IV SA/Gl 352/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga- Gajewska, , , po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.F. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnego świadczenia w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi. Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] nr [...] zmieniającą decyzję własną z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zobowiązania A.F. do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w kwocie [...] zł wypłaconego za okresy od [...] do [...] i od [...] do [...] w ten sposób, że orzeczono o obowiązku nienależnie pobranego świadczenia w kwocie [...] zł wypłaconego za okres od [...] do [...]. Decyzja ta została doręczona skarżącej dnia [...], co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy. Dnia [...] A.F. nadała w placówce pocztowej skargę na powyższą decyzję zaadresowaną "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Wojewoda [...] ul. [...]; [...] B.". Przesyłka ta została [...] zwrócona skarżącej z adnotacją , że pod wskazanym adresem adresat jest nieznany. Pismem z dnia [...] , nadanym tego samego dnia w placówce pocztowej, A.F. ponownie wniosła do tut. Sądu za pośrednictwem Wojewody [...] skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We wniosku skarżąca poinformowała, że jej przesyłka zawierając skargę została zwrócona przez pocztę, natomiast w Sądzie poinformowano ją, że na kopercie niepotrzebnie wpisała "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skuteczne wniesienie skargi uzależnione jest od wyczerpania trybu określonego w art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Skargę do sądu, jak to przewiduje art. 53 § 2 p.p.s.a., wnosi się w terminie 30 dni od daty doręczenia przez organ odpowiedzi na wezwanie, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W myśl art. 86 § 1 powołanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do treści art. 87 § 3 tej ustawy, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Stosownie do treści przywołanych powyżej przepisów, przywrócenie terminu może więc nastąpić jedynie wówczas, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: 1) wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, 2) zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy, 3) dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak choćby jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu. Zgodnie z powyższym, brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Dokonując oceny braku winy sąd uwzględnia wszystkie okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i biorąc pod uwagę także uchybienia spowodowane nawet lekkim niedbalstwem. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności prośby o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy prowadzeniu własnej sprawy i szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Ze wskazanej powyżej regulacji wynika także, iż warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia skargi jest również uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony skarżącej lub jej pełnomocnika. Należy wskazać, iż przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiały stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie SN z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, publ. LEX nr 50679). Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Strona skarżąca powzięła wiadomość o uchybieniu terminu do wniesienia skargi w dniu [...], tj. w dniu w którym odebrała zwróconą przesyłkę zawierającą skargę, zaś wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wniosła do tut. Sądu za pośrednictwem organu w dniu [...] (wraz z załącznikiem w postaci skargi). Tym samym skarżąca spełniła przesłanki wniosku o przywrócenie terminu określone w art. 87 p.p.s.a. W ocenie Sądu uprawdopodobnione zostały także okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi. Co prawda niewłaściwe zaadresowanie korespondencji stanowi okoliczność obciążającą skarżącą, lecz jednocześnie należy zauważyć przedsięwzięła ona niezbędne kroki do odwrócenia negatywnych następstw popełnionego błędu, a więc niezwłocznie wystąpiła ona z wnioskiem o przywrócenie terminu, gdy okazało się, że oryginalna skarga nie będzie skutecznie wniesiona. W sprawie poddanej sądowej kontroli należy podkreślić, że zostały spełnione wszystkie ustawowe przesłanki do przywrócenia terminu. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.