IV SA/Gl 361/13
PostanowienieWSA w Gliwicach2013-10-29
Skład orzekający: Andrzej Majzner
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sytuacja materialna i zdrowotna strony skarżącej uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego?Ratio decidendi
Sąd uznał, że sytuacja materialna i zdrowotna strony skarżącej uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Strona nie posiada zasobów finansowych ani łatwo zbywalnego majątku, a jej dochody z pomocy społecznej są niewystarczające do pokrycia kosztów postępowania, co potwierdzają dokumenty i oświadczenia.Stan faktyczny
Strona skarżąca W.G. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, powołując się na trudną sytuację materialną, problemy zdrowotne i brak wiedzy prawniczej. Skarżący jest osobą samotnie gospodarującą, niepełnosprawną, utrzymującą się z zasiłku stałego w kwocie 529 zł miesięcznie, nie posiadającą zasobów pieniężnych ani majątku.Rozstrzygnięcie
Ustanowiono radcę prawnego dla skarżącego.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 29 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego postanawia: ustanowić radcę prawnego dla skarżącego;
W dniu 12 października 2013 r. W.G. nadał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił, iż domaga ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie radcy prawnego.
W uzasadnieniu skarżący powołał się na trudną sytuację materialną, poważne problemy zdrowotne, a także na brak wiedzy prawniczej niezbędnej do obrony swoich interesów. Równocześnie podniósł, że gospodaruje samotnie, jest osobą niepełnosprawną i utrzymuje się z zasiłku stałego z pomocy społecznej, w kwocie 529 zł miesięcznie, ponosząc przy tym relatywnie znaczne wydatki bieżące.
Nadto wnioskodawca zadeklarował, iż jest najemcą lokalu komunalnego o powierzchni 68 m2. Nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 Euro ani nieruchomości.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku W.G. godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie - co potwierdzają dokumenty znajdujące się w aktach niniejszej sprawy - jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym (vide: orzeczenie z dnia 9 listopada 2004 r. - karta nr 31) i utrzymuje się ze wyłącznie świadczeń pobieranych w ramach pomocy społecznej (patrz: zaświadczenie Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia 13 września 2013 r. - karta nr 32 oraz dołączony do akt administracyjnych kwestionariusz wywiadu środowiskowego przeprowadzonego ze skarżącym przez pracownika rzeczonej instytucji).
W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że opłacenie należności związanych z udziałem radcy prawnego w sprawie znacznie przekracza możliwości płatnicze wnioskodawcy. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło