IV SA/Gl 344/18

PostanowienieWSA w Gliwicach2018-04-05

Skład orzekający: Andrzej Majzner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który wykaże trudną sytuację materialną i niepełnosprawność, może uzyskać prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, iż uiszczenie należności związanych z udziałem profesjonalnego pełnomocnika przekracza jego możliwości płatnicze. Okoliczności sprawy, w tym trudna sytuacja materialna potwierdzona pobieraniem zasiłku stałego z pomocy społecznej z tytułu ubóstwa oraz umiarkowany stopień niepełnosprawności, uzasadniają przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu.
Stan faktyczny
Skarżący K. B. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach w przedmiocie umorzenia należności wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W treści skargi zawarł wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego, powołując się na trudną sytuację materialną i niepełnosprawność. Do wniosku dołączył urzędowy formularz, orzeczenie o niepełnosprawności oraz zaświadczenie MOPS potwierdzające pobieranie zasiłku stałego.
Rozstrzygnięcie
Ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia należności wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego postanawia: ustanowić dla skarżącego radcę prawnego z urzędu; W treści skargi z dnia 1 marca 2018 r. K. B. zawarł wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego K. M. Równocześnie skarżący złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym powołał się na trudną sytuację materialną i niepełnosprawność. Oświadczył przy tym, iż gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości i utrzymuje się z zasiłku stałego, w kwocie 553,55 zł ponosząc koszty między innymi z tytułu czynszu za mieszkanie socjalne (75 zł), opłaty za energię elektryczną (120-130 zł), wydatków na leki (150 zł) oraz żywność i środki higieny (ponad 100 zł). Nadto dodał, że obciąża go zobowiązanie alimentacyjne. Do formularza wnioskodawca dołączył orzeczenie o uznaniu go za osobę niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym oraz zaświadczenie Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia 28 lutego 2018 r. potwierdzające, że korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej z tytułu ubóstwa i pobiera zasiłek stały dla osoby samotnie gospodarującej, w kwocie 553,55 zł miesięcznie. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. W pierwszej kolejności należy podnieść, że chociaż w treści urzędowego formularza "PPF" skarżący nie wskazał zakresu swojego żądania (nie wypełnił rubryki nr 4), to jednak treść jego wywodów zawartych w skardze nie budzi wątpliwości, iż domaga się ustanowienia radcy prawnego. Odnosząc się zatem do tego wniosku trzeba wskazać, że po myśli art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wnioskodawcy wynika, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Nadesłane przezeń wraz z wnioskiem dokumenty źródłowe potwierdzają przy tym, że jest niepełnosprawny w stopniu umiarkowanym (vide: orzeczenie - karta nr 8 akt sprawy) i utrzymuje się z zasiłku stałego dla osoby samotnie gospodarującej, otrzymywanego z pomocy społecznej z tytułu ubóstwa, w kwocie 553,55 zł (patrz: zaświadczenie MOPS w K. - karta nr 9 akt sprawy). Mając na względzie powyższe uznano, iż skarżący wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że uiszczenie należności związanych z udziałem w sprawie profesjonalnego pełnomocnika przekracza jego możliwości płatnicze i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło