IV SA/Gl 360/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 5 września 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi A.C. kwotę [...] zł ([...] złote i [...] groszy) obejmującą podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu Wyrokiem z dnia 13 lipca 2010r., sygn. akt IV SA/Gl 89/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r, nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...]r., nr [...]. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyznał R.S. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w K. pismem z dnia [...]r. wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata A.C. Wyrokiem z dnia 17 lutego 2011r., sygn. akt I OSK 1780/10, wydanym na skutek skargi kasacyjnej Wojewody [...] Naczelny Sąd Administracyjny uchylił przywołany na wstępie wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Pełnomocnik skarżącego nie brał udziału w rozprawie. W sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt IV SA/Gl 360/11 pełnomocnik skarżącego wniósł pismo procesowe, w którym zawarł jednocześnie wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomoc prawnej udzielonej z urzędu wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 30 maja 2011r. Sąd oddalił skargę R.S. W dniu [...]r. adwokat A.C. przekazał Sądowi sporządzoną przez siebie opinię o stwierdzeniu braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Złożył także oświadczenie, iż koszty te nie zostały opłacone przez skarżącego ani w części ani w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 P.p.s.a. w związku z faktycznym udzielaniem pomocy prawnej. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348), zwane dalej rozporządzeniem. Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji 240 zł. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) przywołanego aktu, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokatowi A.C. za reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądem I instancji wynagrodzenie w wysokości 240 zł, a więc w stawce minimalnej, oraz za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynagrodzenie w wysokości 120 zł, łącznie kwotę 360 zł, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT. W tym stanie rzeczy, należało orzec jak w sentencji postanowienia.