IV SA/Gl 344/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka, , , po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta R. Kierownika Działu Pomocy Środowiskowej Ośrodka Pomocy Społecznej w R. z dnia [...] nr [...] w sprawie ustalenia wysokości należności podlegającej zwrotowi z tytułu wydatków poniesionych zastępczo przez Gminę R. za pobyt matki W. P.- S. G. w Domu Pomocy Społecznej "[...]" w R. w wysokości 6 137,49 zł za okres od 10 kwietnia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r. oraz 4 708,44 zł za okres od 1 stycznia 2014 r. do 30 września 2014 r. oraz zobowiązania W. P. do zwrotu należności za wskazane wyżej okresy w terminie 30 dni od dnia otrzymania decyzji. Pismem z dnia 25 lutego 2015 r. W. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., w której zawarła wniosek o jej wstrzymanie. W wykonaniu zarządzenia Sędziego sprawozdawcy z dnia 21 kwietnia 2015 r. skarżąca została wezwana do wykazania, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowana trudnych do odwrócenia skutków, które spowoduje wykonanie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi skarżąca pismem z dnia 7 maja 2015 r. poinformowała Sąd, że wykonanie decyzji narazi ją na pogorszenie i tak już złej sytuacji życiowej, w tym w szczególności może doprowadzić do przerwania leczenia, co pociągnie ze sobą nadwyrężenie stanu zdrowia. Oświadczyła, że jest osobą samotną, schorowaną, z orzeczonym II stopniem inwalidztwa, a otrzymywana emerytura wystarcza jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych. Ponadto zaakcentowała, że kupuje na raty wyposażenie do mieszkania oraz ponosi koszty związane z eksploatacją samochodu. Na koniec W. P. wskazała, że wykonanie decyzji SKO w K. skutkować będzie brakiem systematycznych wizyt u lekarzy specjalistów, brakiem środków na zakup leków, rezygnacją z zabiegów rehabilitacyjnych oraz zaległościami w opłacaniu mediów. Do powyższego pisma skarżąca dołączyła kserokopię decyzji o waloryzacji emerytury, z której wynika że kwota świadczenia ustalonego na dzień 28 lutego 2015 r. wynosi 3587,22 zł oraz kserokopie faktur potwierdzające ponoszone przez nią wydatki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z przedstawioną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, zgodnie z którą wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Jednocześnie wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę zależy od uznania sądu. Zatem nawet jeśli strona przedstawi okoliczności, które w jej ocenie przemawiają za zastosowaniem ochrony tymczasowej, sąd nie jest zobowiązany do wydania żądanego orzeczenia. Regulacja prawna powyższego przepisu, jak podnosi orzecznictwo i doktryna, wskazuje, iż wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Tymczasem wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie czyni zadość wskazanym wymogom. Skarżąca podniosła, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wobec sytuacji materialnej i problemów zdrowotnych. W trakcie postępowania ustalono, że emerytura skarżącej wynosi 3 587,22 zł. Jednocześnie przeprowadzona analiza wydatków skarżącej nie wskazuje, iż wykonanie nałożonego obowiązku pozbawi skarżącą środków finansowych w takim stopniu, by zagrażało to jej zdrowiu lub życiu względnie pozbawiło możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb. Jednocześnie z analizy akt administracyjnych oraz akt sądowych nie wynika, aby istniały dodatkowe przesłanki do uwzględnienia wniosku, które Sąd mógłby wziąć pod uwagę. Należy wskazać, że zwrot opłaty za pobyt w Domu Pomocy Społecznej, nie wywołuje skutku nieodwracalnego, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne. W przedmiotowej sprawie w razie uwzględnienia skargi istnieje możliwość zwrotu uiszczonej kwoty. Tymczasem jak wskazuje się w orzecznictwie, przesłanki wstrzymania wykonania decyzji odnoszą się do takiej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, czy też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004r, sygn. akt GZ 138/2004). Wobec powyższego nie można stwierdzić zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z art. 61 P.p.s.a. nie wykazano bowiem, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do usunięcia skutków. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.