IV SA/Gl 346/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący: Sędzia NSA Adam Mikusiński, , , po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.K. na decyzję Prokuratora Okręgowego w C. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę; W piśmie procesowym datowanym na [...], W.K. zawarł skargę na decyzję Prokuratora Okręgowego w C. z dnia [...], nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prokuratora Rejonowego dla C. z dnia [...], nr [...] w części dotyczącej odmowy udzielenia wyżej wymienionemu informacji publicznej przetworzonej, obejmującej dane określonego sprzętu elektronicznego nabytego dla rzeczonej Prokuratury, ale nie będącego już w użytku oraz uchylono wspomniane rozstrzygnięcie w pozostałym zakresie, to jest co do informacji publicznej odnoszącej się do tych spośród objętych wnioskiem urządzeń elektronicznych, które pozostają aktualnie w użyciu omawianej instytucji. Jak wynika z pieczęci umieszczonej na skardze, została ona złożona przez skarżącego osobiście w Biurze Podawczym Prokuratury Okręgowej w C. w dniu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Stosownie do art. 54 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie przy tym z art. 53 §1 cytowanej regulacji, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z treści art. 58 §1 pkt 2 p.p.s.a. wynika natomiast, że skarga wniesiona po upływie omawianego terminu podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona W.K. w dniu [...], co wynika z dołączonego do akt administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru. Godzi się podkreślić, że w treści tego rozstrzygnięcia zawarto prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jego zaskarżenia. W tym miejscu należy odnotować, że skarżący w dniu [...] złożył w Prokuraturze Okręgowej w C. wniosek o "uzupełnienie lub sprostowanie" zaskarżonej decyzji. Żądanie to zostało jednak przezeń zgłoszone po upływie czternastodniowego terminu określonego dla dokonania takiej czynności na mocy art. 111 §1 Kodeksu postępowania administracyjnego i z tego powodu organ administracyjny postanowieniem z dnia [...], nr [...] stwierdził uchybienie terminu do jego wniesienia. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do zastosowania art. 111 §2 K.p.a., po myśli którego termin do wniesienia skargi na decyzję administracyjną rozpoczyna bieg dopiero od dnia doręczenia stronie odpowiedzi na wniosek o jej uzupełnienie. Z brzmienia omawianego przepisu wynika bowiem jednoznacznie, że dotyczy on tylko sytuacji, o których mowa w przywołanym §1, a zatem wyłącznie przypadków, gdy strona zgłosi taki wniosek z zachowaniem ustawowego terminu. Także fakt późniejszego złożenia przez skarżącego do Prokuratury Okręgowej w C. kolejnego pisma, datowanego na [...] nie wywiera wpływu na bieg terminu wymienionego w art. 53 §1 p.p.s.a. Wspomniane pismo zostało wprawdzie zatytułowane jako "wniosek o sprostowanie oczywistych omyłek w decyzji z dnia [...], nr [...] z zgodzie z art. 113 §1 kodeksu postępowania administracyjnego" aczkolwiek jego uzasadnienie jest tożsame z treścią wcześniejszego wniosku, zgłoszonego w dniu [...]. Niezależnie jednak od charakteru wyrażonego w nim żądania, również ono pozostaje bez znaczenia w kontekście terminowości skargi. Jeśliby bowiem potraktować je (zgodnie z tytułem pisma) jako wniosek złożony w trybie art. 113 §1 K.p.a., to obowiązujące przepisy nie przewidują, aby jego wniesienie skutkowało przedłużeniem terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję, do której się odnosi. Jeżeli natomiast intencją strony było tu (jak wynika z argumentacji zawartej w piśmie), ponowienie wniosku, o którym mowa w art. 111 §1 przywołanego Kodeksu, to także tym razem rzeczony wniosek zostałby złożony z uchybieniem wskazanego w tym unormowaniu czternastodniowego terminu, a w rezultacie nie daje on podstaw do ustalenia początku terminu do wniesienia skargi w sposób uregulowany w §2 rzeczonego przepisu. W świetle powyższego trzeba stwierdzić, że termin do wniesienia skargi upłynął z dniem [...], to jest 30 dni licząc od daty doręczenia W.K. zaskarżonej decyzji ([...] był dniem ustawowo wolnym od pracy). W rezultacie skargę należało uznać za spóźnioną i z tego powodu orzec o jej odrzuceniu, działając na podstawie art. 58 §1 pkt 2 oraz §3 p.p.s.a.