IV SA/Gl 360/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na rzecz adwokata T. M. kwotę [...] zł (słownie: [...] w tym [...] zł podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 27 października 2008 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Postanowieniem z dnia 11 marca 2009 r. Sąd uwzględnił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia dla niego adwokata z urzędu. Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w K. adwokat T. M., działając na podstawie udzielonego mu pełnomocnictwa, pismem z dnia [...] złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego na wstępie wyroku. W piśmie tym pełnomocnik zawarł również wniosek o przyznanie stosownego wynagrodzenia wraz z podatkiem VAT za sporządzenia opinii, gdyż opłata ta nie została ani w części ani w całości zapłacona. Ponadto pełnomocnik wniósł o zwrot wydatków w kwocie 17 zł stanowiącej opłatę skarbową Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej w skrócie P.p.s.a.) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163 , poz. 1348 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem. Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia kasacji 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna, o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia, która ma zastosowanie w tej sprawie sprawie wynosi 240 zł. Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokatowi T. M. za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynagrodzenie w wysokości 180 zł, co stanowi 75% stawki minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 22% podatku VAT. Sąd nie uwzględnił natomiast wydatków w kwocie 17 zł z tytułu opłaty skarbowej od dokumentu pełnomocnictwa procesowego udzielonego przez skarżącego. W niniejszej sprawie poniesiony z powyższego tytułu wydatek nie można bowiem uznać za niezbędny (art. 250 P.p.s.a.), gdyż zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U Nr 225, poz. 1635 ze zm.) dokumenty stwierdzające ustanowienie pełnomocnictwa w sprawach świadczeń socjalnych nie podlegają opłacie skarbowej. Sprawy dotyczące dodatku mieszkaniowego należą do kategorii spraw z zakresu świadczeń socjalnych. Skoro zatem dokument pełnomocnictwa w przedmiotowym zakresie nie podlega opłacie skarbowej, to nie można poniesionego przez pełnomocnika wydatku z tego tytułu uznać za niezbędny i podlegający zwrotowi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji