IV SA/Gl 345/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Bożena Miliczek-Ciszewska, Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 lipca 2018 r. sprawy ze skargi R. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie świadczenia wychowawczego uchyla zaskarżone postanowienie. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach w trybie art. 134 kpa stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia przez R.C. odwołania od decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] r. w przedmiocie świadczenia wychowawczego. Kolegium ustaliło, że wskazana decyzja została stronie doręczona 11 maja 2016 r. a odwołanie zostało wniesione dopiero 4 grudnia 2017 r., a więc po upływie terminu określonego w art. 129 § 2 kpa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego R.C. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając mu naruszenie art. 7, 8, 75, 77 § 1 i 80 kpa, które doprowadziło do błędnego zastosowania art. 134 kpa. Skarżąca podniosła, że w odwołaniu omyłkowo wskazała decyzję z [...] r., a jej intencją było zaskarżenie decyzji z [...] r., której zresztą dotyczyły akta sprawy przesłane organowi odwoławczemu przez organ I instancji. Odpowiadając na skargę Kolegium postulowało jej oddalenie wywodząc, że było związane treścią odwołania. Dopiero w skardze strona wyraziła niezadowolenie z innej decyzji, co może prowadzić do potraktowania go jako odwołanie, które będzie podlegało rozpatrzeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie nie może się ostać, gdyż narusza powołane w skardze przepisy procedury administracyjnej. W świetle materiału zgromadzonego w aktach administracyjnych należy podzielić stanowisko skarżącej, że Kolegium nie wyjaśniło wątpliwości, które w sposób oczywisty dotyczą tego, jaka decyzja organu I instancji została zaskarżona. Co prawda odwołanie jasno określa decyzję z [...] r., ale przesyłając to odwołanie organ I instancji w piśmie przewodnim z 6 grudnia 2017 r. dołączył akta sprawy związane z wydaniem decyzji z [...] r. Odwołanie zostało wniesione w terminie przewidzianym dla tej czynności procesowej tylko w stosunku do tej ostatniej decyzji i tylko ona zawiera rozstrzygnięcia częściowo niekorzystne dla strony. W takiej sytuacji organ odwoławczy powinien był wyjaśnić rzeczywiste intencje skarżącej, które obecnie już zostały przez nią zaprezentowane, a nie formalistycznie kierować się wyłącznie treścią odwołania. Trafnie w odpowiedzi na skargę zauważono, że organ odwoławczy związany jest treścią odwołania, ale konieczne jest zastrzeżenie, że tylko wówczas, gdy nie zachodzą wątpliwości co do tej treści. Wskazane wyżej okoliczności powodują, że taka sytuacja w niniejszym przypadku nie zaistniała, w związku z czym obowiązkiem organu odwoławczego było wyjaśnienie rzeczywistego charakteru wniesionego odwołania, skoro organ I instancji przedstawił akta sprawy niewymienionej w odwołaniu, a sprawa ta odnosi się do aktualnego stanu rzeczy. Ponieważ obecnie poruszana kwestia jest już wyjaśniona, to Kolegium rozpatrzy odwołanie od decyzji z [...] r., o ile jeszcze tego nie dokonało stosownie do zapowiedzi z odpowiedzi na skargę. Z tych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.) orzeczono, jak w sentencji. mr