IV SA/Gl 329/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Beata Kalaga - Gajewska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2005 r. przy udziale Stowarzyszenia A na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. na decyzję Śląskiego Kuratora Oświaty w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Ś. Kurator Oświaty w K. uchylił decyzję Burmistrza W. z dnia [...]r. nr [...], odmawiającą dokonania wpisu Niepublicznego Przedszkola w K. M. do ewidencji szkół i placówek niepublicznych, jednocześnie zobowiązując go do dokonania wpisu tej placówki do prowadzonej przez siebie ewidencji. W dniu [...]r. Burmistrz W. wniósł skargę na tą decyzję domagając się jej uchylenia w całości. Charakterystyczną cechą postępowania sądowoadministracyjnego jest jego kontradyktoryjny charakter. Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) sąd administracyjny wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot i struktura tego postępowania ukształtowana jest jako spór prowadzony przed niezawisłym sądem przez dwa podmioty – skarżącego (żądającego udzielenia ochrony prawnej) i organ administracji publicznej, którego działanie lub zaniechanie stało się przyczyną zgłoszenia tego żądania. Ponadto w oparciu o art. 50 § 2 tej ustawy uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Zatem postępowanie sądowoadministracyjne może być uruchomione tylko z inicjatywy podmiotu pozostającego poza systemem organów, których działalność ma podlegać kontroli przez sąd administracyjny. Nie może zatem być uruchomione przez organ administracji publicznej, którego działalność ma być przedmiotem oceny z punktu widzenia zgodności z prawem, ani też przez żaden inny organ pozostający w strukturze tej administracji. Inaczej mówiąc brak jest podstaw do przyznania organowi administracyjnemu orzekającemu w danej sprawie podwójnych uprawnień: z jednej strony - uprawnienia do władczego podejmowania rozstrzygnięć, a z drugiej strony - uprawnienia do bycia stroną, która poprzez skargę do sądu administracyjnego kwestionuje rozstrzygnięcie organu odwoławczego. W tym zakresie sąd w pełni podziela utrwalone w tym zakresie orzecznictwo sądów administracyjnych, jak i Sądu Najwyższego powołane w doręczonym, już wcześniej, stronom niniejszego postępowania postanowieniu tut. Sądu z dnia 27 kwietnia 2005 r. o sygn. akt IV SA/Gl 266/05 w przedmiocie wpisu do ewidencji szkół i placówek niepublicznych Niepublicznego Gimnazjum w K. M. W przedmiotowej sprawie skargę do sądu administracyjnego wniósł organ administracyjny rozstrzygający sprawę w I instancji, któremu żaden przepis prawa nie przyznaje uprawnienia do zaskarżenia decyzji organu II instancji. Dlatego na podstawie już powołanych wcześniej przepisów podmiotom pozostającym w strukturze organów administracji publicznej nie przysługuje prawo żądania we własnym imieniu przeprowadzenia sądowej kontroli wydanych przez siebie orzeczeń. W tym stanie rzeczy wniesioną przez B. W. skargę należało uznać za niedopuszczalną i na podstawie 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 50 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji.