IV SA/Gl 338/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 25 lutego 2013 r. A. D. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...][...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] nr [...] w sprawie uchylenia w całości decyzji nr [...] z dnia [...] przyznającej świadczenie pielęgnacyjne w związku z opieką nad C. S. oraz jednocześnie odmawiającą świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad C. S. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie wskazane zostały jednak okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku, dlatego pismem z dnia 22 kwietnia 2013 r. skarżąca wezwana została przez tutejszy Sąd do jego uzupełnienia poprzez wskazanie okoliczności, z których będzie wynikać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a także uprawdopodobnienie tych okoliczności w postaci dokumentów źródłowych. W odpowiedzi na wezwanie z dnia 15 maja 2013 r. skarżąca oświadczyła, że wykonanie decyzji pozbawi ją środków do życia, a skutki jej będą nieodwracalne. A. D. wskazała, że posiada zobowiązania finansowe w wysokości 2 900 zł i nie jest w stanie podjąć nowych. Ponadto poinformowała, że od września br. jej dziecko zacznie uczęszczać do prywatnego przedszkola, w związku z czym jej wydatki jeszcze wzrosną. Do pisma skarżąca dołączyła odpis skrócony aktu urodzenia jej syna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z przedstawioną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Zastosowanie wstrzymania wykonania skarżonego aktu może zatem nastąpić jedynie wówczas, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności procesowej. Sąd wydając orzeczenie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winien oprzeć swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy w zakresie zbadania zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania. Konieczność natomiast uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. To na nim ciąży obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą ocenić, czy w danej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie nie można się dopatrzeć ewentualnych zagrożeń uzasadniających dopuszczalność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślić bowiem należy, że zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony został pogląd zgodnie z którym przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Natomiast przez wykonanie decyzji administracyjnej należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danej decyzji czy akcie. Nie każda więc decyzja, czy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich zawartego, nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy w zasadzie aktów zobowiązujących lub ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje uprawnienie lub mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2009 r., sygn. akt II OZ 782/09). W niniejszej sprawie skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji utrzymującej w mocy decyzję uchylającą prawo do uprzednio przyznanego świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad C. S. oraz odmawiającą świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad C. S. Decyzja ta została już wykonana (świadczenia zostały już pobrane), a zatem postępowanie w przedmiocie jej zmiany poprzez uchylenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego nie posiada przymiotu wykonalności. Organ mocą skarżonej decyzji nie nakłada na skarżącą obowiązku zwrotu tychże świadczeń. Strona tego postępowania nie nabyła więc na jej mocy żadnych uprawnień, nie są również nakładane na nią żadne obowiązki zatem ewentualne wstrzymanie jej wykonania nie wywołałoby żadnego skutku. Wobec powyższego nie można stwierdzić zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu z art. 61 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.