oceną formalną wniosku Wnioskodawca wniósł protest w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów, kwestionując procedurę przeprowadzenia oceny oraz ocenę kryteriów formalnych. Pismem z dnia 23 marca 2016 r., doręczonym Skarżącemu w dniu 29 marca 2016 r. Urząd Marszałkowski Województwa [...] poinformował Skarżącego, o negatywnym rozpatrzeniu protestu. Stanowisko i ocena wniosku prowadzące do odrzucenia wniosku oraz negatywnego rozpatrzenia protestu jest zdaniem Skarżącego wadliwa, dlatego, że a) została wydana z pominięciem kluczowych w niniejszej sprawie okoliczności i wyjaśnień przedstawionych przez Skarżącego w proteście, jak również obowiązujących regulacji prawnych, b) narusza art. 27 ust. 2–4 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014–2020 w zw. z § 4 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 19 marca 2015 r., c) narusza art. 33 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014–2020, d) narusza zasady równości, przejrzystości i bezstronności procedury oceny wniosków i wyboru projektów do finansowania, o których mowa w art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014–2020, a w konsekwencji, e) narusza postanowienia Regulaminu konkursu wydanego na podstawie art. 41 ust 1 i 2 tej ustawy w zakresie w jakim regulamin oparty jest na przepisach ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014– 2020 oraz przepisach prawa wspólnotowego nakładających obowiązek stosowania zasady równości wnioskodawców w dostępie do pomocy oraz w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów, a także zasad przejrzystości i bezstronności. Autor skargi podkreślił, że Wnioskodawca Projektu A jest stowarzyszeniem, które zgodnie ze statutem może prowadzić działalność gospodarczą. Zakres działalności gospodarczej Skarżącego został określony w § 51 ust. 4 statutu. Zakres działalności A przewidzianej we wniosku o dofinansowanie projektu nr [...] jednakże nie obejmował przedmiotu działalności gospodarczej Skarżącego, a zatem obejmował ten zakres jego aktywności, który nie stanowi jego działalności gospodarczej, lecz działalność czysto stowarzyszeniową/społeczną, niezorientowaną na zysk. Zważywszy, że zakres przedmiotowy projektu nie obejmował działalności gospodarczej A, to uznał, że Skarżący nie jest Beneficjentem pomocy publicznej i pomocy de minimis. Zaakcentował także, że budżet projektu objętego wnioskiem o dofinansowanie został tak skonstruowany, że wszelkie wydatki, w tym również wkład własny ponosić miał Skarżący (Wnioskodawca). Partnerzy nie mieli ponosić wydatków ujętych w budżecie projektu, to Skarżący miał odpowiadać za finansowanie poszczególnych zadań Partnerów oraz za zapewnienie im wkładu własnego do projektu. Partnerzy ponosiliby odpowiedzialności za merytoryczną stronę projektu. Z tych względów w pierwotnej wersji wniosku o dofinansowanie (składanego za pośrednictwem platformy ePUAP), punkt B.13.1 wypełniono wyłącznie dla Wnioskodawcy (A), jako jedynego beneficjenta środków publicznych, który nie otrzymuje ani pomocy publicznej ani pomocy de minimis. Powtórzył, że IOK w pierwszych uwagach formalnych do wniosku, nakazała uzupełnić: a) pkt B13.1 wniosku o dofinansowanie projektu także w odniesieniu do pozostałych Partnerów projektu, w szczególności Partnera będącego organem prowadzącym Liceum Ogólnokształcące im. [...] Studium Przedsiębiorczości [...] jako placówki niepublicznej, a także b) pkt B13.1 a) poprzez odniesienie się do sytuacji wszystkich Partnerów, pomimo, iż żaden z Partnerów nie miał ponosić wydatków w budżecie, co wynikało wprost z wniosku Skarżącego o dofinansowanie. Skarżący zastosował się do zaleceń IOK, zgodnie z którymi w odniesieniu do Partnera będącego organem prowadzącym Liceum Ogólnokształcące im. [...] Studium Przedsiębiorczości [...] istniały przesłanki ku temu, by traktować jego działalność w zakresie kształcenia jako działalność gospodarczą, i uzupełnił wniosek o dofinansowanie zgodnie z tymi zaleceniami. Dlatego też w przesłanej IOK (także za pośrednictwem ePUAP) kolejnej wersji wniosku, zaznaczono odpowiedź, że projekt podlega pomocy de minimis, pomimo, że nadal Partner [...] – zgodnie z założeniami projektu – nie miał otrzymywać środków bezpośrednio ze źródeł publicznych. Skarżący podkreślił, że w dalszym ciągu tylko on miał otrzymywać dotacje, dokonywać zakupu sprzętu i WNiP oraz przekazywać go w nieodpłatne użytkowanie Partnerom tylko i wyłącznie na okres realizacji projektu i jego trwałości, bez możliwości ich komercyjnego wykorzystania. Jednak takie nieodpłatne użytkowanie mogło przysporzyć korzyści na warunkach korzystniejszych niż rynkowe dlatego też zaznaczono, że projekt podlega pomocy de minimis. Niestety – w jego ocenie – zakres wniosku o dofinansowanie (formularz wniosku), nie przewiduje sytuacji takiej, że Lider projektu ponosi wszystkie wydatki i wkład własny a Partnerzy realizują tylko zadania merytoryczne. Wskazał, że budżet projektu nie obejmuje wydatków objętych pomocą de minimis, mimo, że projekt podlega zasadom tej pomocy. Następnie zacytował § 4 rozporządzenia i art. 27 ust. 1 ustawy, wskazujący, że: 1. W zakresie, w jakim w ramach programów operacyjnych jest udzielana pomoc publiczna w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej lub pomoc de minimis, zastosowanie mają szczegółowe warunki i tryb udzielania pomocy. 2. Podmiotami udzielającymi pomocy, o której mowa w ust. 1, są instytucje zarządzające, instytucje pośredniczące, instytucje wdrażające lub beneficjenci, a także inne podmioty, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, z póżn. zm.). 3. Podmiotami udzielającymi pomocy mogą być również inne podmioty określone w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie ust. 4. 4. Właściwy minister, a w zakresie regionalnych programów operacyjnych oraz w zakresie programu EWT, dla którego instytucja zarządzająca została ustanowiona na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania pomocy, o której mowa w ust. 1, a także podmioty udzielające tej pomocy, uwzględniając konieczność zapewnienia zgodności tej pomocy z rynkiem wewnętrznym, efektywnego i skutecznego jej wykorzystania oraz przejrzystości jej udzielania, w przypadku gdy odrębne przepisy nie określają szczegółowego przeznaczenia, warunków lub trybu udzielania tej pomocy. Tymczasem – jak skonstatował – we wzorze umowy o dofinansowanie projektu w paragrafie 3 punkt 9 ujęto, że: "1. Beneficjent/partner projektu mogą udzielać w ramach realizowanego projektu pomocy publicznej lub pomocy de minimis przedsiębiorcy zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa unijnego i krajowego. Beneficjent zobowiązany jest do niezwłocznego pisemnego poinformowania IZ RPO WSL o udzielonej pomocy publicznej lub pomocy de minimis w ramach realizowanego projektu, będącego przedmiotem umowy". Tym samym – w opinii autora skargi – "istniały przesłanki faktyczne (partnerstwo w projekcie) oraz prawne podstawy ku temu, by Skarżący (Wnioskodawca), który sam – wedle założeń projektu – nie miał otrzymywać pomocy de minimis mógł jej udzielić innemu podmiotowi, jeśli zaistnieje taka pomoc. Zatem Urząd Marszałkowski Województwa [...] niesłusznie stwierdził, że projekt jest niezgodny z zasadami pomocy publicznej lub pomocy de minimis". Przeciwnie Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 19 marca 2015 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014–2020 przewiduje taką sytuację, w której to Beneficjent udziela pomocy de minimis innemu podmiotowi. Dlatego też – jego zdaniem – błędnie uznał Urząd Marszałkowski Województwa [...], iż wniosek Skarżącego o dofinansowanie projektu nr [...] pt. "Wdrożenie oprogramowania opierającego się na rozwiązaniach chmury, które pozwolą na wymianę zdigitalizowanych księgozbiorów pomiędzy sześcioma [...] szkołami" nie spełnia kryterium "Zgodności projektu z zasadami pomocy publicznej lub pomocy de minimis". Konsekwencją powyższego, było również naruszenie przez Urząd Marszałkowski Województwa [...] przepisu art. 33 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym w celu wspólnej realizacji projektu, w zakresie określonym przez instytucję zarządzającą krajowym programem operacyjnym albo instytucję zarządzającą regionalnym programem operacyjnym, może zostać utworzone partnerstwo przez podmioty wnoszące do projektu zasoby ludzkie, organizacyjne, techniczne lub finansowe, realizujące wspólnie projekt, zwany dalej "projektem partnerskim", na warunkach określonych w porozumieniu albo umowie o partnerstwie, bowiem uniemożliwia de facto Skarżącemu złożenie wniosku o dofinansowanie projektu wraz z Partnerami, którym – zgodnie zobowiązującymi przepisami – może on udzielać pomocy de minimis. Uzasadniając naruszenie z art. 37 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014–2020 – autor skargi – podał, że stosowana przez IOK procedura organizacji konkursu w kontekście wymagań dotyczących przygotowania i złożenia wniosku o dofinansowanie projektu narusza zasady przejrzystości, równości, bezstronności. Podkreślił, że konstrukcja projektu (ponoszenie wydatków tylko przez Lidera projektu przy jednoczesnej możliwości wystąpienia pomocy de minimis u jednego Partnera na zasadach otrzymania korzyści na warunkach lepszych niż rynkowe) dopuszczalna przepisami prawa i regulaminem konkursu napotkała zasadnicze trudności – niezależne od Skarżącego – spowodowane konstrukcją dostępnego wniosku o dofinansowanie projektu, a następnie zaleceniami IOK dotyczącymi uzupełnienia wniosku. W jego ocenie także formularz wniosku o dofinansowanie nie był dostosowany do przyjętej przez Skarżącego i jego Partnerów, zgodnej z prawem i regulaminem konkursu, konstrukcji projektu, i sytuacja ta wygenerowała szereg problemów związanych z zaznaczaniem odpowiednich pól we wniosku. Okoliczności te spowodowały, iż zalecenia IOK okazały się również problematyczne. Skarżący każdorazowo stosował się do uwag IOK poprawiając punktu B13 1 i B13, które jednakowoż niesłusznie nakazała odnieść się przy uzupełnianiu punktów B.13.1 do wszystkich Partnerów Projektu, gdyż nie otrzymują oni żadnego dofinansowania, a Budżet projektu obejmował tylko wydatki Lidera. Zalecenia IOK, przy istniejącej konstrukcji wniosku wskazywały na konieczność wypełnienia punktów B.13.2 i B.13.1 bez odniesień do Partnerów i traktować projekt jako projekt bez pomocy publicznej i de minimis. Stosując się do tych zalecen IOK Skarżący nie mógł właściwie wypełnić wniosku o dofinansowanie projektu w odniesieniu do punktów dotyczących pomocy de minimis, bowiem: po pierwsze – odnośnie pkt B.13.2 Wielkość przedsiębiorstwa – Skarżący nie mógł pozostawić pola pustego, natomiast on sam otrzymując dotację na działalność społeczną (nie stanowiącą działalności gospodarczej) nie działa w charakterze przedsiębiorcy i nie otrzymuje pomocy de minimis. Dlatego – jak podał – Skarżący zaznaczył pozycję inne przedsiębiorstwo, gdyż nie mógł pozostawić pola pustego; po drugie – odnośnie pkt. G.2.2, jak wskazano powyżej, Wnioskodawca nie mógł zaznaczyć, że któryś wydatek jest objęty pomocą de minimis, gdyż A, który jako jedyny otrzymuje dotację nie jest nią objęty. W związku z tym nie jest błędem to, że w tabeli D2 wskazano, ze wartość pomocy de minimis to "0" – gdyż faktycznie Liderowi nie zostanie ona udzielona. Skarżący nie zgodził się z oceną negatywną kryterium i wskazał, że: a) procedura składania i przeprowadzenia oceny wniosków składanych za pomocą systemu ePUAP, który nie przewiduje (zgodnej z przepisami i regulaminem programu) konstrukcji opisanego wyżej partnerstwa przyjętego przez Skarżącego i jego Partnerów, b) ograniczenia konstrukcyjne formularza wniosku czyniące problematycznym uzupełnienie tego wniosku zgodnie z zaleceniami IOK, a następnie c) przerzucanie na Skarżącego ryzyka i odpowiedzialność za ograniczenia formularza wniosku i za stosowanie się do zaleceń IOK, jest niezgodne z zasadą przejrzystości, bezstronności i równości wnioskodawców. Konkludując autor skargi podał, że nie zgadza się z oceną negatywną jego wniosku. Odpowiadając na skargę Zarząd podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu i stwierdził, że jest ona nieuzasadniona oraz nie zawiera żadnych argumentów, które podważałyby jego merytoryczną prawidłowość. Powtórzył przy tym zasadnicze motywy zwarte w objętej skargą informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm., dalej: Ppsa) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Stosownie do art. 134 § 1 Ppsa sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Powyższe oznacza, że Sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze. Przeprowadzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach kontrola legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalając istotny dla sprawy stan faktyczny Sąd stwierdza, że – co do meritum – nie jest on sporny i został nakreślony powyżej przy omawianiu stanowiska Zarządu, jak i strony skarżącej. W ocenie Sądu nie ma zatem konieczności jego powielania w tej części uzasadnienia. Sąd przyjmuje w pełni ustalenia i motywy Zarządu. W pierwszej kolejności, przechodząc do rozpoznania skargi, wskazać należy, że art. 98 ust. 1 rozporządzenia Rady nr 1083/2006, państwa członkowskie w pierwszej kolejności ponoszą odpowiedzialność za śledzenie nieprawidłowości, działając na podstawie dowodów świadczących o wszelkich większych zmianach mających wpływ na charakter lub warunki realizacji lub kontroli operacji, lub programów operacyjnych oraz dokonując wymaganych korekt finansowych. Zgodnie zaś z ust. 2 państwo członkowskie dokonuje korekt finansowych wymaganych w związku z pojedynczymi lub systemowymi nieprawidłowościami stwierdzonymi w operacjach lub programach operacyjnych. Korekty dokonywane przez państwo członkowskie polegają na anulowaniu całości lub części wkładu publicznego w ramach programu operacyjnego. Państwo członkowskie bierze pod uwagę charakter i wagę nieprawidłowości oraz straty finansowe poniesione przez fundusze. Zgodnie z art. 2 pkt 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 dla jego celów terminowi "operacja" nadano znaczenie: projekt lub grupa projektów wybranych przez instytucję zarządzającą danym programem operacyjnym lub na jej odpowiedzialność, zgodnie z kryteriami ustanowionymi przez komitet monitorujący, i realizowanych przez jednego lub więcej beneficjentów, pozwalające na osiągnięcie celów osi priorytetowej, do której odnosi się ta operacja. Następnie zawarte w art. 2 pkt 7 cyt. rozporządzenia pojęcie "nieprawidłowość" oznacza jakiekolwiek naruszenie przepisu prawa wspólnotowego wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego, które powoduje lub mogłoby spowodować szkodę w budżecie ogólnym Unii Europejskiej w drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku z budżetu ogólnego. Dlatego tak istotna jest ocena formalna wniosku. Podkreślenia wymaga, iż Komisja Europejska, jak również TSUE przyjmują szeroką wykładnię przesłanki naruszenia prawa wspólnotowego, obejmującą zarówno naruszenie prawa unijnego, jak i prawa krajowego. Oznacza to, iż do popełnienia nieprawidłowości, w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia nr 1083/2006 dochodzi również wtedy, gdy naruszony został przepis krajowy ustanawiający wymogi związane z wydatkowaniem środków finansowych z budżetu Unii, przyjęty w obszarach nieuregulowanych prawem unijnym lub ustanawiający wymogi bardziej rygorystyczne od tych, które wynikają z przepisów prawa Unii. Zatem należy uznać, iż wykrycie naruszenia prawa Unii Europejskiej, czy też prawa krajowego i uznanie go za nieprawidłowość, w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia nr 1083/2006, skutkuje powstaniem obowiązków ustanowionych prawem unijnym, w tym obowiązku odzyskania przez państwo członkowskie kwot wydatkowanych nieprawidłowo, nałożenia korekty finansowej (art. 98) itd. Należy przy tym zauważyć, iż przepisy prawa unijnego nie określają jednoznacznie podmiotu, który zobowiązany jest do ustalania, czy określony czyn spełnia przesłanki nieprawidłowości. Pomoc w ustaleniu tego podmiotu znaleźć można w definicji wstępnego ustalenia administracyjnego lub sądowego zawartej w art. 27 lit. b sektorowego rozporządzenia 1828/06, który przewiduje, że wstępnego zakwalifikowania czynu jako nieprawidłowości dokonuje właściwy organ administracyjny lub sąd państwa członkowskiego, w postaci pisemnej oceny. Przyjąć zatem można, że wstępnej kwalifikacji prawnej czynu jako nieprawidłowości dokonuje organ krajowy, który stwierdził, że istnieją podstawy dla podejrzenia popełnienia nieprawidłowości, natomiast ostatecznej kwalifikacji tego czynu dokonuje organ, który orzeka odnośnie do skutków wykrycia nieprawidłowości, np. podejmując rozstrzygnięcie zobowiązujące do zwrotu kwot wydatkowych nieprawidłowo (por. Łacny Justyna: Ochrona interesów finansowych Unii Europejskiej w dziedzinie polityki spójności, Oficyna 2010, rozdział 3.1 teza 5). W tym miejscu tylko dla podkreślenia zadań i obowiązków Zarządu wskazania wymaga, że krajowym porządku prawnym zasady prowadzenia polityki rozwoju, podmioty prowadzące tę politykę oraz tryb współpracy między nimi, określone zostały w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn. Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), dalej "u.z.p.p.r.". Zgodnie z art. 25 pkt 1 w zw. z art. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. za przygotowanie i prawidłową realizację programu operacyjnego odpowiada instytucja zarządzająca, którą w przypadku programu regionalnego jest zarząd województwa. Do zadań instytucji zarządzającej należy między innymi (art. 26 ust. 1): a) zawieranie z beneficjentami umów o dofinansowanie projektu lub podejmowanie decyzji, o której mowa w art. 28 ust. 2; b) określenie kryteriów kwalifikowalności wydatków objętych dofinansowaniem w ramach programu operacyjnego; c) określenie poziomu dofinansowania projektu, jako procentu wydatków objętych dofinansowaniem; d) określenie systemu realizacji programu operacyjnego; e) zarządzanie środkami finansowymi przeznaczonymi na realizację programu operacyjnego, pochodzącymi z budżetu państwa, budżetu województwa lub ze źródeł zagranicznych; f) dokonywanie płatności ze środków programu operacyjnego na rzecz beneficjentów; g) prowadzenie kontroli realizacji programu operacyjnego, w tym kontroli realizacji poszczególnych dofinansowanych projektów; h) odzyskiwanie kwot podlegających zwrotowi, w tym wydawanie decyzji o zwrocie środków przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań, o której mowa w przepisach o finansach publicznych; i) ustalanie i nakładanie korekt finansowych, o których mowa w art. 98 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999. Powtórzenia – z uwagi na zarzuty skargi – wymaga także, że Komisja Europejska jak również TSUE przyjmują szeroką wykładnię przesłanki naruszenia prawa wspólnotowego, obejmującą zarówno naruszenie prawa unijnego, jak i prawa krajowego. Przyjęcie takiej rozszerzającej wykładni naruszenia prawa oznacza, iż do popełnienia nieprawidłowości, w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 dochodzi również wtedy gdy naruszony został przepis krajowy ustanawiający wymogi związane z wydatkowaniem środków finansowych budżetu Unii, przyjęty w obszarach nieuregulowanych prawem unijnym lub ustanawiający wymogi bardziej rygorystyczne od tych, które wynikają z przepisów prawa Unii. Analiza przepisów prawa Unii prowadzi do jednoznacznego wniosku, iż wykrycie naruszenia czy to tego prawa, czy też prawa krajowego i uznanie go za nieprawidłowość, w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006, prowadzi do powstania obowiązków ustanowionych prawem unijnym, a wiążących się z wykryciem nieprawidłowości, w tym obowiązku odzyskania przez państwo członkowskie kwot wydatkowanych nieprawidłowo, nałożenia korekty finansowej (art. 98 tego rozporządzenia). Zgodnie z art. 27 lit. b) sektorowego rozporządzenia 1828/06 wstępnego zakwalifikowania czynu jako "nieprawidłowości" dokonuje właściwy organ administracyjny lub sąd państwa członkowskiego, w postaci pisemnej oceny. Wstępnej kwalifikacji prawnej czynu jako nieprawidłowości dokonuje organ krajowy, który zasadnie stwierdził, że ocena zgodności projektu z kwestionowanymi kryteriami została przeprowadzona w sposób właściwy, a projekt nie spełnia zakwestionowanych kryteriów, co szczegółowo uzasadnił w objętej skargą informacji. Nie może budzić wątpliwości, że w celu identyfikacji pomocy publicznej występującej w projekcie, służy ocena pkt B.13. wniosku, tj. Pomoc publiczna w projekcie. Na tę ocenę wpływ ma tzw. test pomocy publicznej (pkt B.13.1.). Zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku wynik testu uznaje się za negatywny w przypadku udzielenia co najmniej 1 negatywnej odpowiedzi. Taka sytuacja – jak zasadnie uznała instytucja zarządzająca – zachodzi w przedmiotowym projekcie. Poza sporem jest de facto, że Wnioskodawca, w ostatecznej wersji wniosku złożonej w dniu 1 lutego 2016 r., udzielił negatywnej odpowiedzi na pytanie: Czy w efekcie tego transferu występuje lub może wystąpić zakłócenie konkurencji?, a także Czy transfer wpływa na wymianę handlową między krajami członkowskimi?). Kolejną kwestią, na co także zasadnie wskazał Zarząd – konieczną do określenia przez Wnioskodawcę we wniosku jest wskazanie zakresu pomocy publicznej i/lub de minimis (pkt B.13.2.). W związku z tym, iż – jak to wskazał Wnioskodawca we wniosku – projekt podlega zasadom pomocy de minimis, zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku, był on zobowiązany do uzupełnienia pola podstawy prawnej i do umotywowania objęcia danego wsparcia regułami tej pomocy, wskazując m.in. odbiorców pomocy, wielkość przedsiębiorstw objętych wsparciem – i to innych niż wnioskodawca. Rozmyślnie przy tym strona skarżąca wywodzi, że na potrzeby objętego skargą wniosku o dofinansowanie nie jest przedsiębiorcą. Podmiotem tym jest się w sytuacji wypełnienia norm wskazanych przez prawodawcę unijnego niezależne od charakteru czy rodzaju wnioskowanej przez przedsiębiorcę pomocy. Przyjęcie stanowiska prezentowanego przez Wnioskodawcę mogłoby prowadzić do nadużyć i nadinterpretacji, a definicja legalna straciłaby swój walor i moc prawną w sposób nieuprawniony, Wnioskodawca w złożonym proteście uzasadnia wybór tym, że nie jest przedsiębiorstwem i nie prowadzi działalności gospodarczej na zysk. W miejscu tym, należy przywołać definicję przedsiębiorstwa, o której mowa w Załączniku nr I do Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Tekst mający znaczenie dla EOG). Zgodnie z definicją, za przedsiębiorstwo uważa się podmiot prowadzący działalność gospodarczą bez względu na jego formę prawną. Zalicza się tu w szczególności osoby prowadzące działalność na własny rachunek oraz firmy rodzinne zajmujące się rzemiosłem lub inną działalnością, a także spółki lub stowarzyszenia prowadzące regularną działalność gospodarczą. Ze Statutu Stowarzyszenia A (tekst jedn. Statutu na dzień 28 marca 2015 r.) załączonego do dokumentacji aplikacyjnej wynika, że jednym ze źródeł powstania majątku Stowarzyszenia są wpływy z działalności statutowej, w szczególności z działalności gospodarczej (§ 51 pkt 1), czemu notabene strona skarżąca nie zaprzecza. Ponadto, w Statucie wymieniony jest przedmiot działalności gospodarczej (§51 pkt 2), a także znajduje się w nim informacja dotycząca tego, że Stowarzyszenie może tworzyć spółki i fundacje oraz przystępować do już istniejących i korzystać z osiąganych dochodów na cele statutowe (§ 52). Wnioskodawcę zgodnie z przytoczoną definicją, należy traktować jako przedsiębiorstwo. Tym samym zobowiązany był do określenia statusu przedsiębiorstwa, zgodnie z regulacjami zawartymi w Rozporządzeniu Komisji (UE) nr 651/2014, czego nie uczynił, a co mylnie – jakby z zagubieniem idei definicji i jej treści – nadinterpretował. Nadto skoro § 4 ust. 2 rozporządzenia de minimis przewiduje możliwość udzielenia pomocy przez Beneficjenta, jeżeli możliwość jej udzielenia przewiduje umowa o dofinansowanie projektu, to okoliczność ta wymaga wykazania już we wniosku. Wzór umowy o dofinansowanie projektu w § 3 pkt 9 wskazuje na możliwość udzielania w ramach realizowanego projektu pomocy publicznej lub pomocy de minimis przedsiębiorcy zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa unijnego i krajowego. W przypadku gdy w ramach kosztów kwalifikowalnych projektu partner otrzymuje dofinansowanie na wydatki objęte zasadami pomocy publicznej to podstawa udzielenia pomocy i kwota pomocy została określona w załączniku nr 4 do umowy (na podstawie § 3 pkt 8). Wzór umowy o dofinansowanie projektu stanowi integralną część Regulaminu konkursu. Zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosków, jeżeli w projekcie występuje pomoc de minimis, to należy wybrać i wskazać właściwą odpowiedź z zaproponowanej listy. W polu należy wybrać rodzaj pomocy publicznej lub pomocy de minimis, w zależności od tego, jaką pomocą objęty będzie dany wydatek. Na zaproponowanej liście znajdą się te rodzaje pomocy publicznej, które zostały wybrane w pkt B.13.2. wniosku o dofinansowanie i/lub pomoc de minimis, w związku z zaznaczeniem opcji "Tak" przy pytaniach: Czy projekt podlega zasadom pomocy publicznej? i/lub Czy projekt podlega zasadom pomocy de minimis? W ramach zadania nr 1, które obejmuje pozycje kosztów kwalifikowanych budżetu projektu przewidzianego dla partnera projektu, tj. Studium Przedsiębiorczości [...] (tj. zakup środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych oraz usług informatycznych) – Wnioskodawca nie wskazał, że w ramach kosztów tego zadania występuje pomoc de minimis (wybór opcji "nie dotyczy"). W tym miejscu dla przypomnienia powtórzenia wymaga, że w pkt B.13.2. wniosku, skarżący zaznaczył, że projekt podlega zasadom de minimis. Podając przy tym, że projekt podlega częściowo pomocy de minimis w kontekście partnera projektu, tj. Studium Przedsiębiorczości [...]. Dlatego też, mając to na uwadze zasadnie uznał Zarząd, że informacje zawarte w: punktach B.13.2. i C.2.2., wniosku nie są z sobą spójne. Wnioskodawca nie uzupełnił we właściwy sposób pól dotyczących pomocy publicznej/pomocy de minimis w kosztach kwalifikowanych określonych dla zadania nr 1. Jak wskazała strona skarżąca pomocą tą zostaną objęte wydatki przewidziane w ramach budżetu określonego dla Studium Przedsiębiorczości [...]. Zatem brak właściwego uzupełnienia pozycji dotyczącej pomocy publicznej/pomocy de minimis wpłynął – albowiem nie mogło być inaczej – na niewłaściwe sformułowanie montażu finansowego (pkt D.2. wniosku), który wylicza się automatycznie na podstawie danych podanych w pkt C.2., jak również wpłynął na powstanie kolejnej niespójności pomiędzy punktami wniosku (pomiędzy pkt B.13.2., a D.2.). Jak właściwie stwierdził Zarząd w pkt B.13.2. wniosku, w miejscu dotyczącym wskazania czy projekt podlega zasadom pomocy de minimis, Wnioskodawca mógł wskazać inne, znaczące z punktu widzenia rodzaju pomocy publicznej informacje. Podsumowując Sąd podziela stanowisko Zarządu, że wniosek zgodnie z kryterium nr 12 - Zgodność projektu z zasadami pomocy publicznej lub pomocy de minimis IZ RPO WSL weryfikuje, czy wnioskodawca dokonał właściwej analizy projektu pod kątem przesłanek wynikających z art. 107 TFUE oraz czy projekt spełnia kryteria wynikające z właściwego programu pomocowego, w tym zasady dotyczące kwalifikowalności wydatków. Skarżący w sposób niewłaściwy interpretuje kwestię wypełnienia punktu C.2.2. wniosku, uznając, że skoro budżet projektu obejmuje jedynie jego wydatki, a nie otrzymuje on pomocy publicznej, to powinien wydatki te oznaczyć jako nieobjęte pomocą publiczną. Wskazanie wydatków związanych z udzielaniem pomocy de minimis na rzecz partnera projektu ([...]), jako wydatków nieobjętych pomocą stanowiło zatem uzasadnienie stwierdzenia przez IZ, że wniosek nie spełnił kryterium formalnego nr 12. Należy przy tym wskazać na niekonsekwencję strony skarżącej i przypomnieć, iż w wezwaniu do ponownego uzupełnienia wniosku (pismo z dnia 12 stycznia 2016 r.) IZ RPO WSL odnosząc się do kryterium formalnego nr 12 wskazała m.in., iż wydaje się, że organ prowadzący Studium Przedsiębiorczości [...] powinien ubiegać się o pomoc de minimis, tym bardziej, że ogólna kwota dofinansowania dla tego partnera, zgodnie z pkt. C.2.5 wynosi 172 332,90 zł, a zatem mieści się w limicie pomocy de minimis. W tym kontekście – jak uznała – należałoby również dokonać korekty pozostałych części dokumentacji aplikacyjnej w zakresie wynikającym z objęcia części projektu pomocą de minimis, w szczególności, zgodnie z Instrukcją, konieczne było dołączenie dodatkowych załączników tak Oświadczenia wnioskodawcy/partnera dotyczące pomocy de minimis, jak i formularza informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis. W związku z tym wniosła "o korektę wniosku wraz z załącznikami poprzez dostosowanie go do wymogów wynikających z objęcia części projektu pomocą de minimis ". Sąd za niesłuszny uznaje także zarzut naruszenia art. 33 ustawy wdrożeniowej, bowiem nie ograniczono wnioskodawcy w jego prawie konstruowania partnerstwa, a jedynie uznano, że w przypadku udzielania przez wnioskodawcę pomocy de minimis parterowi projektu fakt ten winien być ujawniony we wniosku o dofinansowanie. Niezasadny jest także zarzut naruszenia art. 37 ustawy wdrożeniowej, bowiem w trakcie oceny wniosku IZ weryfikowała jego treść zgodnie z ustalonymi w konkursie zasadami, w tym Instrukcją, prawidłowo pouczyła wnioskodawcę o potrzebie dokonania odpowiednich korekt, a stosowany przy naborze wniosków system, w tym elektroniczny formularz, pozwalał na złożenie wniosku zgodnie z intencją wnioskodawcy, tj. wniosku dotyczącego projektu, w którym pomoc de minimis jest udzielana przez wnioskodawcę na rzecz partnera projektu. Mając powyższe na uwadze skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić na podstawie 151 Ppsa.