IV SA/Gl 341/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Sędzia WSA Stanisław Nitecki Protokolant Sekretarz sądowy Magdalena Kurpis po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2008 r. sprawy ze skargi B.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę. Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...]r. nr [...], na podstawie art. 3 ust. 3, art. 8 ust. 1, art. 39 oraz art. 106 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 r. (Dz. U. z 2004 r., nr 64 poz. 593 z późn. zm) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego, odmówił B.G. zasiłku celowego na dofinansowanie utrzymania syna M. w zakresie pomocy żywnościowej. W uzasadnieniu wskazano, iż syn strony jest [...] i przebywa na stałe w Zakładzie A w G. W związku z tym jego wszelkie potrzeby bytowe związane z wyżywieniem są zaspokajane i nie ma podstaw do przyznania wnioskowanego zasiłku. W odwołaniu od powyższej decyzji strona wyraziła swoje niezadowolenie z zapadłego rozstrzygnięcia. Wskazała, iż M.G. przebywa w zakładzie od [...] roku życia, a strona odwiedza go raz w tygodniu w trosce o jego bezpieczeństwo, dożywia go i pozostawia mu niezbędną żywność. M.G. będąc w zakładzie przeszedł [...] i dlatego jej zdaniem aby więcej nie chorował potrzebuje odpowiedniego jedzenia. Jednakże ze względu na brak pieniędzy zmusił stronę do zwrócenia się o pomocy do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Do odwołania załączono kserokopię karty informacyjnej leczenia szpitalnego syna w okresie od [...]r. do [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z [...]r. nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Organ II instancji podniósł, iż zakład opiekuńczo – leczniczy jest jednym z rodzajów domów pomocy społecznej, do którego kierowane są osoby wymagające wzmożonej opieki medycznej. Wydatki związane z zapewnieniem całodobowej opieki mieszkańcom oraz zaspokojeniem ich niezbędnych potrzeb bytowych i społecznych w całości pokrywa dom pomocy społecznej. W związku z tym nie istnieje potrzeba udzielenia stronie pomocy na zakup żywności dla syna M. przebywającego w Zakładzie A w G. Zdaniem organu, jeśli strona uważa, że syn wymaga dodatkowego dożywiania, to może to czynić wyłącznie z własnych środków. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego B.G. wniosła o zmianę decyzji organu drugiej instancji poprzez przyznanie jej zasiłku na dożywianie syna. W uzasadnieniu skarżąca przyznała, iż jej syn przebywa wprawdzie w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, jednak jest tam źle odżywiany i również z uwagi na przebytą [...] wymaga lepszego jedzenia. Trudna sytuacja materialna strony nie pozwala natomiast na dalszy zakup żywności dla syna i z tego powodu zwróciła się ona z wnioskiem o uzyskanie na ten cel zasiłku z pomocy społecznej. Według skarżącej odmowa przyznania jej pomocy narazi jej syna na stres i powrót choroby. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu swojego wniosku raz jeszcze powtórzył argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji oraz podkreślił, że decyzja organu I instancji jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa materialnego i procesowego. Skarżąca w piśmie z [...]r. podtrzymała swoje stanowisko i wniosła o uznanie jej żądania o przyznanie zasiłku celowego za słuszny. Na rozprawie w dniu 19 listopada 2008 r. skarżąca nadto wyjaśniła, że była opiekunem prawnym syna do [...]r. Natomiast syn od [...] roku życia przebywa poza domem w różnych ośrodkach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna i podlega oddaleniu. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia, inne akty i czynności organów administracji publicznej. W ramach tej kontroli sąd bada przede wszystkim czy kwestionowane rozstrzygnięcia administracyjne nie uchybiają przepisom prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz przepisom prawa procesowego w stopniu dającym podstawę do wznowienia postępowania lub mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądy badają również czy zaskarżone akty nie są dotknięte kwalifikowaną wadą prawną skutkującą ich nieważnością. Zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, ani procesowego. W przeprowadzonym postępowaniu wyjaśnione zostały wszystkie istotne okoliczności sprawy a wydane rozstrzygnięcia są zgodne z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Odnosząc się w tych warunkach do meritum sprawy należy uznać za trafne ustalenie organów administracyjnych, że skarżącej nie przysługuje zasiłek celowy przewidziany w art. 39 ustawy o pomocy społecznej, ze względu na brak potrzeby udzielenia stronie pomocy na zakup żywności dla syna M.G. Słusznie przyjęto, iż stosownie do art. 3 ust 1 ustawy o pomocy społecznej, pomoc społeczna może wspierać osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka. W tym miejscu należy podkreślić, iż M.G. jest osobą [...], od [...] roku życia przebywającą w różnych zakładach opiekuńczo – leczniczych. Obecnie przebywa w Zakładzie A w G. gdzie ma zapewnioną stałą opiekę. Skarżąca odwiedza syna raz w tygodniu w trosce o jego zdrowie, dożywia go i pozostawia mu jedzenie. W związku z powyższym, mając na uwadze ustalony w sprawie stan faktyczny, nie ma podstaw prawnych do uwzględnienia żądania skarżącej o przyznanie jej zasiłku celowego na dożywiane syna. Należy podkreślić, iż wszelkie potrzeby bytowe, w tym żywieniowe i zdrowotne oraz społeczne jej syna zapewnia w całości zakład opiekuńczo – leczniczy. Obowiązek zakładu zapewnienia opieki w tym zakresie wynika wprost z uregulowania art. 58 ustawy o pomocy społecznej. Nadto, co jest również samodzielną podstawą do oddalenia skargi, skarżąca nie stanowi z synem rodziny, gdyż wspólnie z nim nie zamieszkuje i nie gospodaruje. Jak stanowi art. 6 pkt 14 ustawy za rodzinę można uważać jedynie osoby spokrewnione lub niespokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie zamieszkujące i gospodarujące. Co więcej, jak wskazała skarżąca na rozprawie 19 listopada 2008 r., od [...] r. nie jest jego opiekunem prawym, a więc nie może także występować o świadczenie z pomocy społecznej w charakterze przedstawiciela ustawowego. Wbrew twierdzeniom skarżącej organ zasadnie wskazał, że jeżeli chce ona zapewnić synowi dodatkowe odżywianie, to winna to czynić z własnych środków. Pomoc społeczna ma na celu wyłącznie zapewnienia niezbędnych bytowych potrzeb, a w przedmiotowej sprawie winne one być w całości zaspokajane przez Zakład A w G. Dalsze zarzuty B.G. odnoszące się do złej sytuacji bytowej panującej w zakładzie opiekuńczo – leczniczym nie mogły mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia, bowiem okoliczności te wykraczają poza kognicję sądu administracyjnego. Wszelkie nieprawidłowości związane z funkcjonowaniem zakładu opiekuńczo – leczniczemu należy zgłaszać jednostce pełniącej nad nią bezpośredni nadzór i kontrolę. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że skarga pozbawiona jest uzasadnionych podstaw i na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.