IV SA/Gl 361/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umieszczenia w domu pomocy społecznej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego postanawia: 1. ustanowić radcę prawnego dla skarżącego; W treści skargi z dnia 27 lutego 2014 r. A.P. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie "pomocy prawnej z urzędu" powołując się na niepełnosprawność oraz trudną sytuację materialną związaną z niskim dochodem. Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie z dnia 8 kwietnia 2014 r., skarżący nadesłał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzował, iż domaga się ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata lub radcy prawnego (odrębnym pismem Sądu z dnia 7 kwietnia 2014 r. został poinformowany o tym, że jest w niniejszej sprawie zwolniony od kosztów sądowych z mocy samego prawa). W uzasadnieniu wnioskodawca podkreślił, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, niezdolną do samodzielnej egzystencji i uskarża się na liczne poważne schorzenia. Równocześnie oświadczył, iż gospodaruje samotnie i jest współwłaścicielem domu o powierzchni 90 m2, w którym zajmuje jeden pokój. Nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 Euro. Miesięczny dochód skarżącego zadeklarowany został w kwocie 1.550 zł, uzyskiwanej przezeń z tytułu emerytury. W tym miejscu wnioskujący zaakcentował, że ponosi relatywnie znaczne koszty utrzymania z tytułu czynszu, opłat za tzw. media a także na zakup niezbędnych leków oraz opłacenie rehabilitacji jak również pomocy innych osób, z której musi korzystać jako [...]. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku skarżącego należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 §3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) jest wykazanie niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście ocena stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Utrzymuje się przy tym z emerytury, w wysokości netto 1.576,66 zł (kwota potwierdzona przekazem pocztowym za czerwiec 2013 r. - karta nr 8 akt administracyjnych I instancji, a równocześnie brak jest przesłanek mogących świadczyć o tym, aby wysokość tego świadczenia miała w międzyczasie znacznie wzrosnąć). Zdaniem rozpoznającego wniosek, dochód ten nie umożliwia dokonania oszczędności wystarczających na opłacenie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Dokumenty dołączone do akt niniejszej sprawy potwierdzają bowiem, że wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym (vide: orzeczenie - karta nr 2 akt administracyjnych I instancji), trwale niezdolną do samodzielnej egzystencji (patrz: orzeczenie lekarza orzecznika ZUS - karta nr 3 akt administracyjnych I instancji), wymagającą stosowania specjalnej diety oraz pomocy innych osób (vide: zaświadczenie lekarskie - karta nr 5 akt sądowych), w związku z czym - jak podnosił - opłaca relatywnie znaczne koszty związane z zakupem leków, opłaceniem rehabilitacji oraz pomocy świadczonej przez inne osoby. Mając na względzie powyższe należało przyjąć, że strona zachowała przesłankę określoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy. Przyznając prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego wzięto nadto pod uwagę obciążenie poszczególnych korporacji zawodowych, w tym adwokackiej i radcowskiej, sprawami, w których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustanawia profesjonalnych pełnomocników.