IV SA/Gl 336/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz - Kunicka, , , po rozpoznaniu w dniu 15 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. W piśmie z dnia 15 marca 2012 r. Z.K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o przyznanie prawa pomocy, w zakresie ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wskazał, że jest osobą niepełnosprawną. W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżący został wezwany do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie wniosku na urzędowym formularzu "PPF". W piśmie, które w dniu 4 lipca 2012 r. wpłynęło do biura podawczego sądu, skarżący przedłożył wyżej wymieniony wniosek na urzędowym formularzu. Następnie zarządzeniem z dnia 9 lipca 2012 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał skarżącego do udokumentowania dochodu uzyskiwanego przez niego oraz osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym poprzez nadesłanie dowodu wypłaty renty inwalidzkiej za ostatni miesiąc, ewentualnie kopii decyzji organu rentowego ustalającej aktualną wysokość renty, oraz kopii decyzji o przyznaniu jego małżonce zasiłku pielęgnacyjnego i o przyznaniu córkom zasiłków rodzinnych, a także o wskazanie miesięcznej wysokości kosztów utrzymania oraz o nadesłanie stosownych faktur VAT, paragonów i dowodów wpłaty – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania – pod rygorem uznania, że brak jest przesłanek przyznania prawa pomocy. Powyższe wezwanie zostało uznane za doręczone w dniu 1 sierpnia 2012 r. Jednakże termin jego wykonania upłynął bezskutecznie. W konsekwencji - postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2012 r. Referendarz w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy wskazując, że nie została spełniona przesłanka z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. W sprzeciwie od powyższego postanowienia skarżący przedstawił swoją sytuację materialną i zdrowotną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnego (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na wstępie podkreślenia wymagało, iż zgodnie z art. 243 § 1 P.p.s.a. stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Według art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Natomiast na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ponadto zgodnie z art. 244 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W przedmiotowej sprawie, wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy dotyczył ustanowienia adwokata. Z uwagi na wniesienie sprzeciwu od postanowienia Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 sierpnia 2012 r., wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy podlegał ponownemu rozpoznaniu. Zgodnie z cytowanym wyżej art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., skarżącego obciążał ciężar wykazania, że występują okoliczności uzasadniające uwzględnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Natomiast w przedmiotowej sprawie – pomimo wezwania zarządzeniem Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 lipca 2012 r. - skarżący nie przedstawił dowodu wypłaty renty inwalidzkiej za ostatni miesiąc, ewentualnie kopii decyzji organu rentowego ustalającej aktualną wysokość renty, oraz kopii decyzji o przyznaniu jego małżonce zasiłku pielęgnacyjnego i o przyznaniu córkom zasiłków rodzinnych, a także nie wskazał miesięcznej wysokości kosztów utrzymania gospodarstwa domowego, nie przedłożył faktur VAT, paragonów i dowodów wpłaty dokumentujących wysokość tych kosztów. Wobec tego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.