IV SA/Gl 342/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę L. B. pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji tegoż organu z dnia [...] nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na zaskarżenie decyzji w odniesieniu do której nie wyczerpano środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej jako P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie przy tym z §2 wskazanego przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wydana na postawie art. 158 § 1 i art. 157 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, odmawiająca stwierdzenia nieważności wcześniejszej decyzji tego organu z dnia [...] nr [...]. Tym samym nie ulega wątpliwości, że Kolegium działając w trybie nadzwyczajnym rozstrzygało wskazaną sprawę jako organ I instancji, a stronie stosownie do art. 127 § 3 k.p.a. przysługiwało uprawnienie do wystąpienia z wnioskiem o ponowne jej rozpatrzenie. Tymczasem L. B. pomimo prawidłowego pouczenia zawartego na ostatniej stronie decyzji nie skorzystał z prawa do wniesienia powyższego środka prawnego. Zamiast tego złożył skargę wprost do sądu administracyjnego, a w rezultacie nie wypełnił obligatoryjnej przesłanki polegającej na wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących od zaskarżonego rozstrzygnięcia. Czyni to skargę przedwczesną i niedopuszczalną. W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 58 §1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a postanowił jak w sentencji.