IV SA/Gl 365/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.G. na decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. Nr[...] w przedmiocie zwrotu nienależnego świadczenia p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Prezydent Miasta S. w dniu [...] r. wydał decyzję, w której zobowiązał D.G. do zwrotu nienależnie pobranego stypendium z tytułu uczestnictwa w szkoleniu organizowanego w ramach EFS w łącznej kwocie 731.00 zł. W piśmie z dnia 3 marca 2015 r. D. G. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na wskazaną wyżej decyzję. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 kwietnia 2015 r., skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie – w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 7 maja 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 15). Jednakże brak formalny skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., – obok warunków szczególnych wymienionych w tym przepisie – skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Według zaś art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie nie został usunięty brak formalny skargi poprzez jej podpisanie przez skarżącą. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., skarga podlegała odrzuceniu. Ponadto dodać należało, że zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast art. 52 § 2 P.p.s.a. określa, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przedmiotowej zaś sprawie, skarżąca wniosła skargę na decyzję organu pierwszej instancji.