IV SA/Gl 366/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić adwokata dla skarżącego; W dniu 21 stycznia 2014 r. J.K. wniósł do Sądu pismo procesowe, w którym zażądał ustanowienia adwokata z urzędu powołując się na trudną sytuację materialną. Wraz z powyższym pismem skarżący złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzował, iż domaga się nie tylko ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata, lecz nadto także zwolnienia od kosztów sądowych. Równocześnie w treści rzeczonego formularza zadeklarował, że gospodaruje samotnie, zamieszkuje w lokalu o powierzchni 28 m2, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych oraz, że osiąga dochód z tytułu renty w kwocie 577,22 zł. Do wniosku strona dołączyła zaświadczenie organu rentowego z dnia 21 stycznia 2014 r. oraz potwierdzenie wypłaty, z których wynika, że wskazana wyżej kwota renty jest wartością netto (wysokość tego świadczenia brutto to 951,83 zł). W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może być udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Na wstępie należy odnotować, że przedmiotem skargi J.K. jest decyzja administracyjna wydana w przedmiocie dodatku mieszkaniowego, będącego świadczeniem stanowiącym formę szeroko pojętej pomocy społecznej. Zgodnie zaś z art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Skarżący korzysta więc w niniejszej sprawie ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy samego prawa, a w rezultacie, jego wniosek w tym zakresie jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu. Odnosząc się natomiast do wniosku strony o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy wskazać, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ocena stanu majątkowego J.K. doprowadziła do konkluzji, że powyższy wymóg został w sprawie zachowany. Z oświadczeń wnioskodawcy wynika bowiem, że nie posiada on zasobów pieniężnych ani żadnego majątku zaś jedynym źródłem utrzymania jest dla niego renta w miesięcznej kwocie netto zaledwie 577,22 zł, która nie umożliwia dokonania oszczędności wystarczających na opłacenie wydatków, jakie mogą wiązać się z udziałem w sprawie adwokata z wyboru. Zważywszy zaprezentowane wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.