IV SA/Gl 347/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys, , po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Ś. na uchwałę Rady Gminy P. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie regulaminu przyznawania nauczycielskiego dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie Wojewoda Ś. pismem z dnia [...] r. wniósł o stwierdzenie nieważności opisanej wyżej uchwały Rady Gminy P. wydanej na podstawie art. 54 ust. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela, zarzucając jej, iż ustalenie w niej katalogu osób, którym przysługuje przymiot "członka rodziny uprawnionego do dodatku mieszkaniowego" jest sprzeczne z tym przepisem. Ustawowa delegacja zawarta w art. 54 ust. 7 Karty Nauczyciela nie obejmuje bowiem uprawnienia organu stanowiącego do wskazania innych osób uprawnionych do dodatku mieszkaniowego niż nauczyciele wskazani w przepisie art. 54 ust. 3 cyt. ustawy. Kompetencje rady w zakresie nauczycielskiego dodatku mieszkaniowego ograniczają się wyłącznie do określenia wysokości tego dodatku oraz zasad jego przyznawania i wypłacania. Pismem z dnia [...] r. Wojewoda Ś. cofnął skargę, podając że na sesji w dniu [...] r. Rada Gminy P. podjęła uchwałę nr [...] zmieniającą uchwałę z dnia [...] r. nr [...] w sprawie regulaminu określającego wysokość oraz szczegółowe zasady przyznawania i wypłacania nauczycielskiego dodatku mieszkaniowego. Zmiany wprowadzone uchwałą z dnia [...] r. w całości uwzględniają zarzuty zawarte w jego skardze, zatem – zdaniem Wojewody – wydanie wyroku stało się zbędne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Uprawnienie strony skarżącej do cofnięcia skargi przewidziane zostało w przepisie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z jego treścią, wspomniana czynność procesowa wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z wymienionych przesłanek negatywnych, a zatem zasadne jest stwierdzenie, że wydanie wyroku w niniejszym postępowaniu – wobec skutecznego cofnięcia skargi – stało się zbędne. Daje to podstawę do umorzenia postępowania w oparciu o przepis art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tej sytuacji, na podstawie powołanego wyżej przepisu, orzeczono jak w sentencji. su.